D E R R ü P S E N IC N V L I N D E R S. 151 



dig , eer ze in flaat is den Eierdop te vcrkaten ; en , zulks gefchied zynde , T^n, 

 verfchynt ze in de grootte van de 3 i'i Fig. ; in welke grootte men ze menig- ^^^' 

 maal, reets iri 3Lii^ by menigte in de wateren ziec. Haare beide oogen heb- ' ''^^ 

 ben als dan eene roede koleur, die zy no^ lang behouden, fclioon haar iyf 

 okergeel zy. Hoe klein zy dan ook nog weezen mogen, zoeken zy nochtans 

 haar voedzel al, aan nog kleiner Infeften in 't water; en hoewel zy, geen 

 gebrek aan voedzel hebbende , dagelyks grooter worden , gaat zulks echter 

 langkzaam in zyn werk; door dien ze by my, in de glazen, v/aar in ik ze 

 bewaarde, eerll na vyf dagen de grootte van de 4^^ Fig. hadden; welke /r,>. j 

 Figuur ons zodanig een Infeifl vertoont, te zien op de ondervlakte, alwaar 

 het ia 't midden iets bruiner uitvalt. 



De opkweeking en onderhouding dezer kleine Schepzelen viel my wat be- 

 zwaarlyk,* want zouden zy grooter worden, zo moellen zy voedzel hebben; 

 en de Infeften, weiken daar toe vereiicht wierden, moeden nog kleiner dan 

 myne Waterluizen weezen; hoedanige kleine Infeden niet zo ligt te vinden 

 waren*. Om die reden zonderde ik ettelyken der Luisjes, die ik by menigte 

 in myn glas te zamen had, van de anderen af, en zette dezelven in een by- 

 zonder verblyf; om 'er myne Waarneemingen des te beter mede te konnen 

 doen. Vervolgens befpcurende, dat ze, onaangezien haare toeneeming in 

 grootte, eene zelfde gedaante behielden, zo oordeelde ik het overbodig, deze 

 Infecften meermaals af te beelden, en befloot daar mede te wachten, tot dat 



zy 



* Indiea men gadeflaat dat deze kleine Infeüen van nog kleiner Diertjes leeven, zo wordt 

 men natuurlykervvyze opgeleid tot de gedachten . dat deze kleineren ook wederom van nog 

 kleineren moeten leeven, en dat aulks tot in 't onzichtbaare , ji tot in 't oneindige voort- 



. loopt. 'Er is toch geen fchepzet geboorcn of hfit moet zyn voedzel hebben ; al zou het 

 gelyk men vin den Kameleon zegt , van de lucht leeven. Wat hier van zy , ik kan althans 

 melden , dat ik een Kameleon vericheiden weeken achtereen te Amfterdam , lecvend gezien 

 hebbe . zonder dat lietn eenig voedzel gegeeven wierd ; doch ook , dat hy eindelyk ftierf , 

 en wel waaafchynlyk by gebrek van voedzel; dewyl zyne toenmaalige gcftalte by die 

 2yner eerftc aankomftc vergeleeken zynde, zeer veruuperd was. Dus zou men alleenlyk 

 van den Kameleon konnen onderftellen, dat dezelve, zo hy zonder ander voedzel kan lee- 

 ven , geftorven is , om dat hy de lucht van zyn Landiart hier niet konde inademen , ot 

 dat hy, by gebrek van voedzel, dat hy in zyn geboorte Land wel, en hier niet kon heb- 

 ben, geftorven is; het laatfte komt my wel het waarfchynlykfte voor. Doch om weder op 

 onze Water - Infedlcn te komen, wille ik nog alleenlyk aanmerken, of men, het voorens- 

 gemelde tot eene grondftelling genomen zynde, dat 'er geen Schepzel leeven kan zonder 

 voedzel, en dat bygevolg de allerklemfte en oazichtbaare Water- In feiSen zo wel hun voed- 

 sel moeten hebben , als die genen , welken , iets grooter zynde , hen tot hun voedzel gebrui- 

 ken: of men (zeg ik) dan niet zou mogen ouderfttUen, dat de allerkleinften , die ook als 

 de anderen voonteelen , hun voedzel konden hebhen, aan de vctachtige en levenlooze 

 deeltjes, die in 't water zweeven; zonder dat ze juift van andere Infeften beftaan. die 

 huni even als anderen, tot voedzel zouden moeten dienen? 



Dï VF. RTAALER 



