DER RUPSEN EN VLINDER. S. 157 



s. 3. 



In de 3 'e Fig. zien wy de onclervlakte van deze Waterluis; waar uit blykt,T\«- 

 dat de kop en t vooriyl', nevens de vangpoocen ^ eene groene koleur hebben ;]^^^^^'" 

 waartegen de overige vier pooten, zo als hec achtcrlyt', deels okergeel, en ^^" ^' 

 deels bruin zyn. De roeipoot.n, welken ook hier de anderen in lengte over- 

 treffen, belhan uit drie gewrichten zonder klaauvven; van welken liet eerde 

 en tweede, aan den achtcrllen rand, ten fterkfle met flyve hairen bezet zyn: 

 ze hebben deswegcn veel overeenkomll niet de rocipooten van de voorige 

 Waterluis Doch het niiddelüj paar pooten i« mcrkelyk van dat dier Luize 

 onderfjheiden : want fehoon het ook uit drie deelen of gewrichten bedaa , is 

 nochtans het voorite zeer dun en teder; en weder uit drie of vier nog kleiner 

 deelen te zamen gelkld; en aan 't uiterlle einde met een dubbel :n klaauvv 

 voorzien. Het voorde pïiar, of dat der vangpooten, is hier zeer kort, en heeft 

 alleenlyk twee, in dikte, zeer ongelyke leden. Het voorde bellaat uit een 

 enkelen fcherpen klaauw; en het achterde, dat zyne inleding aan 't bordduk 

 heeft, is veel dikker, dan alle de overige pooten. De Heek- zuiger, of zuig- 

 anrel, is gelegen aan de bord, tudchen de beide voorpootcn; en op dat ons 

 dezelve des te duidelyker ia 't oog zoude vallen, hebbe ik het gantfciie 

 voorde deel des lyfs in de 5'lc fig, by vergroodng afgebeeld. ■^'^' 5- 



'In deze vergroote Figuur zien wy aan den rechterkant zeer onderfcheiden , 

 dat de uiterde klaauw der Vangpooten bruin is, eene fcherpe fpits heeft, en. 

 binnenwaarts gekromd daat. Wanneer deze Luis een roof betrapt, dien ze vatV 

 houden wil, zo knypt ze den klaauw toe; en fluit denzelven in het dikke 

 deel, het welk ten dien einde eene foort van goot of fleuf heeft, gelyk men 

 aan den linker poot van deze 5de Fig. befpeurt. De buit, die door-!,aans in 

 kleine Water-Infeften bedaat, kan haar, dus gevat zynde, niet ligt ontflippen; 

 ook deekt de Luis het kleine Infeft terdond met den naby gelegen angel, en 

 zuigt het vervolgens uit. 



S- 5- 



In de 4-^6 Fig. zien wy onze Waterluis in eene vh'egende gedalte; en dezep^ ^ 

 vertoont ons niet alleen haare boven -maar ook de ondcrvleugelen in hunne *" 

 gantfche grootte en geheelen omtrek. De bovenvleu^els zyn, als reets gezegd 

 is, bruin, en hebban, aan den voorden en achterden rand, eene inkerving; 

 waar tegpn de onderden , met eenige weinige aderen doortoogen , dof- witach' 

 tig van koleur zyn. Het achterlyf is, vooraan, meedal zwart; doch van achte- 

 ren hcldercr en meer bruin; ook zien wy nu, dat de, by de gedekte boven- 

 vleugelen, aan de kanten uitdcekende oranje -gecle zoora niets ar.dcrs dan 

 V 3 eene 



