ZOET-WATER-POLYPEN. 42^ 



omtrent ik niets anders melden zal, dan 't gene ik zelf gezien hebbe. Hun Tal, 

 Voeder beftaat wel in louter kleine Waterinlcften , maar niet in de kleine ^'^'^^"ï 

 Waterflakken en andere jonge Scliulpinfeftcn, gelyk zommigen hebben willen lj^'j^^jjj 

 bevveeren; want het moeten zodanigen Infccten zyn, die zich fneller dan de 

 voornoemde, beweegen, en geene zo harde fchaalen hebben*. Bovendien vindt 

 de eene foort onzer Polypen meer fmaaks in dit, en de andere Toort in dat 

 Waterinfeft; inzonderheid zyn de zogenaamde VVatervloon , die zich onder het 

 Water ophouden, hun eene aangcnaame fpyze. Van deze zogenoemde Water- 

 vloon (de Heer Trembley noemt ze l^ucerons\ hoewel ze, naar myne ge- 

 dachten, met recht geen Vloon genoemd konnen worden, doordien ze geen 

 Zuigangel hebben, gelyk de Vloon,) kennc ik zevenerleic foorten; welken 

 ik, dezelven naauwkeurig onderzocht en afgebeeld hebbende, in 'c vervolg 

 zal befchryvenf. Voor tegenwoordig hebbe ik 'er maar alleen omtrent aan te 

 merken, dat de Polypen zelven, onderfcheiden van aart zynde, altoos de eene 

 foort liever hebben dan de andere. Zo wel de roode als witte Muggen - Wor- 

 men, die zich onder de andere kleine Waterwormen bevinden, zyn hun, 

 nevens andere Maden, insgelyks eene gevallige fpyze. Even zo is 't gefield 

 met de zwarte Watervloon, die zich niet zo zeer in de diepte onthouden, als 

 wel op de bovenvlakte van 't water huppelen en fpringen; en welken, zodra 

 ze beneden komen, byzonderlyk door de tegenwoordige foort van Polypen, 

 opgevangen en verteerd worden. Men ziet zodanig eene VIoo by Letter m. Tak. 

 in de 3de Fig. van Tah. LXXIX. in den Polyp, die aldaar by vergrooting k^^^^' 

 afgebeeld is. Boven en behalve deze Infedten, is onze foort van Polypen oo\ ift)^^,^ 

 zeer greetig naar het Waterflangetje, 't welk op Tab. LXXVIII. Fig. \6. in Tab.' 

 zyne natuurlyke grootte te zien is; dat ik het Waterflangetje met den tong- LXXVIII 

 aclrigen Spriet , of Voelhoorn, noeme. Dit Slangetje, dat in by kans alle ilaande ^'^' ^^' 



wa- 



* De meergemelde Heer Juftititie - Raad Muller in Koppenhage verzekert daarentegen , in 

 zyne genoemde Vermium &c. Hijloria pag. 15. dat hy een Oranje -gcele Moederpolyp de 

 Waterkevers (Dyttscos,') welken in den docrmeeter van hun lyf viermaal zo breed waren 

 als de Polyp zelve . heeft zien inflokken , en na weinig uuren dood weder uitfpuvven. Dan, 

 fchoon men deze Waarneeming niet in twyifel konne trekken, is 't evenwel niet minder 

 zeker, 't gene 'er de Heer Röfel van fchryft: dat ze naamlyk zodanige Infeftcn, welken 

 geene harde fchaalen, maar eene fnelle bewceging hebben, voor hun lieffte voedzel houden. 

 Doch van 't Voedzel der Polypen in 't algemeen zal ik meer te melden hebben, als wy 

 tot de befchryving der langkarmige bruine Polypen komeoi wanneer 't blyken zal, dat een 

 uitgehongerde Polyp bykans alles verflindt of opfloktj wat hem ontmoet. 



KLEEM ANN. 



t De Heer Röfel heeft niet alle deze zeven foorten van Watervloon, maar 'er flechts e'e'ne 

 foort van befchreeven , en op Tab. XCVIII. afgebeeld. Doch ik tsl de zes andere foorten , 

 10 't Gode behaagt, in myne Byvoegxelen befchryven. 



lüÊ Kleemann. 



