ioo VERVOLG van de BESCHRYVING 



Tab. en in de kuiltjes, waardoor de Vliegen gelokt wierden, en 'er van zei ven 

 XVII. jjj vloogen. Als 'er ondertufFchcn te veel Mieren - Roovers in een kort bellek 

 te zamen zyn, en het hun aan voedzel ontbreekt, vallen zy raehigwerf onder- 

 ling op elkander aan, en woeden dus tegen hun eigen geflacht. Zy zullen 

 geen dood Schepzel aanraaken, hoe frifch het ook zy; nochtans hebbe ik ze 

 dikwyls met verfche Mieren -Eier«n gevoerd; waar op zy echter niet aanvie- 

 len , voor dat ik ze met een puntje van eene veder in beweeging bragt. VVaii- 

 neer het hun aan noodig voedzel ontbreekt, konnen ze ook lang vallen: ik 

 hebbe 'er zelfs eenigen den gantfchcn Winter overgehouden; maar nooit be- 

 fpeurd, dat ze in dit Saizoen ecnige kuiltjes vervaardigen, ora buit te 

 maaken. 



S- ë. 



Onze Mieren - Roover zit, als ik reets gemeld hebbe, over- dag meefial be- 

 ïiedenwaarts aan de zyde vr,n zyn kuiltje; maar des nachts is hy gcmeenlyk. 

 in 't midden ïc vinden, en loert met eene open Vangtang, gelyk een Jaager, 

 met een gefpannen haan, op het wild. (Zie de 54e Fig.^ Zou hy veelligt 

 weeten, dat de Infedtcn by nacht eer in den kuil vallen dan by dag; of kon- 

 nen dezen de voor hun opengezette vallen by dag beter vermyden? Het een 

 en 't ander is zeer waarfchynlyk ; te meer, nademaal de Mieren -Roover ge- 

 meenlyk des avonds een nieuwen kuil maakt; en zulks voorgenomen hebben- 

 de, gaat hy op de volgende wyze te werlo Hy begeeft zich eerfl: op de 

 bovcnvlakte van 't Zand, om 'er eene bekwaame plaats toe te zoeken. Ten 

 dien einde kruipt hy op het zelve een tamelyk wyden omtrek in 't rond, of 

 ook wel flangsvvyze, achterwaarts; want hy werkt nooit vooruit; en onder- 

 zoekt dus of 'er iets is, dat hem mogelyk zou konnen hinderen; dan of 'er 

 ook iemand van zyns gelyken huisvefle. In dit alles echter houdt hy het 



Fig. 7. lichaam altoos bedekt, en onder 't Zand verborgen. De weg, dien hy op- 



lett. g.deze, wyze genomen heeft, is altyd in 't zand te zien, gelyk de yi^ Fig. 



en h. yan g tot h. aanduidt. Wanneer hy, de rondte doorkroopen hebbende, alles 

 veilig en goed vindt, keert hy, op zyne wederkomll ter plaatze daar de 

 kring een aanvang nam, zich binnenwaarts , en vervolgt zynen arbeid in de 

 manier van een Slakkenhuisje (zie Letr. A), tot dat hy in 't middelpunt 



r« ^/ belandt,- waar in hy Fig. 8. Lett. /. gezien wordt. Op deze wyze is nu wel 

 ^ ' ' de grondflag tot den kuil geleid; maar dezelve is nog zo niet gefield als zyne 

 nooddruft vereifcht. De kuil moet overal eene gelyke en afbellende vlakte 

 hebben; op dat het Infeft, daar in vallende, te eerder in 't middelpunt ne- 

 derzakke; doch nu is dezelve nog als met vooren doortoogen,- en derhalve 

 moet het zand, dat deze voorens maakt, als hem nadeelig, eerfl uit den weg 

 geruimd worden. Ter uitvoeringe van dezen arbeid, bedient hy zich van zyn 

 breeden kop en zyne V.angtang, als van eene fchoffel. De laatfte fluit hy zo 

 4igt te zamen, dat haare beide fpitzcn kruiswyze over elkander liggen , gelyk. 



LetEo 



