476 HISTORIE der 



Tab. nog gcene van deze Kinderen, om zo te fpreeken, mondig, of in ftaat waj 



Lxxxiv. Qi^ 2yn eigen voedzel te konnen zoeken. Zes derzelven , die de oudllen waren , 



Lxxxvii . hadden wel hunne behoorelyke armen, maar niet in gelyl;e volkomenheid; ook 



hadden zy akeraaal geen jongen. Het grootlle, en bygcvolg het oudile onder 



hen, had alleen vyf armen, eu alle de overigen flechts vier: behalve deze zes 



Kin- 



roofd en van geenerlei geflacht te zyn. Want alle de Waarneemingen, tot hier toe met de 

 Polypen ondernomen, hebben desaangaande de volgende by7,onderheden geleerd. 



1. Een jonge, der Moeder afgenomen, Polyp heeft de gcmeenfchap van een anderen Polyp, 

 tot zylie voortplanting, niet noodig. 



2. Hieruit volgt, dat zulk een Polyp de hoofdftoffcn zyner Vruchtbaarheid in zich heeft, 

 •/oor dat hy van de Moeder afgenouien wordt , dewyl hy zichzelven vervolgens , zonder 

 toedoen van een anderen , vermenigvuldigt. 



3. Dit vooronderftelt, dat de Moeder hem die hoofdftoffe mededeelt, terwyl hy nog met 

 haar vereenigd is. En zulks heeft plaats , fchoon 'er deswcgen , tuflchen den kop of de 

 armen der Moeder, en den kop of de armen van den jongen Polyp, geene gemeenfchap 

 gewceft zy: want de Heer Trembky heeft een jongen Polyp, die nog als een eerft uitge- 

 loopen knopje aan de Moeder zat, indien toeftand van haar afgezonderd, in een glas alleen 

 gezet ; en gezien , dat dezelve langer wierd , armen kreeg , en zich vermeerderde. 



4. Verder heeft men opgemerkt, dat de eene jonge Polyp even zo min, op die vvyze, 

 door een anderen jongen Polyp bevrucht wordt, die te gclyk met hem uit dezelfde Moeder 

 gefprooten is. 



5. Waaruit men dan beOuit, dat zyne bevruchting, indien hy dus zichzelven bevruchte» 

 op eene tot nog onbegrypelyke wyze moet gefchieden. 



Het is iets byzonders, dat alle Dieren, die zich Zonder paaring vermeerderen, inderdaad 

 niets knoppigs aan zich hebben. „ Verbeeld u ( zegt de Heer Bortnit in 't IXde Deel zyner 

 „Bedenkingen over de Natuur, in 't Eerfte Hoofdftuk ) een Dier, waarin de Eieren, of de 

 ■„kiemen, overal verftrooid zyn. Onderllel, dat 'er geen enkel punt aan zyn gantfche Lichaam 

 „zonder één of meer kiemen zy. Onderftel veider, dat alle die kiemen uit zichzelven vrucht- 

 „baar zyn, en dat ze tot hunne ontwikkeling flechts toevallige otnftandigheden noodig heb- 

 3,ben. Onderftel nog daarenboven, dar alle de tot het leven benoodigde declen door het 

 5,gantfche Dier, gelyk de kiemen, vcrfpreid, en aldaar tuflchen eene dubbele, vleefchige en 

 -, genoegzaam liUigc huid zitten, die eene foort van gedarmte of zik verbeeldt, en het 

 „Dier zelve is. Deze verbeelding kan u eenigermaare den toeftand der Polypen doen be- 

 j.grypcn, en de verklaaring van die wonderen, waarover gy verftomt ftaat, zal u verder 

 5, niets anders, dan als eene V/ysgeerige fpeeling, voorkomen. De oplofllng van alle deze 

 3, kleine natuurkundige voorftelliiigen, die zo verward en ingewikkeld fchynen, zal alsdan 

 j, flechts een gevolg zyn van eene voorafgefchikte bewerktuiging , welker zekerheid ons zeer 

 9, veele gebeurteniflèn beveftigen.,. Voor 't overige dient wel opgemerkt te worden, dat de 

 Heer Bonnet, v/anneer hy zich v.an 't woord Kiem (anders Keem, Keen, dat is, fpruit of' 

 fcheut } by de Polypen bedient , daardoor in 't algemeen ieder voorafgefchikte Organifatie 

 of bewerktuiging verftaat, waarvan een nieuw wezen, of een nieuwe Polyp, een onmiddel- 

 baar gevolg is. Hierom zegt hy wyders: „Gy hebt gezien, dit de Polyp zich natuurlyker- 

 wwyze door uitfpruitzels Vermenigvuldigt. Deze uitfpruitzels nu, ontftaan niet uit de fappett' 

 1. van den Polyp, /y komen niet onmidiiclbaar uit de vereeniging van Zekere deeltjes voort; 

 „zy worden in geen vorm gemaald. Deze Uitfpruitzels, ik herhaale het nogmaals, die we- 

 „zenlyke Polypen zyn, beftonden vooraf gantfchlyk in 't kleine in de Kiem, onder de huid 

 „der Moeder; zy komen zich ontwikkelende te voorfchyn, en de Moeder voedtze, gelyk 



„een Boom zyne takken. Een Moeder - Polyp , aan welke veele Polypen- geflachten te gelyk 

 j, zitten» die met dezelven een Stamboom uitmaakt, fchynt ons duidelyk genoeg te zeggen, 

 „dat alle de geflachten in het eerfte, gelyk het tegenwoordige in het voorgaande, vervat 

 „zyn geweelt.,, . • 



Kle£Mann« 



