406 H I S T O n I E D E R 



't AH. Maar tervvyl de Heer Trembley die ronde lichaampjes vermoedelyk voor 

 LXXV. piiei'cn houdt, zegt hy nochtans nier, dat hy gezion heeft, op welk eeiie 

 wyze dezclven in den Polyp gekomen zyn; en hy beweert daarenboven dat 

 hunne fpyzen in kleine Infeften belbat; (zie pag. 212.) doch hierin kan ik 

 hem myne toellemming niet geeven: want, behalve 't gene ik 'er reets boven 

 van gezegd hebbe, ben ik ook bezig geweell, om zulk een Vederboi- Polyp 

 met Infeften te fpyzigen; maar die fpyze was hem niet aangenaam. Ik hebbe, 

 dewyl ik 'er dikwyls twee uuren achtereen op loerde, meer dan eens gezien, 

 dat 'er zomtyds, met de zaaden der Waterlinzen, ook kleine Water- Inieélen, 

 door den gcmaakten wervelftroom , in den mond des Polyps gedrecven wier- 

 den; maar zo vaak als zulks gebeurde, trok hy den Vederbos, even als op 

 Tab. LXXIV. in de 11 de J^ig. by Letter tn. aangetoond wordt, te zamen. 

 Zomtyds trok hy denzelven nog meer binnenwaarts ; en fchoof hem , als hy 

 dien te zamen getrokken had, met dezelfde gezwindheid weder uit; ftootende 

 tefTcns het Infeft, zonder het op te Hokken, naar buiten. Ja toen ik meer 

 diergelyke Infeéten ophaalde, en ze den Polypen tot fpyze gave, zo dat ze 

 dikwyls in den Vederbos kwamen, of denzelven aanraakten, toogen alle de 

 Polypen hunne vederboflen binnenwaarts, en bleeven een geruimen tyd in die 

 gedaante, zonder dezelven weder uittebreiden ; waaruit ik meene te mogen 

 befluiten, dat zy 'er meer affchriks voor, dan begeerte toe hadden. Ditlaatlle 

 gebeurde inzonderheid, wanneer de kleine Infeften, die, als ik boven gezegd 

 hebbe, hunne vyanden waren, hun te na kwamen. OndertulTchen zou ik by- 

 kans vergeeten hebben, van het tufTchen beide de kanaalen zittende Wateriio' 

 zen -zaad te zeggen, hoe ik meer dan eens gezien hebbe, dat 'er, wanneer 

 een Vederbos tot aan zyne uiterlle punten ingetoogen was, gelyk in de is^le 

 Fig. van 2. tot z. te zien is, tufTchen denzelven en 't buitenfle bekleedzel, 

 zulk een zaadkorrel zat, waartegen over nog een ander gezien wierd; welke, 

 om dat hy door den vederbos heen fcheen , iets bleeker was. Dit is wederom 

 een bcwys, dat het zaad der Waterlinzen niet in 't binnenftc kanaal komt, 

 maar buiten het zelve blyft. 



§. 14. 



By deze met myne Polypen aangewende proeven, hebbe ik ook menigmaal 

 waargenomen, dat ze in de kleine Horologie - glaasjes, waarin ik ze onder 

 myn Vergrootglas bragt, eenige langkwerpig- ronde, en evongrootc deeltjes te 

 rug lieten, welken niet zeer doorzichtig waren, eene bruinachtig- geele koleur 

 hadden, doch in 't midden iets donkerer fcheenen. In 't begin dacht ik, dat 

 het midchien de Eieren der Polypen waren; maar behalve dat ze in 't geheel 

 geen omfluitende huid hadden , welke toch de meeilen , ja alle Eieren der 

 Infeften hebben, zo vervloeiden zy terftond, zo dra ze flechts met een teder 

 Penceel aangeraakt wierden; en binnen een halven dag vergingen zy van zel- 

 ven. De laatftgemelde omftandigheid deed my denken, dat deze deelen raoge- 



lyk 



