ZOET-WATER-POLYPEN. 



475 



^,ver gekomen zynde nam de Heer Tremblev, met de rechterhand, een Ta». 

 „ hair van ecne Varkens borflel , dat camel yk dik en ftomp was ; en hield het- lxxxiv. 

 „zelve, gelyk men een Lancet by eenc' Aderlaating vafthoudt. Voorts zette lxxxvii. 

 „hy het llompe einde van dat hair aan 't achter einde van den Polyp; hec 

 „welk hy dus te gemaklyker in het ledige van de Maag kon drukken, ora 

 „dat dezelve, door het uitdrukken van den Worm, des te ruimer geworden 

 „was. Hoe meer nu de borltel, door eene zagte drukking, voortging, des te 

 „meer wierd de Polyp al omgekeerd. Wanneer dan de bortlcl eindèlyk toe 

 „aan den Worm komt, die den Mond open houdt, dryft zy 'er denzelvea 

 „uit, of gaat 'er voorby; en komt, met het achterfte deel van den omge- 

 „ keerden Polyp bedekt, ten Monde uit. Vermits de Mond dan tamelyk wyd 

 „geopend is, kan dezelve zo ligt niet bezeerd worden. Zonuyds is de Polyp 

 „gantfch omgekeerd; en dan zit 'er, als wel te begrypen is, de borftel nóg 

 „in; de buitenvlakte is dan de binncnvlakte, die het borftelhair omnn<>-t; cii 

 „dus is het gene uitwendig was, het inwendige geworden. Inmiddels" was, 

 „daar het bezwaarlyk valt, om de verfchillcnde deelen van een Polyp, buiten 

 „het water, te onderfcheidcn , de omgekeerde Polyp, aan het borftelhaii 

 „hangende, mede niet wel van een niet omgekeerden te onderfcheiden. Der- 

 „ halve nam de Heer Tremel e y, op dat hy te beter overtuigd mogte wor- 

 dden, dat zyne onderneeming volkomen gelukt was, het borftclhair met de 

 „linkerhand uit de rechterhand, en greep met deze een VergrootK-las. Hierop 

 „deed hy den Polyp weder in een glaasje met water, dat hy V de hand 

 „had; toen kon hy alles duidelyk zien, en, de huid van den Polyp befchou- 

 „ wende, ligtlyk oordeelen, of hy omgekea-d, en of de binnenvlakte de 

 ,;buitenlk geworden ware. Dan, hierby niet bcrudende, overtuigde hy zich 

 „daarvan ook nog op eenc andere wyze. gelden kan een Polyp, door die 

 „beweeging, welke zyn achterftc omgekeerde deel ten IMondc uirdryft, ge- 

 „ heel omgekeerd worden. Byaldien men hem , terwyl hy nog aan 't einde van 

 „'t borflelhair hangt, in 't water brengt, ziet men doorgaans, dat het achter- 

 „fte omgekeerde deel wel uit den Mond gegaan is; maar men bcfpeurt teffens 

 „nog een iluk van den Polyp, dat niet omgekeerd is; naamlyk het voorfte 

 „einde van den Kop, waaraan de armen zitten. Om dan de omkeerin^ van 

 „den Polyp volmaakt te hebben, zo neemt de Heer Trembley, terwyl hy 

 „het met den Polyp nog bedekte einde van 't borllelhair geduurig in 't wa- 

 „ter houdt, met de rechterhand een Penceel; keert door middel van 't zelve, 

 „ het overig gedeelte van den Kop om ; en fchuilt vervolgens den Polyp van 

 „ het borftclhair af*.„ Diergelykc omgekeerde Polypen hebben, in 't vervolg, 



niet 



* Vermits de Heer Baker ook de proef genomen heeft van het omkeeren der Polypen, zo 



zal ik. hier de Handgreepen, die hy 'er by gcbinikte, nog melden. In zyn Èf^i fur 



l' Hijloiie naturelle des Polypes &c. pag. 281. gcctt hy ons desvvcgens het volgende berigr. 



I. Om dat hy de allergrootfte Vliegcnvv.'rmen niet magtig worden kon, nam hy een 



langf 

 ^de Deel 2 ds Stuk. Ppp 



