463 H I S T O R I E D E a 



Tab. heefc men nog aan te merken, dat ze van vcrfcheiden aart en Tcoleur zyn, 

 Lxxxiv. ^^^^ fchoon ik hun nu louter roode, dan louter groene Wacervloon tot 

 LxxlVii. voedzel gave, behielden zy, zo wel als de jongen, die ze hadden, evenwel, 

 hunne eigen natuurlyke kolcur, zy bleevcn, hoewel de koleur in 'c begin 

 eenigzins veranderde, vervolgens nochtans als vooren; de bruine Polypen bruin, 

 de oranje - geelen oranjegeel, en de groenen groen. Voorts is 't, wanneer een 

 der bruinen, met kinderen en kindskinderen bezet, een buit betrapt en ge- 

 vonden heeft, vermaakelyk te zien, hoe ieder jonge Polyp zyne uiterfte poo- 

 ging aanwendt , om 'er deel aan te hebben : 't Icheen my meermaals toe , wan- 

 neer de oude zynen buit aan den mond bragt, als of de kinderen hem, era 

 zo ie fpreeken, het brood van voor den mond wilden wegneemen. 



J. II. 



Toen ik deze bruine Polypen, die ik in de maand Juny allereerft ontdekte, 

 niet langer dan vyf dagen in 't leven behouden konde, verioor ik den moed 

 dat ik 'er, door de infnyding, ooit eenige proeven mede zoude konnen doen: 

 doch, toen die van de maanden OSiobsr en November langer leefden, vlei- 

 de ik my met het tegendeel. Dienvolgens fneed ik ze in de lengte en over- 

 dwars; ja ik ondernam 'er allerhande proeven mede; en fchoon dezelven niet 

 allen naar wenfch uitvielen ,'Tian ik nochtans verzekeren, dat het my, inzon- 

 derheid met de vermeerdering en verandering door de infnyding, by deze 

 foort beter gelukte, dan by alle de anderen. By de oranjegeele foort groei- 

 den 



cpgeflokte Waterinrcaen , verteerd had. De Heer Tremllcy altans heeft zulks aan zyne Pa- 

 Typen niet bevonden, maar veel eer vyaargenomen , dat zelfs lang uitgehongerde Polypen 

 geene de minde bevveeging maakten, om elkander aantevallen; en als hy 'er een in de 

 armen van den anderen bragt, zag hy , dat de laatde den eerften, die aan zyne armen hing, 

 'er affchudde, en op den bodem liet vallen. Ja, dat meer is, 't is hem gelukt, den eenen 

 Polyp in de Maag van den anderen te brengen; en de ondervinding heeft hem geleerd dat 

 zulks voor den Polyp, die in des anders maag gezeten had, niet doodlyk was; zelfs uiet 

 fchoon zommigen wel vier a vyf geheele dagen in de maag van anderen hadden moeten 

 blyven, eer zy 'er weder uit konden worflelen. Wat laager nochtans, by de belchryving 

 dtr groene Polypen , haalt de Heer Rijfel eene herhaalde ondervinding aan , van eene door 

 infnyding opgefpleeten groenen Polyp, van welken de eene gefpleeten helft een anderen 

 opflokte , en den/.elven, na verloop van twee uuren, als een groen flym weder uitfpoog. 

 Of dit nu den groenen Polypen alleen , of ook nog wel den Oranje - geelen , maar dezen 

 bruinen niet eigen is , gclyk ik ten naaftenby uit de Waarneemingen van den Heer Trem- 

 Hey betluiten zou , zulks moete ik tot eene nadere ondervinding onbeflift laaten. Onder- 

 tuffchen heeft de Heer Trembky ook trachten te ontdekken, of niet miflchien de Polypen 

 van andere grooter Dieren verllonden wierden? Ten dien einde gaf hy aan eenige kleine 

 Baarzen en Grundelingen , onder de Wormen, welken zy graag nuttigen, ook de Polypen} 

 v.y flokten dezelven wel binnen ; maar wierpen ze altoos weder uit. Onder de Waterinfcften , 

 fchoon zommigen van dezelven zeer greetig zyn , heeft 'er de Heer Trenibley ook geenen 

 konnen vinden, al had hy ze laaten uithongeren, die een Polyp wilden eetcn: zy vielen 

 wel, door den honger gedreeven, op een Polyp aan, maar ze lieten hem terftond weder 

 vaaren, als geen lult hebbende tot die fpyze. 



• Kleehann, 



