DER OVERIGE INSECTEN. 35;^ 



Onbekend cebleeven zy*. - Tab. 



^ ' Lxxr. 



Dc grootlle lengte, welke dc?.c Rups van Fig, a. i. bereikt, beloopt byna f'o- 1^' '• 

 üj duim, en de leden van haar lyfzyn nagenoeg van ecnerleie dikte. De blinkende 

 zwarte Kop, iets kleiner dan dc overige leden, is rond van vorm, en fchynt, 

 van vooren, even als een Perlik verdeeld te zyn. Het grootllc gedeelte van 

 't lyf heeft eene aichgraauvve grondvcrwe, en aan den hals ziet men, van 

 boven, een klein driekantig zwart viakje, het welk door eene witte linie ver- 

 deeld is. Midden over den rug loopt Yt, in de lengte, een brcede blaauw- 

 achtig-graauwe flreep; die, by zyne in -en uitgcronde breedte, aan ieder zyde 

 eene fmalle zwarte linie ter bezooniinge heeft , by welke de afchgraauwc 

 grond in eene witte linie vcrdwynt. De twee eerfte ringen, naad den hals, 

 zyn aan den blaauwgraauwen Ruggeftreep met eene iets verheven, breede, 

 hoog bruinroode bezooming voorzien; welke mede door de inkervingen heeix- 

 loopt, en uit louter digt by een zittende ftompe hairtjes bedaat, die een 

 zwarten grond hebben, en 'er als fluweel uitzien. Op de volgende ringen, de 

 beide laatllen uitgenomen, ziet men, in de zwarte zoomlinie, telkens twee 

 tegen over elkander ftaande bruinroode fluweelachtige punten, die te zanien 

 zeven paar uitraaaken. Voor 't overige zyn alle de ringen met eene foort van 

 bruin - graauwachtige hairen, van ongelyke lengte, doch wat fchraal, bezet; 

 en de acht paar pooten hebben eene oker- of roodachtig- gcele koleur. In 't 

 kruipen is deze Rups noch fnel, noch langkzaam. 



§.3. 



Toen de tyd der verandcringc daar was, zocht deze Rups zich in een hoek 

 te verbergen; en dien gevonden hebbende, toog zy zich te zamen, omfpon 

 zich in denzclven, met een hardfchalig, glad, eivormig en zo klein Wcefzel 

 (zie Fig. a. 5.) dat zulks voor ccne Rups van die grootte gantfch niet ruim %''^»''* 

 genoeg icheene te zyn. Ondertuflchen had zy 'er toch haare huisvefling in; 

 want toen ik, na eenige dagen, dit Spinzel opende, ter plaatze, daar men 

 duidelyk merken kon, dat de Rups zelve eene zamenvocging gemaakt had, 



om 



* In 't jaar 1771- rfcn 26 Rlai, vond ik deze Rups Fig. a. i. insgelyks op <fe Eikcboomerii 

 doch ïy waren niet zo volwafTcii als se hier afgebeeld zyn, ze zaten echter enkelvoudig, 

 en altoos aan de onderzyde der takken, in de fchaduw der bladeren. Ik ondervond, dat ze 

 in nood, by gebrek van Eikebladercn, ook de bladeren der Boeken -en Efleboomen voor 

 lief namen. Eii fchoon ze, gclyk de Heer Kofel in de volgende §. zegt, in 't kruipen nocli 

 Incl noch langkzaam zyn, hebbe ik echter waargenomen, dat ze zomwylen tamclyk fnel 

 voortg^n. Op den buik, tusfchen de pooten, zyn ze gantfth fluweel zwart. 



KlEEM.\N»N. 



