28 VERVOLG VAN deBESCHRYVING 



T*i. V. Clafle onderfcbeiden wordt, heeft hier ter wederzyde een purper -rooden. 

 rtreep, of eigenlyk zodanig cene bezooming. Na de drie eerlte Leden, waar- 

 onder de zes klaauwpooten ftaan , ziet men op alle de overigen, wederzyds, 

 tot aan het laatfte, zeven evenwydig loopende fchuinfe ftrcepen; die iets van 

 boven af naar vooren gedwongen zyn, en fpics toeloopen. Men heeft reets 

 foortgelyke ftreepcn ook aan de eerfte en tweede Rups van Tab. L en II. 

 dezer Clafle, in 't Eerfte Deel onr^cr Hillorie der Infedcn, gezien. Deze 

 zyde-ftreepen zyn, in de lengte, van vooren half purper -rood, en in de 

 achterile helft wit; doch van onderen eindigt ieder derzelven met eenige witte 

 punten ; en van boven , naar den rug toe , ziet men ook ettelyke witte punten. 

 De wederzyds ftaande negen Luchtgaten zyn Oranje -geel; de zes klaauwpoo- 

 ten hebben aan 't lyf ook eene gcele koleur , maar zyn zwart aan de uiterlle 

 fpitzen. De acht ftompe buikpooten hebben weder, even als het lyf, eene 

 groene koleur, en zo ook de twee Nafchuivers. Op het laatfte Lid is deze 

 Rups, gelyk de meeften dezer Clafle, met een achterover geboogen ftevig 

 hoorn, of eene fikkelvormige Staartfpics, van cene tamelyke lengte, voorzien. 

 Dezelve is in de lengte van boven half purperrood, van onderen geelachtig, 

 cn aan 't einde donker. De sJe fig. is gemaakt naar de afbeelding, welke 

 de Hoer Dr. Moehring my gezonden heeft, en aan deze is de bezooming 

 van den Kop niet purperverwig, maar zwart; ook is de ftaartfpits van boven 

 zwart, en van onderen geelachtig- groen. Deze beide byzonderheden heeft de 

 Heer De Reaumur ook in zyne befchryving aangeinerkt. Ieder van de 8 ftompe 

 buikpooten heeft hier eene zwarte vlak, dat men aan de ife Fig. niet be- 

 fpeurt; waartegen hier de witte punten, boven naar den rug toe, ontbreeken, 

 die men in de eerfte Figuur gewaar wordt. Vermits 'er nu in 't gemelde, 

 eenige verandering voorkomt, zal het Hoofdkenmerk dezer Rupfe zekerlyk 

 uit den ovaalronden Kop, uit de ftaartfpits, en uit de zeven zydeftreepen af- 

 genomen cn bepaald moeten worden. 



Het eigenlyke voedzel dezer Rupfe ligt wel, als boven gezegd is, in de 

 bladeren van den Ligu/ler; maar zy eet ook» volgens het bericht van den 

 Heer De Reaumur, de bladeren van verfcheiden foorten van Lilac, Spaanfche 

 Vlier; en onder dezen voomaamlyk dat Vlier, hetwelk veel overeenkomft heeft 

 met de Llgu/Ier bladeren, door Tournefort genoemd. Lil ac folio Liguflri. 

 En byaldien de Rups, welke, in de door Ligter bezorgde uitgave van Goe- 

 DART, pag. 71. befchreeven, en Tab. 25. afgebeeld is, dezelfde zy, waarvan 

 wy hier fprceken, gelyk de Heer Linn^eus, in zyne Fauna Suecica pag. 248 

 N. 809. oordeelt, zo geneert zy zich ook met Wilgebladeren: ja, volgens 

 het getuigenis van MejufFr. Merian, in Erucarum ortus., alimentttm & pa- 

 radoxa ^Metamorphofis., Part. Hl. pag. 54. XXIII. Tab. 23. kan ze met 

 het Periclymenum, of de zogenoemde Roos van JericbOy insgelyks opgevoed 



