57» n I S T O R I E D E » 



T*B. Cl, Al dit bovenverhaalde hebbe ik aan geen enkelen , maar aan meer foortge- 

 lyke Schepzelen, waargenomen, die zo wel grooter als kleiner waren. Van 

 den Proteus der Ouden, welke ook de gave van Waarzeggen had, verhaalt 

 FirgUius in zyne Herderszangen IV^e Boek, vs. 439 enz., dat ^riftaui, 

 die zyne Honigbyen ongelukkig verlooren had, hem, op den raad van zyne 

 Moeder Cyrene, in ketens kluiflerde, ten einde hem dus te dwingen, ora 

 hem te kennen te geeven, wat hy doen moed om zyne Honigbyen weder 

 deelachtig te worden; en dat Proteus, fchoon zyne kluifters hem niet konden 

 beletten, zich in allerhande gedaantens te veranderen, echter niet los kon 

 raaken, voor dat hy ^riftaus het middel, om zyne Byen weder te krygen, 

 had geopenbaard. Ik had ook mynen Proteus in zo verre gekluifterd, dat ik hem 

 met eene fpitze veder vaft hielde; denkende, dat ik, door dit middel, zyn 

 Maakzel wat nader zou leeren kennen; maar ik kon hem niet dwingen my 

 meer te openbaarcn, dan, dat zyne korrelige zelfftandigheid door een dun 

 vliesje te zamen gehouden wierd; en toen dit fcheurde, verdween hy uit 

 myne oogen. 



%. 19- 



Deze thans befchreeven Proteus doet my nog aan een ander Schepzel ge- 

 denken, 't welk miflchien met hem onder ééne Clafle behoort, fchoon het 

 wel honderdmaal zo groot ^y. Ik hebbe hetzelve veelmaals in myne Jeugd 

 in Thuringerland , in 't zogenaamde Forellen - Beekje , gezien, en ook aan" 

 anderen getoond, doch nooit konnen weeten, wat het eigenlyk ware. Wan- 

 neer ik naamlyk op zekere plaats aan het voornoemde Beekje kwam, en eens 

 op den oever ilampte, fchoot 'er, op het oogenblik, eene foort van een wie 

 fnoer, dwars over 't Beekje, in eene rechte linie, met groote fnelheid, naar 

 de overzyde. Dit fnoer had ongeveer de dikte van een bindgaren , en ik kreeg 

 'er het laatfte einde niet van te zien, voor dat het eerfte aan den anderen 

 oever was; fchoon het Beekje tufTchen de 8 en 10 voeten breed ware. Als 

 ik dan over het Beekje naar de andere zyde ging, en ter plaatze, daar ik de 

 draad had zien aankomen, dampte, fchoot dezelve ook weder, op de eigende 

 manier, naar de overzyde: dan zo menigmaal als ik zulks hervatte, moeft ik 

 ook telkens harder (lampen , eer ik het Schepzel weder zichtbaar krygen konde. 

 Het zonderlingfte hier by was, dat, wanneer ik dezen draad met een ftokje 

 door midden floeg , de gefcheide ftukken zich terftond met elkander vereenig- 

 den, en, als een geheele draad, den weg naar den anderen oever voortzet- 

 teden. Ik poogde, meer dan eens, zodanig een draad met de handen te 

 grypen, of met eenig vaatwerk op te fcheppen; maar 't was vergeeflch. 

 Dit Dier, of deze draad, wift altoos myne vervolging, gelyk een andere 

 Proteus, te ontflippen; zo dat ik de rechte natuur en eigenfchap van dit 



Schep- 



