ïo VERVOLG VAN DE BESCHIIYVING 



Tab, I. LAUERs zeggen , dac hunne Rups 1 3 Leden of ringen had ; en de Heer Bruck- 

 MANN geeft 'er maar 10 op. Dit zou beide al iets by/.onders weezen; aange- 

 zien alle Rupfen, waar aan de Leden duidelyk te befpeuren zyn, ordenlyk uit 

 niet meer dan elf, en, wanneer men den Kop mede voor een Lid wil rekenen, 

 twaalf leden bedaan ; en zo veclen hebbe ik 'er ook aan de mynen bevonden. 

 Daar de Heer De Reaumur, in de befchryving der Inieélen , alles zeer naauw- 

 keurig heeft opgemerkt, verwondert het my ton hoogllen, dat hy de flreepen 

 dezer Rupfe vergelykr by zodanige vlakken , die de gedaante hebben van 

 knoopsgaten, zo als ze aan de Linden -Rups gevonden worden; dewyl deze 

 Itrecpen zich gantfch anders vertoonen, naar 't uitwyzcn myner Figuuren. Dit 

 maakt myne Afbeelding zeer verfchillende van de zyne; doch dat de myne aan 

 't natuurlyk Infeél ten eeuemaale gelyk /y, kan ik mee meer dan een getuige 

 bevefti'i-en. 



Na dat ik myne cerfle Rups, die op den pden July 1746 gevonden was, 

 naauwlyks twee dagen gevoerd had, vertoonden zich reets verfcheidcn bruine 

 punten en vlakken op den rug ,• die ook wel dra in den geelen grond te voor- 

 fchyn kwamen. Dit maakte my aanvangklyk eenigzins verlegen; want nu dachc 

 ik, dat ze met Maden behebt was, en dan weder hoopte ik, dat deze vlakken 

 voorboden van de aanftaande verandering waren. Vermits nu de Rups kort daarna 

 het voedzel liet liggen, en zeer onrullig wierd, zo nam de hoop by my t02, 

 dat ze wel haalt veranderen zou. Ter bevorderinge hier van deed ik haar in 

 een groot Glas, het welk ik halfwege met aarde, met eene zoode gedekt, ge- 

 vuld had. Zy was 'er ook niet lang in , of ze begon zich , onder de Zoode, 

 in de aarde te begraaven ; doch zy bleef 'er niet ruftig ; mnar wroette alles 

 door, en kwam ook tot tweemaalen toe weder te voorfchyn. Hier op oordeel- 

 de ik dat de aarde miflchien niet diep genoeg was; dan willens zynde haar 

 meer aarde te geeven, zag ik, dat zy eene ruime holligheid maakte, waar in 

 ze eindelyk wat gekromd bleef liggen. Deze aarde had ze by geval indicr- 

 voege vervaardigd, dat de wand van 'c Glas de eene zyde uitmaakte; zo dac 

 ik haar duidelyk in 't Glas zien, en bygevolg ook befpeuren konde, dat ze 

 op den aoften July haarc Rupfenhuid antrookcc, en in eene fchoor.e ho.ig-gecle 

 Pl.'P veranderde, die echter van uur tot uur rooder wierd. Na dat ze 24 uuren 

 gelegen had, en ik nie.t meer behoefde te vreezen, dat de vrye lucht haar 

 fchadelyk weezen zou , nam ik ze zeer voorzichti ;; uit haar verblyf, om ze af 

 te maaien; waarby ik het vergenoegen had van te zien, dat ikmy, uit hoofde 

 van haare frifche bevveeging, met de hoop mogt vleien van 'er eerlan !; den 

 Vlinder uit te voorfchyn te zuilen zien ];omen. De Afbeelding dezer Poppe 

 Fig 3. brengt ons de 3de Fig. onder 't oog; en fchoon derzelver grootte niet over- 

 eenkomilig zy met de grootte der Rupfe, is zy nochtans eene der grootden 

 van alle de Poppen der Rupfen onzer Gevveftcn; en ze zal niet veel minder 



zyn 



