4<5o H 1 S T o R 1 E D E R 



Tab. ook bcftaan ze aldaar uit veel grover en naby elkander zittende heldere kor- 



i.xxxiv. j.gjj,_ Ug[ lyf heeft, met den vourigen Oranje- geclen, omtrent eenc en dezelfde 



Lxxxvii. gcrtaltc en gedaante; zynde allcenlyk daardoor van den anderen onderfcheiden , 



dat het achterdeel, of de ftaart, merkclyk ranker en dunner is. Men ziet dit 



Lrtt. e. achterdeel in onze Figuur van e tot d. alwaar het ook aan 't einde geboogcn 



*" ■ is, en met een klein gedeelte aan dèn wortel van eene Waterlinze vaftzit*. 



le/t. e Dcszelfs koleur is ook helderer, dan die van 't overige gedeelte van Lett. e 



en c. ' tot c; nademaal dit, benevens de kop, buiten de heldere bezooming, meer 



donker- dan helder - bruin zy; welke donker- bruine koleur echter menigmaal 



verandert; want wanneer de Polyp lang honger geleeden heeft, of naby zyn 



einde gekomen is, wordt die koleur veel blecker. Het dikke lyf wordt dunner, 



zo wei aan 't kopeinde, als aan den ftaart; hoewel niet op eenmaal, of in 



diervoege dat 'er, by de ophouding, cenig lid te befpcuren zy; maar 't neemt 



ongemerkt af in dikce. 



Behalve het reets gemelde , heeft onze bruine Polyp alle dezelfde Eigenfchap- 

 pen, die men aan de oranje- gecle foort ontdekt. Hy kan op gelyke wyze 

 door affnydingen vermeerderd worden; brengt zync Jongen even zo voort; 

 zoekt zyne fpyzc, vangt, en verteert dezelve insgclyks op dezelfde manier; en 

 als hy zich van de eene plaats naar de andere wil bcgeeven, gefchiedt zulks 

 mede indiervocge, als ik van de oranje -gcclc foort bericht htbbe. Zo lang als 

 deze foort nu haarc armen kan uitflrei;kcn , het welk haar , als gezegd is , bo- 

 ven anderen eigen is; 20 kort kan ze dezelve ook weder intrekken. En, 't 

 geen opmerkelyk is , zy worden door de intrekking niet dikker, gelyk die van 

 de oranje -geele foort, maar fchyncn veel eer hunne gcwoone dikte te behou- 

 den; en ftaan dan, even als dunne fpiczen, rondsum den kop. Zie een voor- 

 Fig. 4. beeld daarvan in de 4de Fig. onzer genoemde Tak Voor 't overige vin<it men 

 ook dezen Polyp in veelerhande gelhlten; waarvan ik 'er hier alleenlyk vier- 

 crlcien in hunne natuurlyke grootte afgebeeld hebbe. De ifie ƒ'/>. naanilyk ver- 

 F'g. I. toont 'er een, die zync arnien tamelyk wyd uitgebreid heeft, en het Ijfrechc 

 «.n 2. uit houdt. In de 2 ie Fig. zkt men "er een, wiens armen veel meer ingctoo- 



gcn 



* Men zal doorgaans aan zulk een Staart - cinJc , waarmede de Polyp zich vaft zet, eene 

 foort van knobbel of wrong ontdekken, die eenigiins over 't achteilyf omgeboogen itaat, 

 en inwendig vlak hol Ichvnt te xyn. Het komt my voor dat de Polyp zich daar mede 

 vaft zuigt, aan de plaats, 'alwaar hy zich hechten wil. Hy behoeft dezen küerachtigcn wrong 

 ilccht.s ergens tegen aan te zetten, en inwendig op te titkken; dit doende zal hy, volgens 

 de bekende Luchtsgclleltcnis, van zelven londsom toe drukken, en zich val! zuigen, 't Is 

 wyders bekend, dat de Polypen van natuur eene klecverige vochtigheid hebben; dan 't Ichynt 

 echter, volgens het getuigenis van Gullert , wanneer men een Polyp op de bloote hand 

 !e"t, en een weinig wryft, dat deze aanzuiging niet zo zeer door die kletverige vochigheid 

 al? wel door eene andere fooit van aauiuiging gefchiedt, dat ook het gevoelen is van den 



Heer Faltoor Goczc. 



K l. E E M A N Ni 



