DER RUPSEN EN VLINDERS. 9 



volmaakt en natunriyk re verbeelden. Het donkerde violet verlleft zich hier in Tab. I. 

 't blaauvve; dit wordt weder helderer, en verandert in 't aangenaam groene; 

 zo dat men niet konne zeggen , waar 't een begint en 't ander eindigt ; en ten 

 laatlle vermengt zich het groene ook ongemerkt met het geele. De hoek, dien 

 deze doorloopende llreepen boven op den rug maaken , is in de Afbeeldingen, 

 waarvan ik gefproken hebbe, niet aangetoond; doch men ziet denzelven aan 

 myne Rupfen niet alleen op het vyfde, zesde, zevende, achtdc, negende, 

 tiende en elfde Lid, maar ook op het vierde; hoewel de Zyde - itrcepcn op 

 het derde Lid al ontbreeken. Niet alleen deze helder- blaauwe fcherpe Hoe- 

 ken, (den laatften evenwel uitgezonderd,) maar ook de donkere zydeflreepen 

 zyn met veele zwarte punten befprenkeld ; welken in den geelcn grond allengs- 

 kcns verdwynen. 



§. 4. 



Vermits ik de Staartfpits, die men op het laatlle lid dezer Rupfe ziet, in de 

 Voorrede tot de Eerfte ClafTe der Nachtvlinders, opgegeeven hebbe als een 

 Hoofd - Kenteken der Rupfen, waaruit de Nachtvlinders voortkomen, zo blykc 

 van zelve, dat ook de tegenwoordige daaronder behoort; fchoon haare Spits 

 eene gantich byzondere gedaante hebbe, en de Rups daardoor van anderen te 

 ondericheiden zy. Dezelve is naamlyk, niet glad, en ftaat ook niet recht op 

 in de hoogte, maar hangt, gelyk een Hondeilaart, nederwaarts af, invoege 

 dat ze byna de gedaante eener S vertoone ; ook is haar uiterlle einde gedraaid 

 als een Slakkenhuisje ; het welk echter aan alle myne Rupfen niet eveneens 

 was. De gladdigheid ontbreekt haar; om dat ze als met kleine hoekige lleent- 

 jes bezet is, die aan 't einde te niet loopen; verder is ze okergeel van koleur, 

 en tamelyk hard. De beide achterfte pooten, of Nafchuivers, die onder den 

 Staartklep naby elkander ftaan, zyn veel grooter en ftomper, dan de vier paar 

 Buikpooten; en, gelyk dezen, groenachtig -geel van koleur. Aan deze laatfteti 

 ziet men de ter vafthoudinge dienende haakjes, die veel overeenkomft hebben 

 met de haakjes der Kliflèn. Wanneer deze Rups aangeraakt wordt, ftelt zy zich 

 niet te weer, door 't heen en wederflaan van den Kop, gelyk andere Rupfen 

 wel gewoon zyn ; maar zy krimpt als van fchrik te zamen , trekt de drie eerfte 

 Leden in, buigt ze, benevens den Kop, naar onderen, en blyft in die geftalte 

 waar in de a^e fjg, haar vertoont, een tyd lang zitten*. De hoeveelheid \anf,-. 

 haar voedzel is naar gerade der grootte van haar Lyf; en even zo de Drek, 

 dien zy uitlooft; welken ik, om deszelfs zonderlinge gedaante, in de ^^^ Fig.Fig. t. 

 by vergrooting, afgebeeld hebbe. In 't vreeten is ze zo gulzig, dat men mee 

 verwondering zie, hoe fpoedig zy haar voedzel binnenflaat. De Heeren Bres- 



'Er zyn echter verfcheiden onder deze fbort, die zich , behalve dat ze deze eigenlrhap bezit- 

 ten, door het fleik heen en wederflaan van den Kop zoeken te beveiligen , "het wtik den 

 Heer RSjel miflchien nooit voorgekomen is. 



K LEE MAM N. 



l^e Ded. iJIe, Stuk. B 



