ZOET-WATER-POLYPEN. 481 



•by Letter g. van elkander, en het duurde geen minute, of de jonge Polyp f. Tab. 

 .deed het zelfde by b. üus had ik nu, in plaats van ccn Polyp met drie jon- ''^^''''^■' 

 gen, drie (luks, wulkcn ik niet de fchcrplte vlym niet becer zou hebben kon-LXXxvii. 

 nen aflnyden. Men ziet dezelven in de 2 Je, giie en 4^0 i-V^. onzer voornoem- '■■^"•^•** 

 de Jak afzonderlyk afgebeeld. Het kopltuk van den'oadcren Polyp is in de f"""^* 

 ade, en dat van den jongen in de 3 ie /Vg. te zien. Beiden lieten zy, na de af- 

 zondering, den kop nederwaarts hangen, zo als ze ook in de afbeelding 

 voorkomen; des men by i. in de ad--' en by k. in de 3de fig, duidelyk 'mLett.i.k, 

 hun cerd afgezonderde einde konde zien. By de eerlle Fig. hebbc ik gezegd, 

 dat de de oude Polyp nog kort te voorcn eene VVatcrvloo ingeflokt had, die 

 nog in zyn lyf zat. Dit afgezonderde kopfluk Fig. a. fpoog dezelve, na een 

 half uur, gantfch uitgczoogen uit; en 't zonderlingile hicrby was, dat dezelve, 

 niet door de achtcrftc opening van 't kopduk, waarby ze gelegen was, maar 

 door den mond weder uitgeworpen wierd; gclyk de Polypen akoos gewoon 

 TjXi te doen, wanneer zy zich het onnutte overfchot der fpyze willen kwyt 

 maaken. Ondertuflchen kon men in dien tyd, zo lang als de mond open bleeve, 

 dat wel 4 minuten duurde, door dit ftuk van den Polyp heen zien. Het ove- 

 rige van dezen Polyp , of het ftaartlUik van g. tot b. , vertoont de 4de Fig. 

 Aan hetzelve zitten nog de beide ontydige Jongen d. en e. benevens het 

 llaattfluk h. van den jongen Polyp, die zich van den ouden hadde afgezou- 

 derdcrd. Ook in deze beide einden g. en h. kon men inzien tot daar de (taart 

 ■een aanvang neemt; alwaar zy een weinig geflootcn waren. Gelykerwyze nu 

 de beide kopftukkcn Fig. 2. en 3. den eerllen dag op don kop, zonder eenigc 

 merkeiyke beweeging te maaken, ihan bleeven; alzo bleef ook het flaartiluk 

 Fig. 4. zonder zich met zyn achter- einde ergens aan vaft te hechten, even 

 zo lang onbewcegelyk liggen. Doch des anderen daags befpeurde ik reets aan 

 't laatlYgenoemde gedeelte, tot myne verwondering, dat de beide daar aan 

 zittende jongen d. en e. al koppen en armen hadden; en dat het zich nu met 

 het achtereinde b. aan de zydevJakte van 't glas vartgczet had. Zulks deed my 

 hoopen, dat de beide daar aan nagebleeven lyven g. en Z». , insgelyks, weder 



k op- 

 Artikel zyner Conftderatiom fur les Corps Orgaiiifés, van oordeel, dat het geen natuurlyk 

 uiiddel ter vermeerdennge is; veeleer komt hem deze wy^e van vermeerdering voor, als 

 het uitwerr Zei van eene 7,iekte, of buitengcwoone verrekking der inwendige Hcclen des 

 Polyps. De Heer Dr. Schaffer twjffelt 'er, in zync leerhandeling over de Arm polypen . pag. 

 43. ook aan, of de Po.) pen zich -zelven wel verdeden, ionüer üat ze door iets, buiten hen, 

 in die omlhndigheden gelield worden. Hy gill. dat deze wyze van verdcelin^ veeleer ont- 

 Haat, door eene van buiten aangekomen kwetzing, of andc:zins ontvangen belchad.ging; 

 dit kcmt hem waaiichynlyker voor dan te denken, dit de Polypen zich zelven zouden 

 verdselen, met oogmerk, om zich op die wyze voort te planten. 



Maar, gemerkt deze om Handigheden vnn alle opmerkzjame Waarneemers befchouwd ken- 

 nen worden; en mdema-i! de Heer R'ifel zulks nagenoeg aan alle Polypen ondervonden 

 heeft, zo fchynt my dusdimg eene vcrdecling van zulk een Dier. (ijatopecne konffige 

 wyze, door 't in ftukken fnydcn, op vcrfcheiden en vcelerleie manieren, vermeerderd kan 

 worden, j die eene gnocgzaame Bron van vermenigvuldiging Ichynt te weezen, veeleer 

 natuurlyk te «,yn, dan uit oorzaaken van buiten voort te komen. 



KleEiMANN. 



3//0 Deei. ide Stuk. Qiq 



