4t8 H I S T O R ï E E R 



Ta». bleekt*. Derhalve dienen wy, eer bepaalinge des onderfchcids, ook hun overig 

 LXXVlllj^2jj52el cc hulp te neemen, al is 't, dat hun de Oranjcgcele koleur alleen 

 LXXXIII^'S*^" blyve. De voorgaande ftroogeele foort van Polypen is, gelyk we gezien 

 hebben, naar achteren dikker dan voorwaarts, het zy ze zich intrekke, of uit- 

 breide; dan hier befpeurt men hec tegengcltelde. Het achterlle derde deel der 

 tegenwoordige foort is zeer dun ; doch ze heeft echter aan 't einde iets kolf- 

 achcigs of bolvormigs; waarmede de Polyp zich, gelyk een Bloedzuiger, vad- 

 zet; vervolgens neemt het lyf, omtrent het midden, allcngskens in dikte toe, 

 en wordt naar het kopeinde weder dunner. De Kop is wel dikker en bolvor- 

 miger dan hec achterfle deel, maar de Polyp verandert deszclfs gedaante meer- 

 maals, invoege, dat hy nu eens langkvverpig en fpitsrot'Ioopcnde , dan eens 

 rond, en dan wederom plat fchyne. Om kort te gaan, de Polyp kan den 

 kop, zo wel als het lyf en de armen, geduurig van gedaante veranderen, 



' De fchakeering in de koleur, van den Polyp Ls ook> naar gerade dat hy zich uitftrckke of 

 iiikrimpe, onderfcheiden. Hoc meer de Polyp z,ich uitftrekke > des te hclderer wordt hy 

 van koleur , en Ilerk te zamen gekrompen zynde is hy donkerer. Intuflchen doet de ver- 

 fcheidenheid des voedzels , en de koleur der ingeflokte Infedlen mede zeer veel tot de ver-- 

 fcheidenheid der koleuren, die men menigmaal aan eenerleie foort van Polypen ontdekt. 

 Dat evenwel de Polypen hunne koleur niet enkel van de koleur der ingeflokte Infeften 

 bekomen , maar ook eene eigen koleur hebben, blykt uit de Waarneemingen van den Heer 

 Rofel, die verder in §. 21. verhaalt, dat hy, uit een doorzichligen en ongekoleurden Arm 

 dezer foort van Polypen, een Oranje - geelen Polyp heeft zien voortkomen, fchoon dezelve 

 nog geene fpyze genuttigd hadde. De Heer Trembky, waargenomen hebbende, dat het ver- 

 fchil der koleuren by de bruine Polypen afhing van de verfcheidenheid des voedzels en de 

 koleur der ingeflokte Infeften , welken door de tedere huid des Polyps heen fchynen , viel 

 op de gedachten om deze Dieren te verwen. Met dit oogmerk gaf hy hun ftukjes van de 

 kleine zwarte Waterflakken, en allen, die dezelven genuttigd en verteerd hadden, wierden 

 in 't kort zwart. Ook verkreeg hun lyf. op het nuttigen der kleine zwarte Kikkerwormp- 

 jes, na de verteering, eene tamelyk donkere koleur. Wyders heeft hy met ds kleine hoog- 

 roode Waterfpinnen , en derzelver afgetrokken roede vellen , de Polypen , welken hy 'er 

 mede voerden, fchoon vuurig-rood gemaakt. Hy nam 'er insgelyks de proef van, om zyne 

 bruine langarmige Polypen, welken de Heer Röfel, na deze Oranje -geelen. befchryft, groen 

 te verwens met dit oogmerk gaf hy hun de groene bladluizen van de Roozenltruiken te 

 eeten; en hy befpeurde, dat ze, na de verteering. met een zeer flaauw groen blanketzel 

 ovcrflreeken waren. Gemelde Heer Trcmbky bezocht ook, om ze met ftukjes van rerfchei. 

 den bloemen te voeren, ten einde hunne koleur daardoor te doen veranderen i dan, fchoon 

 twee 7yner Polypen eenige flukjes inflokten, zy fpoogen ze echter weder uit. Vervolgens 

 7,ette hy zyne Polypen in een weekzel {Infujie,) dat hy van geele Ringelbloemen en 

 blaauwe Ridderfpooren gemaakt had, om te zien of ze in 't zelve leeven, en door de 

 daarin zweevende gekoleurde deeltjes ook geverv.d konden worden. Maar zy konden in dit 

 Nat niet leeven. Deze en diergelyke proeven toonen zonneklaar, dat alle Polypen, uitge- 

 nomen de Groenen, het onderlcheid hunner koleuren meeftal verfchuldigd zyn aan de ver- 

 fchillende koleuren van 't ingeflokte voedzel; waartegen zy. welken de groene koleur we- 

 wnlyk eigen ichynt te wcszcr., dezelve behouden; ?.y mogen gebruiken wat ze willen. 



K.L E E M A M N. 



