4i6 H I S T O R I E D E U 



•Tab. ter plaatze is. Rondsom denzclven ziccen, in een ronden kring, de hoorrtVur- 

 LXXVI. jjiig^, armen; en he: benedenlle deel b. waarmede de Polyp zich aan andere 

 LXXVU licliaamen vaühechc, heet de flaarc. Doch dit alles is aan deze foort van Po- 

 l.ett.b. lypen mee hoornvorniige armen niet alleen eigen; zy heeft zulks met de ove- 

 F's' i. rige foorcen gemeen. De opgenoemde i'l^ Fig. vertoont zulk een Polyp, zo 

 Lelt. b. ^Yj;i niet een geflingerd lyl als met gekromde armen; waarby echter beide 

 deze deelen volkomen uitgeftrekt zyn. Door a. wordt, als gezegd is, de kop, 

 en door h. de ftaart aangeweezen. Van de om den kop zittende zeven armen 

 Leit.c. is 'er een by c. gcfpleeten, het welk ook aan den Polyp der voorige Tab. 

 by /. te zien is ; en fchoon zulks als iets zeldzaams aangemerkt moge worden , 

 hebbe ik het echter ook aan anderen waargenomen; en ik zal in 't vervolg 

 ¥ig. 1. gelegenheid hebben, om 'ei- de oorzaak van te melden. In de ade F'ig. ver- 

 toont zich een Polyp, die Hechts half zo lang uitgerekt is als de voorige; 

 dezelve heeft zes armen, hangt met den kop a. nederwaarts, en zit met den 

 'F^K 3- ftaart b. vaft. De 3de Fig. vertoont 'er een die geheel te zamen gctoogen is, 

 en dus niet kwalyk gdykt naar een vederbal, daar de Kinderen mede paletten. 

 Doch hier omtrent moete ik evenwel nog zeggen , dat deze Schepzelen hunne 

 armen no"" vry wat meer konnen intrekken; zo dat men 'er alleen de uiterlte 

 punten of koifjes van zie,* waarby dan ook de kop niet verheven, maar diep 

 tulTchen de armen inzit; en zo dezelve al eenigzins verheven blyft, dan is toch 

 de daaraan zittende mond zodanig geflooten, dat 'er niets anders dan een 

 naauwlyks zichtbaar nerfje van te zien zy, 't Is daar benevens grootlyks te 

 verwonderen, dat, terwyl aan alle andere Infeften, wanneer zy zich te zamen 

 trekken, de oppervlakte of buitenhuid vol rimpels is, men niets diergelyks 

 aan een te zamen getoogen Polyp befpeuren kan. Het holle kanaal, dat het 

 lichaam der Polypen met hoomvormige armen uitmaakt, altoos eigenlyk de 

 grondverwe heeft, en uit bruine korreltjes beftaat, is met een helder door- 

 zichti"- overcrekzel omgeeven, dat wederom uit louter kleine, heldere korrelt- 

 jes té'zamengeftcld is, en den Polyp eene gedaante geeft, als of hy gccan- 

 delizeerd of als zuikcr geftold ware. Dit overtrekzel of bckleed/.el, hebbe ik 

 in myne Fi"-uuren wel aangeduid, maar de korreltjes zyn in deze foort zo 

 teder, dat men ze, by de fterkfte vergrooting, maar even kunne ontdekken. 

 Die van de armen zyn integendeel veel grooter en grover; van waar zy 'er 

 p-eheel en al uit Ichynen te bcftaan; en aan hun uiterfte einde zit altoos één 

 enkele korrel, welke zo groot is, dat dezelve zich deswegen kolfachtig ver- 

 toone. Van deze armen bedient onze Polyp zich zo wel om te gaan, als om 

 buit te maaken,- doch het eerfte gefchiedt minder dan het laatlle; en dit ook 

 no"- den eenen tyd meer dan den anderen , zo dat ze niet altyd even honge- 

 ri"-^fchynen. Wat nu verder hunne wyze van gaan betreft, en de manier op 

 welke zy hunne fpyze vangen en inflokken , zulks zal ik, benevens de andere. 

 Eigenfchappcn , by de befchryving der overige foorten, ontvouwen. 



De 



