OER RUPSEN EH VLINDERS. 263 



,, wonde geeven mogte, of werkelyk geeft. Men onderzoeke de hole vanTAii. 

 „eene der St. Jansbezië gelykciiJo, of van eenigc andere Galle, zo naauw-^'*'- 

 „keurig als men wille, het zy ten tyde als 'er het Ei nog in is, of als 'er 

 „de Worm reets- in gevonden wordt; men zal 'er nooit ecnig fap in vinden. 

 „En het is geen wonder, dat de Worm al het fap, hetwelk in de hole 

 „vloeit, of dat door denzelven derwaarts getrokken wordt, opzuigt; nog min- 

 „der wonder is 't, dat ook het Ei zelve die lappen inzuigt en tot zich trekt» 

 „wanneer men nagaat, het gene ik boven gezegd hebbe; dat het Ei in deze 

 „hole aangroeit; en dat deszelfs buigzaamc Ichaale, welke ik te vooren by 

 „de huid of het vlies, dat het Kind in des moeders lichaam omringt, verge- 

 „leeken hebbe, veel eer aan te merken is, als eene foort van Moederkoek 

 „ ( Placenta ,) die eene verbindtenis heeft met de binnen zyde der hole. Deze 

 „fchaale is voorzien van opdurpende vaatjes,- welken, als zo veele wortelen, 

 „het fap, 't welk van ter zyden in de hole der Galle dringt, tot zich trekken 

 „ en opvangen konnen. En de Galle is zo veel als de Baarmoeder van den in 

 „'t Ei zittenden Worm. Zo- lang als nu dit Infeft in 't Ei zit, kan zulks te 

 „wegen brengen, dat het fap menigvuldiger naar de Galle, dan naar de andere 

 „deelen der Plante, vloeit. Dus konnen de den St. Jansbeziën gelykende Gallen 

 „haaren oorfprong hebben van de voornoemde oorzaak, aan welke ik ook de 

 „ formeering der blaasachtige Gallen , waar in zich de Boomluizen onthouden » 

 „toefchryve; ten bewyze waar van ik getracht hebbe aan te toonen, dat ze 

 „des te meer aangroeien, hoe zy meer uitgezoogen worden. Byaldien men wil dac 

 „ een deel des booms fpoediger zal aangroeien dan de overige deelen , heeft men 

 „alleen zorg te draagen, dat het voedzelfap meer naar dat deel toevloeie; of 

 „dat de plaats, werwaarts het vloeien moet, en daar het, zo dra als het 'er 

 „komt, opgenomen worde, eenigermaate nederhangend zy. Miflchien helpt de 

 „tegenwoordigheid van 't Ei ook, op eene andere wyze, dezen wasdom be- 

 „ vorderen; want men weet, hoeveel de warmte tot den wasdom kan tocbren- 

 „gen. Immers is 't zeer waarfchynlyk , dat dit Ei, waarin eene tedere onvol- 

 „waflen vrucht zie, die zich ontwikkelt, en waarin de fappen zich fnel bev/ee- 

 „gen, warmer is, dan een ander even groot gedeeli^ dvr Plante. Wy weeten 

 „toch, dat in ieder Dier de graad der warmte grooter is, dan in de Planten. 

 „ i 'us konnen wy ons , in 't midden der Galle , genoegzaam een klein vuur 

 „verbeelden; waardoor alle derzelver vezelen een zekeren trap van warmte 

 „deelachtig worden, die haaren wasdom bevorderen kan. Byaldien deze oor- 

 „zaaken zo voldoende niet mogten weezen, als ze my wel toefchynen, zal 

 ,, het my geenzins mishaagen, dat men 'er nog eene andere, die zeer vernuftig 

 „uitgedacht is, byvoege; aan welke Malpighius de formeeringen den wasdom 

 „der Gallen toeichryft. Hy is van gevoelen, dat de Wespe niet alleen de 

 „plaats, waarin zy haar Ei vertrouwen wil, kwetft, maar dat ze ook te gelyk 

 „in die wonde een zeker fap laat vloeien, dat 'er eene mcrkclyke gelling in 

 „ veroorzaaken kan; en dat de oorfprong en wasdom der Galle een gevolg 

 „van deze gelling is: ook brengt hy eenige voorbeelden by, weiken zeer ter 



