HISTORIEder. 



§• 23. 



T*n relvk nu wyders het eene Dier een fcherper gezicht, of een fyner reuk 



£xxxvinr^„2j, dan het ander; zo konnen dezelven ook wel met meer of minder iin- 

 ivxY.v rnijren besaafd zyn; en hier van konnen onze Polypen tot een bewys dienen* 

 p'° ^rooter aetal van oogen fchynt liun te noodzaakelyker te weezen, gemerkt 

 7v meeftal vail blyven zitten; en dus menigmaal van honger zouden moeten 

 vLaan,' wanneer 't hun onmogelyk ware, de Infeften, die in 't Water, in 'c 

 welke zv zich bevinden, rond zwemmen, en hun tot voedzel ftrekken, te 

 Tien Zv weeten dezelven, 't is waar, behendig re verraflen, wanneer ze hun 

 teni komen en hunne armen aanraaken; dan dit gebeurt niet altoos; en dus 

 kan' 'er ook een tyd komen , dat ze hun voedzel moeten zoeken. Het gezicht 

 is hun derhalve noodig; maar wat het gehoor betreft, dat onzen Polypen fchynt 

 te ontbreeken, ik kan, hoe meer ik al hun doen en trachten befchouwe en 

 TVDlvk overweege, niet bezeffen, waar het hun toe dienen zoude. Dat ze in 

 teïendeel een teder Gevoel hebben, is niet alleen daaraan te bemerken, dat 

 7e zodra het Water, waarin zy zich bevinden, bewoogen wordt, of iets llry- 

 di<^s hen beroert, terftond te zamenkrimpen ; maar het blykt ook uit hunne 

 belhendigheid, met welke zy, als meermaals gezegd is, de Infeften, die hunne 

 armen maar even aanraaken, weeten te vangen, en fcnoon ze zich trachten 

 los te wikkelen wel vaft te houden. Vermits men daarbenevens gewaar wordt 

 L ze een InfeA, 't welk zy verraft, en met de armen aan den mond gebragt 

 hebben, ten eerften weder van zich werpen, als 't hun niet behaagt , zo geeft 

 dit, myns bedunkens, klaar genoeg te kennen, dat hun de Smaak insgelyks 

 niet ontbreekt. Nademaal men nu weet, dat de Reuk zeer na verknocht is met 

 den Smaak, zo mogen wy ook deezen den Polypen niet weigeren. Dan her 

 ZY daarmede zo als het wil, ik ben althans van gedachten , dat al het voorens- 

 gezegde genoegzaam toont, hoe onze Polypen, op zyn allermmfte, met drie 

 Zinnen begaafd zyn, en bygevolg met alleen Z^.«, maar ook Foelen en 

 Smaaken konnen. Het geen dit denkbeeld te meer verilerkt is, da: ze, uit 

 de menigte der kleine Infeften, m welker gezelfchap zy beftendig leeven, 

 eene keuze weeten te doen. Men ziet dat ze de kleme Waterfpinnen , de 

 Slakkeu de Kevers en de Bloedzuigers, waar voor ze vrees fchynen te heb- 

 ben; nooit aanraaken; dat ze integendeel de Watervloon, waarin zy, boven 

 anderen, veel fmaaks vinden, benevens eene foort van klemc Slangetjes en Ma- 

 den, onder veele anderen, weeten uit te kiezen en te vangen. 



§. 24. 



Hier mede zou ik myne Befchryving der Arm -Polypen konnen befluiten; 

 maar dewyl ik in 't eerfte Deel myner Hiftorie der Infeften, gewag gemaakt 

 hebbè, van eenige Polypen, die in Steenen gevonden worden, zo vmdeikmy 

 verplicht, ook nog iets van dezelven, te melden. 



