424 HlSTORlEoER 



Tab. maakt hebbende, tot aan den kop of de armen na zich trekken; den fiaart 

 LXXVIiijgjj^ weder vaftgezct hebbende, fteeken zy den kop met de armen op nieuw 

 Ljj^^jjjvoorvvaarcs; en dit herhaalen ze zo menigmaal, tot dat ze ter plaatze geko- 

 men zyn, daar ze weezen willen. Eene tweede manier van gaan gefchiedt in- 

 dezervoege. De Poiyp fteekt, wanneer hy zich in de geftalte van de genoem- 

 Fg. 7. <^c ótle Fig. bevindt , zyn ftaart en lichaam zodanig in de hoogte , dat hy ge- 

 noegzaam als op den kop ftaa , gelyk hy in de 7de fig. afgebeeld is. Zulks ge- 

 daan hebbende buigt hy den llaart wederom naar beneden , zet denzelven 

 vaft, tilt het voorlyf op, en flaat over, tot dat hy zich met de armen vall- 

 houden kan; door zulk een beurtelings overflaan verdubbelt hy zyne fchrce- 

 den. Van deze beide manieren van gaan bedient de Polyp zich op den vlakken 

 grond, of aan de zyden van 't glas, waarin hy bewaard wordt; doch als ze 

 uit de laagte om hoog, of van de hoogte in de laagte willen weezen, dan 

 (lellen zy eene derde manier van gaan in 't werk. In 't eerlle geval zoeken 

 zy, met één hunner lange uitgebreide armen, iets, dat hooger is, te bereiken 

 en vaft te houden, alwaar het ook maar de oppervlakte des waters; en dan, 

 iets gevat hebbende, trekken zy hun lichaam, door het verkorten van dien 

 arm, oin hoog. Byaldien ze dan weder naar de diepte willen, blyven ze met een 

 verkorten arm aan 't gevatte voorwerp, of aan de oppervlakte des waters 

 hangen ; en laaten zich vervolgens , door 't uitrekken van denzelven , neder- 

 zakken; waarna zy zich, of met een anderen arm, of met den ftaart, aan 

 eenig ander voorwerp zoeken vatl te zetten; op die wyze begeeven zy zich 

 menigmaal in 't water zelf, en aan de zydevlakten van 't glas, van de eene 

 plaats naar de andere. Ondertuflchen kan de eerfte foort van Tak LXXVI. 

 en LXXVII. wegens haare korte armen, zich niet zo wel van deze manier 

 van gaan bedienen. Vermits ik nu verder begeerig was om na re fpeuren, of 

 deze Schepzels ook niet konden zwemmen, zo hebbe ik hen menigmaal, 

 wanneer ze aan de bovenvlakte des waters, of aan de zyden hingen, met 

 geweld gedwongen, om zich van hunne plaats te begeeven; maar ik won 'er 

 niets anders mede, dan dat ze in elkander krompen, ten bodem vielen, en 

 in die verkorting menigmaal een uur lang onbeweegelyk bleeven liggen, voor 

 dat ze zich weder uitrtrekten*. Middelerwyl is de tegenwoordige foort wel de 



on- 



De Heer Trembley heeft de Polypen, welken hy tot zyne Waarneemingen gebruikte, ook 

 nooit aan 't zwemmen konncn brengen, noch ze zien zwemmen. Alle de Polypen, die hy 

 van hunne zitplaatzen losmaakte, en in 't midden van 't Water bragt, zakten, of fchielyk 

 of langkzaam , naar den bodem , naar maate dat ze meer of minder uitgeftrekt , of te zimen 

 gekrompen waren. Een enkele evenwel, in wiens Maag hy een luchtblaasje meende gezien te 

 hebben, bleef, na dat hy hem van zyne zitplaats losgemaakt had, boven op het water. Dan 

 <Je Heer Dr. Schaffer heeft ze in tegendeel niet alleen zien zwemmen, maar ook daaruit 

 het derde vreemde hulpmiddel opgemaakt, waarvan zy zich> in plaats vïn te gaan of te 



krui» 



