4O0 II I S T O R I E D E R 



Tab. grocnacluig. Dit is duidelyk te zien in de lade Fig.; alwaar zulk een Wa- 

 ^XXIV. ccriinzen-blad van do ondcrzyde vertoond wordt; aan 't welke de donkere 

 '^' '^'Zaadkorrels ten klaarde gezien worden; zommigcn derzelven zyn nog groorer 

 dan die genen, daar ik ze by vergeleeken hebbe; overmits dit blad ook nog 

 meer vergroot afgebeeld is. Na dat ik nu die Zaadkorrels aan de Waterlinze 

 gevonden had, mogt ik gegrond vermoeden, dat de meergemelde groene 

 deeltjes hunnen oorfprong daarvan hadden. Ter dier oorzaake zocht ik 'er de- 

 zen aan; en zag by toeval, dat de kleine kolfjes c, c,c, c. die wy in de 

 ode Fig. der voorige Tab. aan hunne wortelen b,btb,b. gezien hebben, 

 van zei ven los gingen, en, even als de zaadkorrels, nu en dan voor myne 

 oogen op den bodem nedervielen. Deze groene kolfjes dan , welken ik voor 't 

 bloeizel der Waterlinze houde, waren juift de deeltjes welken ik zocht; en 

 dienvoigende wift ik nu waar de fpyze myner Polypen in beflonde. Ondertus- 

 fchen was my dit alles nog niet genoeg; ik wenfchte ook te weeten, op 

 hoedanig eene manier zy dezelven nuttigden; en dewyl ik zulks eindelyk ge- 

 ^'é' II. zien hebbe, zal ik het nu befchryven, waartoe de ii<^^ Fig. van l^ab. LXXIV. 

 ons dienen zal. 



S. 10. 



Deze iicie Fig. vertoont een Polypenrtok by vergrooting; welke, doordieft 

 alle de in hem woonende Polypen hunne Vederbosjes uitgebreid hebben, ge- 

 noegzaam, om zo te fpreeken, in zyn volmaakften bloei ftaat, en een prach- 

 tig voorkomen heeft. Gemerkt nu overal, daar een Vederbosje gezien wordt, 

 een byzonder Diertje huisveft, zo zoekt ook elk voor zichzelven zyn voedzel; 

 het welk zy niet bekwaamer konnen erlangen, dan door zich kort by de 

 Waterlinzen op te houden. Dit is ook, myns oordeels, de rede, waarom zy 

 'er zich altoos aan vall hechten, als konnende derwyze het zaad en bloeizel 

 des te gereeder opvangen en inflokken. Daarbenevens hebbe ik opgemerkt, dat 

 ik deze Polypen niet meer vinden kon, als de Waterlinzcn geen zaad meer 

 droegen; tot een nader bewys, dat hetzelve hun ter fpyze dient. In de iitie 

 lett. II. Fig. hebbe ik eenigen dezer Waterlinzen door de Letters /, /. aangeweezen: 

 ze zyn van onderfcheidcn koleuren, als rood, geel, bruin en wit; in welke 

 koleuren haare groene koleur verandert, wanneer het Zaad ryp geworden iSj 

 en zy 't zelve laaten vallen; hebbende de geelen en helderen gemcenlyk het 

 rypfle zaad. Wanneer nu dit zaad, benevens andere dieri:,elyke Deeltjes, van 

 de Linzen, waaraan het gehangen heeft, begint los te gaan, en naar den grond 

 te vallen, weeten de Polypen hetzelve, door middel van hunne Vcderbosjes, 

 op te vangen en tot zich te brengen. Doch eer ik aantoone hoe zulks toegaa, 

 zal ik eerll den Vedcrbos zelven befchryven, waartoe ons de LXXVftc Tab» 

 Jcan dienen. 



