44« H I S T O R I E D E R 



ÏAB. ren, niet tot de gewoone grootte geraakten, welke 2y, als ze van eene enge* 

 XXVIII j^^Qff^g Moeckr komen, gemeenlyk hebben. Ik befloot hier uit, dat het ge- 

 , yï?y.jj brek aan voedzel 'er wel de oorzaak van weezen kon; nademaal zy hetzelve 

 van de Moeder moeten hebben*. Daar deze nu telkens, na de verwonding, 



Z(> 



• Dat de jonge Polypen. ïo lang vf aan 't lyf van den Moederlyken Polyp vaftaitten, ter- 

 wyl Vj nog met geene Armen begaafd zyn, om 'er hun benoodigd voedzel gelyk de 

 Moeder, mede te vangen, hun voedzel verkrygen door 't kanaal, waarmede zy aan dat lyf 

 gehecht zyn ■ en wel niet van vooren door den mond, maar van achteren; en dat bygevolg 

 de zogenaamde Maag der jonge Polypen gemeenfchap heeft met de Maag der Moeder j 

 zulks heeft de Heer Trembley, door menigweit herhaalde en fchoone Proeven, voldoende 

 keweezcn. Hy fneed, naamlyk, met een fyn Schaartje, ongeveer de helft van een jongen 

 Poljp, uit het lyf van een moederlyken Polyp voortgefprooten , af. Nu was de Maag van 

 het ftuk , dat aan de Moeder bleef zitten, van boven open, en had zulk een gaatje, dat 

 hy 'er met een Vergrootglas , of zogenaamde Loupe , inzien konde. Hierop fneed hy het 

 Lyf der Moeder, ter plaatze daar 't jong zat, aan wederzyden zo verre af , dat 'er flechts 

 een eer kort langkwerpig rond ftukje van over bleeve ; 't welk aan beide de zyden opea 

 was. Toen zag hy, door het bovenfte open einde van 't ftuk des jongen Polyps, dat aaa 

 de Moeder was blyvcn zitten; en hem dagt, dat hy daardoor in de Maag van 't Moeder* 

 fluk kon zien Dan, dewyl het weezen kon, dat 'er ter plaatze, daar de beide Polypen te 

 zamen hingen, een dun huidje was, het welk, fchoon 'er doorheen gezien konde worden, 

 evenwel de beide Maagen van een fcheidde; zo fneed hy het langkwerpig rond ftukje van de 

 Moeder in de lengte duor ; nam 'er de helft van weg , die tegenover de plaats was , daar de 

 jonge Polyp uit voortkwam Hier door maakte hy de plaats , alwaar de gemeenfchaplyke ope- 

 ning tufichen de Moeder en 't jong weezen moeft, in de Maag der Moeder geheel bloot. 

 Toen belchouwde hy deze plaats door eene vergroeiende Loupe zeer naauwkeurig. en ont- 

 dekte het licht, door de gemeenfchaplyke opening, zo duidelyk, dat hy geen de minfte 

 twyffel meer hadde te flaan, aan die voorheen vermoede gemeenfchaplyke opening, waar- 

 door de jonge Polyp zyn voedzel, uit het lyf der Moeder, ontvangt. Men kan byna geen 

 Polypen opvoeden, inzonderheid wanneer ze jongen uitdry ven, zonder de wczenlykheid de ^er 

 gemeenfchaplyke opening > tuiTchen de Maag van de Moeder en 't Kind , ten klaarlte te 

 ontdekken; daar men werklyk het voedzel uit de Ma^ der Moeder in de Maag van dea 

 jongen Polyp kan zien overgaan. 



De Heer PrüfclTor Hanow zegt in zyne Zddzaamheden der Nattmr , Eerlk Deel, pag. 

 638 : „Ik hebbe opgemerkt, hoc de Ouden hunne Jongen voeren. Zo lang als de Vangar» 

 „men van het jong zo volledig niet zyn, dat het deielven gebruiken kan, drukt de oude 

 „ Polyp . door zich te rekken , zyne reets verteerde fpyze in het Jong , door de pyp , die 

 „van hem uitgelprooten is.,. 



De Heer Trembley heeft 'er zich op eene aardige wyze van overtuigd Hy liet verfchei- 

 den Moeder -Polypen ecnige mcrkelyk gekoleurde voedzel- middelen, uit zeer kleine karmo- 

 zynroovl geverwdc Waterinleften beftaande, inilokken. Dit roodc voedzel was ten deele 

 oveigegaan in de Maag der jonge Polypen, en zy hadden, even als de Moeders, eene roodc 

 kolcur gekreegen. 't Is derhalve zonneklaar, dat de huid van een jongen Polyp niets anders 

 is, dan de eigenhuid der Moeder, die zich uitrekt, en dat de Polypen zich, even als de 

 Planten, door 't uitfchieten van telgen, vermenigvuldigen. Ook is het geen wonder, dat 

 Dieren , nog met de Moeder vereenigd , hun voedzel van haar ontvangen : de ondervinding 

 heeft ons zulks reets voorlang geleerd; maar de Polype^ leeren ons riog meer. Zy toonen 

 ons naamlyk , Jongen , die de met hun vereenigde Moeder zo wel voeden , als zy van haar 

 gevoed worden. De Heer Trembley heeft deze wonderbaare verfchyning iosgelyks gezien. 

 Jonge Polypen maaken zich meefter van den roof, verQinden en verteeren denzelven, voor 

 dat ze zich van de Moeder afzonderen Na de ver'teering gaan de voecfzel- declen uit hun- 

 ne Maag over in de Maag der Moeder, op gelykc wyie als ze uit de haare in de hunne 



ove?« 



