DER RUPSEN EN VLINDERS. 113 



voorzien zyn, blykc uk de 26'^e ^ig-i welke een vliegend Mannetje vertoont. Tab. XX. 

 Voor 't overige is deze foort van Land- en Nachmimphen, van de anderen ^''^" '^'^' 

 van haar gedacht, behalve door de grootte, ook nog door de vier Vleu- 

 gelen oPiderfchciden; nadcmaal dczciven cttclyke donker- bruine vlakken, van 

 verfdiillende grootte, hebben. Voorts valt hunne doorzichtige grondverwe, 

 die met veele tedere, en verfchciden grove, aderen doortoogen is, welke 

 allen van de inleding af haarcn oorfprong neemen, iets in 't geelachtig -bruine; 

 en aan den buiten rand , aan 't einde , inzonderheid in de bovenvleugelen , 

 wordt men eene heldere vlak gewaar. 



S- 20. 



De 27'^e J-lg, ^czer Tal\ toom ons den Kop van dit Infed, by vergroo-f''o' *7* 

 ting; zo als dezelve zich van voeren laat zien; wanneer men de verfcheiden 

 declen van den Kop het duidelykft gewaar kan worden. De beide oogen pui- 

 len ter wederzyde ven-e uit; dewyJ ze groot en rond verheven zyn, zo dac 

 ze meer dan de helft van een ronden kogel uitmaaken. Zy hebben, by hunne 

 donkere, in 't roode en blaauwe fpeelendc grondverwe, een tamelyken glans; 

 en beftaan uit even zulk eene menigte van kleine oogjes, als ik ten opzichte 

 van de oogcn der Brom -of Vleefch - Vlicge getoond hebbe. TufTchen dezelven 

 hebben de beide Sprieten hunne inleding; en dezen ftaan op een paar geel- 

 bezoomdc en dikker leden, dan zy zclven hier ter plaatze aan den wortel 

 zyn; wyders hebben ze een aantal van kleine afdeelingen of leden, en zyn 

 van boven met veele kleine hairtjes bezet. Het bovenlle gedeelte van den 

 Kop, dat men anders ook her Voorhoofd kon noemen, is vry wat verheven, 

 en wordt door een geelcn dwarsflreep, waaruit twee anderen, die naar boven 

 loopen, voortfpruiten , in zynen donkeren grond verdeeld. De oogen zyn ins- 

 gelyks geel bezoomd; en de ondervlakte van den Kop heeft eene diergelyke 

 koleur, benevens twee zwarte vlakken. Onder dit geele deel ziet men het 

 Tanggebit uitdecken ; tufllhen 't welke nog twee tongvormige deelen zitten ; 

 •en alzo 'er aan ieder zyde twee vrcetfpitzen gevonden worden, mag men 

 zeggen , dat 'er aan deze Nimph vier zyn. De beide buitenflen zyn dikker , en 

 langer, dan de anderen; ook hebben ze aan den bovenrand van 't Lid, waar 

 mede zy aan den Kop vaftzitten, eenige tedere hairtjes; en beftaan, gelyk de 

 beide kleinere, uit twee deelen of leden, die aan 't uiterfte einde kolfach- 

 tig of dikker zyn, dan aan de inleding. Hunne koleur is, gelyk aan de overige 

 deelen van het Tanggebit, blinkend bruin. Ui? dit Tanggebit zou men, myns 

 onrdcels, vermoedelyk konnen beduiten, dat deze Land-Nimphen, even als de 

 Water- Nimphen, niets anders dan ln.Q;ften tot haar voedzel gebruiken. En fchoon 

 ik zulks niet verzekeren durve, worde ik echter in dit myn gevoelen verlterkt, 

 door de overweeging , dat ze reets, nog Wormen zynde, van Infeften leevcn; 

 mitsgaders dat ze alleen by nacht vliegen; wanneer zy des te gereeder buit 

 konnen maaken ; om dat 'er bv nacht even zo veel , zo niet meer kleine en groote 



:Je DfcJ. ifle. Stuk. ' P In* 



