üER RUPSEN EN VLINDERS. 17 



v-'elke my, in myH leven, nog nooit onder 't oog gekomen was, en daar ik, Tab, Ih 

 in ons Gewed, ook geen hoop op fchcpte. Myne eerfte en zeer natuurlyke 

 %Taag aan den Tuinman viel over liet Gewas, op het welke hy die Rups ge- 

 vonden had. Op de gewcone Salade, gaf hy my ton ranwoord. Die kwam ray 

 niet wel begrypelyk voor; dan my fchoot echter teflcns te binnen, dat hy ze 

 wel by de Salade op de aarde kon gevonden hebben; vermits de Rups, zo 

 wel uit hoofde van haare verbleekte kolcuron, als oni hiar onruilig gewoel, 

 raby de Verandering fcheen te zyn; des 't v;el weezen konde, dat ze al 

 eenige dagen over de aarde rond gckroopen had. Ik vraagde hem verder, of 

 hy ook Jasmyn-boomen in den Tuin had? dewy! de bladeren daar van, voor • 

 zo veel ik wille, haar alleen tot voedzcl dienden; waarop hy neen zeide; 

 met bwoeging dat hy deze Rups den voorigcn nacht 6 Moei bezien bladeren 

 had gegeeven; welke zy ook allen verteerd had. Doch dit zal ik nooit ge- 

 looven; al ware het alleen daarom, dar hy de Rups des voorigen daags op 

 den grond, en wel in die verlepte koleuren, gevonden had; als in welke 

 koleuren dicrgelyke groote Rupfen, na dat ze haare Planten eens verlaaten 

 hebben, niet meer ectcn; gelyk den Liefhebberen, die de Infedlen met op- 

 nerkmg befchouwen, over bekend is. Ik liet hem nochtans, om van alles 

 •verzekerd te zyn, terftond eenige Moerbeziën - bladeren haaien,- en gaf ze haar 

 in de tegenwoordigheid van den Tuinman; maar zy at 'er niets van. Hierop 

 verzocht ik hem, dat hy eens rond zien zou, of niet miffchien hier of daar 

 echte Jasmynboomen , en bygevolg meer diergelyke Rupfen, waren; dewyl 

 liet ligt gebeuren kon, dat deze Rups, uit een nabimrigen Tuin, over den 

 grond, in den zynen gekroopen was. Ook hield ik het voor zeer waarfchyn- 

 lyk, dat de Moeder dier Rupfe meer dan één Ei aan de Plant, waar van 

 deze haar voed .el genooten had, gelegd zou bobben; en dat ze alleen daaraan 

 fï vinden zouden zyn; zo ze niet allen reets, om te veranderen, in de aarde 

 gekroopen waren. Hier op zette ik myne Rups terflond in een Pot met aarde 

 gevuld, onder eene witte heldere glazen Klok, waaronder zy zig ook, omtrent 

 middernacht, voor mjTie oogen in de aarde begroef. Nu was 'er niets dat my 

 eng ruller maakte, dan de nieuwsgierigheid, om te weeten, op welk eene 

 Plant deze Rups die grootte vcrkreegen had. In deze ongeruftheid, en zonder 

 hoop van myne nieuwsgierigheid ooit te zullen voldoen, bleef ik tot den aoften 

 der gemelde Maand; wanneer de voornoemde Tuinman my onverhoopt buiten 

 gemeen verheugde, door nog 4 Rupfen van deze foort te brengen. Met dit 

 ver ;enoegend gezicht begon ook, op het oogcnblik, myne hoop te herlecven, 

 dat ik nu hooren zou, wat toch het voedzcl dezer fchoone Dieren gcweefl 

 was, het welk ik dan ook ten eerllen vraagde; en waar op ik ten antwoord 

 kreeg, dat hy ze aan den Ltguffer gevonden had. 



Twee van d:ze Rupfen hadden reets de koleur der Veranderinge gezet, 

 aten ook niet meer, en kroopen, na een paar dagen, in de aarde. De beide 

 anderen waren, tot myne grootfte blydfchap, nog niet volwaflèn, en fcliaften 

 greetig van den Ligufter. Hier door had ik aan dezen het vermaik van ze 



^de Deel. ifis Stuk- C ver- 



