j4«> VERVOLG VAN de BESCIIRVVING 



§. 4. 



Tab. De ongemeen fchoone , geelachtig - groene koleur dezer Rupfe , die eigenlyk 



LXVlir. alleen het bovendeel van 't lyf bellaat, doordien de kop, de hals en de gant- 

 fche ondervlakte, benevens de pooccn» blaauwaehtig- groen zyn, is, even als 

 op die genoemde deelen, n-ïcer dof dan glanzig; gemerkt de gantfche huid 

 met veele verheven tedere korreltjes bezet is, en 'er uitziet als Chagrynleer. 

 De Kop is meeftal rond, en de bek geel van koleur. Het halslid ziet men 

 van vooren wat fcherp opgeworpen; en 't heeft aldaar, geiyk ook aan beide 

 de z\den, eene hoog-geeie bezooniing; hoedanig eene bczooming 'er mede 

 aan den Staartklep, over de beide Nalchuivers, te zien is. Van deze geele 

 bezooming aan den hals af, loopt 'er van onderen, ter wcderzyde van 't lyf, 

 een vvitachtige zoom , waardoor het bovenlyf van 't ondcrlyf afgezonderd 

 wordt. Alle de leden of ringen, (den hals en het daarop volgende dwars ge- 

 vouv.'cn lid, benevens den Nafchuiver uitgenomen,) hebben van boven, in 'c 

 midden , eene byzondcre , voorwaarts gefpleeten of iugediepte verhooging , 



waar 



haar Bladrups t iicH onthoudende aan de wilde Appel -, Boeke - en Doornboomen. Eea 

 myner Vrienden heeft deze Rups met de bladeren van den Boekeboom gcipyfd; en 

 opgemerkt dat zy in haaren volwaflèn toeltand niet altoos groen , maar lomtyds 

 ook vleefchverwig gevonden wordt. Hy is zo gelukkig gewecft , van eens 94 Eieren ' 

 van één enkelen Vlinder te krygen. Deze Eieren 1 uit welken die merkwaardige 

 fcort van Ruplen voottkomt, zyn volgens eene afbeelding, die de geleerde Heer 

 Paftoor Goeze in Qiiedlingburg my mede gedeeld heeft , tauielyk groot, meer eirond dan 

 kogelrond, glad, en bleek- geelachtigbruin van koleur. Dees beroemde Geleerde fchrcef my 

 in dato 5 Maart dezes jaars I775> de volgende omlhndigheden : ,,Bygeval komt de Rups, 

 «van Phal. Tau- Linn. met de roode Doornlpitzen gedoomd uit de Eieren Gy zult 'er in 

 .,het Vytde Stuk van den Walchiichen Natuur -Onderzoeker meer van vinden. Men gaf te 

 ,, Berken-, Sleen-en audere bladeren; maar ze zyn geftorveu. Jammer is 't, dat wy het 

 „ tydpunt niet konden zien, wanneer zy de Doornlpirzen afleggen. Waarom brengt deze 

 ,. fbort van Rupfen die Doornfpitzcn mede uit het Ei. daar v.e dezclven toch naderhand 

 „weder veilielt.',, Dit zeilde herhaalt dees beroemde Geleerde in eene Aanmerking, welke 

 hy gevoegd heeft by de Hoogduitfche ^'overzetting van de Verhandeling van Aew Heer van 

 Geen, nopens de Gefchiedenis der Infeöen, eerfte Otiartijl, eerde Afbeelding, pag. 6. Ik 

 aoeme de voortkomft dezer Rupfen met Doornen uit een Ei deswegcn merkwaardig, ra- 

 dien andere Doorn -Ruplen haare Doornfpitzen niet mede brengen uit het Ei, maai- dezelvcn 

 eerft naderh.ind, ua de verwiiTeling der eerlte huid , verkrvgen. Byaldicn nu de Heer Prof. 

 Goeze deze R.upfen werklyk, reets met Doornen, uit het Fi heeft zien voortkomen , ea 

 haar niet vcelligt eenigen tyd na de geboorte belchouwd heeft; zo moet men bekennen, 

 dat deze foort van Rupfen inderdaad een gantfch ander gellacht uitmaakt; tot het welke 

 zy , buiten dit, alleen naar den uiterlyken en jeugdigen Irhyn , m.iar niet naar haaien vol- 

 len Wasdom en manier van verandering behoort. Want wanneer mea haare volwaflèn ge- 

 ftalte, haare Pop, haar Vlinder, en de Eieren befchouwt, zo zal men ligtlyk ontdekken, 

 dat men, uit hoofde van de Doornen, die zy alleen voor een tyd vertoont, en die zy niet, 

 zo als de Heer Paltoor Goeze meent, behoudt, maar geduurig verheft, geen reden hebbe, om 

 haar voor een Infeft, tot de ecrife ClalFe der Dagvlinders bchoorendc, te houden; men zal 

 dan liever toeftaan, dat men beter doet, met dit Inleft zo lang onder de tweede Clafle der 

 Nachtvlinders te rekenen, tot dat men meer diergelyken ontdckke, welker Rupfen in de 

 jeugd Doornen bezitten, by verderen Wasdom geen derzelvcn vcrtoonen, en naderhand, 

 .even alsdeze, in Nachtvlinders veranderen. Kleemamn- 



