DER RUPSEN SN VLINDERS. 155 



deel f., dat van onderen mee vyf ftyve hairfpitzen, bezet is. Het verder korter Tab. 

 deel d. heeft twee zulke fpitzcn, en aan 't laatfte en kleinfte deel e. zit, aan'^^^'^^* 

 ieder poot, een der kkauwfpitzen f. Zo men gelieft na te gaan 't geen wy ^'^^'' j' 

 van de Vangpootcn der reets befchreeven Waterluizen gezegd hebben , zal mance'nf^ 

 belpeuron, dat ook deze poot zodanig gelteld is, als 'er tot het vangen van 

 andere Jnfeftcn vereifcht wordt. 



S- 12. 



Wanneer zulk tene Waterluis zich een tydlang op deze of gene plaats op- 

 gehouden heeft, zonder buit gemaakt te hebben, dan begeeft zy zich naar 

 een anderen oord, en loert aldaar, met dezelfde oplettendheid, op haaren 

 roof. Doch befpeurt zy eenig vyandlyk gevaar, dat ze ligtlyk ontdekt, dewyl 

 ze zeer fcherp door 't Water zien kan, zo fhclt zy inderyl naar den bodem 

 des waters ; en om 'er een tydlang te konnen blyven , houdt ze zich aan 't een 

 of ander lichaam vafl: , om niet door 't water naar boven gedreeven te worden. 

 OndertiifTchen zal men altoos, wnnneer zy dezer wvze het vyandlyk gevaar 

 ©ntwykt , aan 't einde van het met hairtjes bezette achteriyf, een helder lucht- 

 blaasje zien, dat een ziiverachiigen glans heeft. Dit blaasje is haar van dienfi-, 

 niet alleen om onder 't water lucht te hebben; maar ook, om door middel 

 van 't zelve, weder in de hoogte te komen: want geen gevaar aan de opper- 

 vlakte des waters meer duchtende, zo verlaat ze het lichaam, waar aan zy 

 zich vaftgehouden heeft, en fchiet als dan, zonder eenige beweeginge, weder 

 in de hoogte. Haarc lange roeipootcn flrekken haar ook tot een hulpmiddel, 

 om zich te reinigen, nademaal zy zich, van den kop af, tot aan de achterlle 

 fpies, met dezclvcn fchoon kan maaken. Ais men haar op het Land in hec 

 drooge brengt, zoekt zy, door middel dezer pooten, weder in haar Element 

 te komen; en maakt, dewyl haar het kruipen bezwaarlyk valt, allerhande 

 zeldzaame fprongen,* waar door ze nu op zj'de, dan op den buik, en dan op 

 den rug komt te vallen. Wanneer deze Luis, in 't Water zynde, van woon- 

 plaats veranderen, en ccn ander vcrblyf verkiezen wil, zo verlaat zy 't water; 

 klautert aan eenig lichaam in de hoogte op; fpreidt haare vleugels uit, en 

 zweeft met eene groote fnclheid door de Lucht. 



De hreedlyvige , zzvart -bruine Waterluis, nief het geel- 

 bezownde achterlyf\ henevens derzelver voortplanting. 



at deze op Tab. XXVIIL afgebeelde Waterluis eene andere, en teffensT/Mi. 

 eene cnderfcheiden foort van de voorgaanden is, tan in den ecrflen^'^''^^'^ïï' 

 V a op- 



D 



