42Ö H I S T o R I E D E R 



§• 9' 



Tab. Voor dat de jonge Polyp zyne armen heeft, en zich van dezelven bedienen. 



LXXVIII j^jj,^ om buit te maaken, ontvangt hy zyn voedzel uit het lyf der Moeder, 

 Ljj^^jjjmet welke hy te zamen hangt, gelyk een tak van ccne bloed -ader met der- 

 zelverftam; in welks holle kanaal hy zich opent. Maar, zo dra hy zyne armen, 

 gebruiken en uitflxekken kan, tracht hy zich reets, fchoon hy nog aan de Moeder 

 hange, door middel van dezelven zyn eigen voedzel te verfchafFen: vermits hy 

 'er, gelyk ik menigmaal gezien hebbe, nu hier dan daar, een klein Infedl 

 mede vangt en inflokt. Als de jonge Polyp verder tydig eu ryp geworden is, 

 kan men, zelfs door een gering vergrootglas, waarneeraen, dac hy zich wel 

 haafl: van de Moeder zal afzonderen. Het donkere kanaal van den jongen 

 wordt, aan 't uiterftc einde, waarmede hy zichtbaar met de Moeder vereenigd 

 is, allengkens dunner, en ten Jaatile zo teder, dat men tufTchen hem en de 

 Moeder, ook by de fterkfle Vergrooting, geen verbindtenis meer konne zien,* 

 fchoon hy nog met de buitenlle en heldere fchorflè aan dezelve vail zitte, het 

 welk echter niet lang d«urt. De jonge Polyp begint naamlyk , als het zo verre 

 gekomen is, en de armen en het lyf dermaate fterk uit te ftrekken, dat hy 

 zich eindelyk door die aanhoudende beweeging losmaake. Dit gefchied zynde, 

 zet hy zich, zo wel als de Moeder, met zyn achterdeel ergens aan vaft, en 

 verzorgt voortaan zich zelven. 



§. 10. 



Bevond ik, gelyk bovengemeld is, dat alle de foorten myner Armpolypen 

 in dit Jaarfaizoen in grooter menigte, dan in andere faizoenen, voorkomen, 

 en zich ook fterker vermenigvuldigen, ik wierd teffens duidelyk gewaar, dat 

 ze in de eene maand hongeriger zyn dan in de andere, 't Kan menigmaal ge- 

 beuren, dat ze in drie of vier wecken niets vangen of nuttigen; 't welk in- 

 zonderheid in de warme Zomerdagen zeer gemeen is,- waar tegen zy in andere 

 maanden weder zo hongerig en begeerig naar den roof gevonden worden, 

 dar zy, fchoon ze, hun lyf tot barftens toe gevuld zynde, wel naar een 

 Trechter gelyken , echter met de armen niet ruften , maar nog meerder buit 

 zoeken te maaken; invoege dat ze zomtyds nog met twee of drie armen 

 kleine Infeften vafthouden, om dezelven op hunne beurt te nuttigen. Doch 

 dat ze geduurende hun Vaftentyd, door middel van de tedere korrels van hun 

 lyf, de kleiner Infeften, waarmede zy zich voeden, tot zich zouden trekken, 

 en daar van leeven, houde ik voor een onbewysbaar voorwendzel. 



§. II. 



Zie hier wat men, myns oordeels, eigenlyk te houden heeft voor het 

 ! Voedzel der Polypen, en op hoedanig eene manier zy hetzelve vangen; waar 



ont- 



