DER RUPSEN EN VLINDERS. 



15- 



midden, alwaar ze over den anderen fluiten, een zwarten flip, waar van de Ta», 

 eene helfc aan den binnen -of achter- ra'id van dea linker- en de andere helft ^^VIL 

 aan dien van den rechter- vleugel (taat. VVydcrs bcfpcurt men 'er, aan den 

 voorllen cp beide zyden liggenden rand, nog eene gancfche rei van zodanige 

 üippen, dat in de gdi J-ig. veel duidelyker te zien is. Naar 't uiccrlle einde f.^T. 9, 

 •loopt h'.'t achterlyf fpits toe, en aldaar is de rand met veele tedere hairen 

 bezet, 



In de a^-" Fig. zien wy de ondervlakte van een Wyfje dezer Luizen, inir.^. g. 

 die gedaante, zo als ze gewoon zyn, boven op het water, op den rug te 

 2wemmen, en haaren roof te vangen; het welk aan deze foort alleen eigen 

 Ss. Die gehecle Onds^rvlakte is niet alleen donker- bruin, maar oOk met 

 veele hairen, die dezelfde kolcur hebben, bezet. Doch laat ons de zes pootcn , 

 welken hier in hunne volkomen grootte te zien zyn , nu eens wat naauwkeuriger 

 befchouwen. Derzelver langflc paar, dat dit Infedl voomaamlyk in 't zwem- 

 men, of roeien, te pas kcmt, en met de Letters aa. aangeweezen wordt, 

 heeft drie gewrichten of leden. De beide uiterflcn, aan ieder poot, zyn met 

 eene rei ftyve hairen bezet; het welk veel toebrengt tot de fnelheid in 'c 

 zwemmen; en met het hinnenfte gewricht hebben ze, omtrent het midden 

 •yan 't achterlyf, hunne inledmg. Even zo n 't gefteld met het middelfle paar; 

 doch het vooriïe paar zit aan 't borflftuk vaft. Deze voorde pooten konnen 

 met groot recht haare Vangpooten geheeten worden : want zo zy een op het 

 water zwemmend , of 'er overheen loopend Infeót ontmoeten , weeten zy het 

 zelve met die pooten behendig te grypen; waar door dan ook inzonderheid 

 de zogenoemde langbecnige VVaterfleekers haar vecltyds ten buit worden. De 

 Roeipooten overtreffen de beide overige paaren wel in de lengte, en dikte; 

 maar zy hebben daar en tegen aan 't uiterfte einde geen dubbelen klaauw, 

 waarmede men de anderen voorzien vindt: ondertuffchen komen alle de poo- 

 ten daarin met elkander overeen, dat ze geelachtig van koleur zyn. 



S. 9. 



Het geen 'er nt)g verder aan onze Waterlüis waar te neemen is, zal ofis 

 de pde fig. vertoonen, waarin ik haar vliegende afgemaaid hebbe. In deze Fig, p> 

 afbeelding zien wy, dat de beide bovenvleiigels van achteren, of liever bin- 

 renwsarts, geen gelyken, maar veel meer een uitgehoolden rand hebben; en 

 dat hunne koleur naar 't einde, daar ook eene kleine inkerving is, veel kel- 

 derer wordt. De beide ondervleugels zyn zeef dun, helder en doorzichtig; 

 mitsgaders met eenige weinige aderen doortoogen. Het gantfche achterlyf wordt 

 hier ins.elyks ontbloot voorgelleld, waar van ik verder niets anders aan te 

 merken hebbe, dr.n dat het etne donkere, zwartachtige kokur heeft, die aan 



Sde DeeU ifie Stuk. V ^ 



