b E a R U P S E N EN VLINDERS. .i>^ 



zyn, eerlang ontdckk-en en vinden. Doch de eene Zomer verliep na den an-TA».^ 

 deren, zonder dat ik 'er iets van zage; fchoon ik met de grootltc opmerking, ^^^''^'' 

 zo wel de laage gewaflen, als de boomen in de bofchadiën, bekeeke. Dit 

 deed my denken, dat deze Vlinders miflchicn Iiunne Eieren op de hoogte 

 toppen der boomen leggen; derhalve vervoegde ik my by de Ifouthakkers, 

 die zich veelal bezig houden met de boomen in 't woud om te hakken,' en 

 verzocht hen naauvvkeurig toe te zien , of ze ook aan derzelver toppen zoda- 

 nige Rupfen konden ontdekken, als ik hen beduidde, die met doomfpitzen 

 bezet wareti. Ik maakte zelfs, by voorkomende gelegenheid, dat ik by 't vel- 

 len van zodanige boomen tegenwoordig was; en befchouwde met de uiterfte 

 oplettendheid alle derzelver toppen en takjes ; maar ook deze moeite v/as ver- 

 geeffch. Eindelyk kwam ik op andere gedachten; ik herinnerde my, deze 

 X^linders menigmaal gepaard gezien te hebben; en befloot gcvolglyk, ais de 

 tyd wederom daar was, dat ze zich in de Wouden lieten zien, eenige paaren 

 derzelven te vangen, en naar huis te brengen; om te beproeven, of ik uit een 

 bevrucht Wyfje ook de Eieren , en uit dezen de Rupfen , erlangen konde. Ik 

 volbragt dit myn befluit ' in den volgenden Zomer, en zag met veel ge- 

 roegen, dat verfcheiden Wyfjes hunne Eieren in de Doos, waarin ik ze 

 • bewaarde, geleid hadden. Ik floeg deze Eieren naauwkeurig gade; bezag ze 

 dagelyks; en maakte, dat ik goede frifche fpyze had, opdat de uit den dop 

 komende jonge Rupfen niet van honger fterven mogten. Binnen veertien dagen 

 zag ik ze ook te vooifchyn komen ; «n ontdekte te gelyk-, door- middel van 

 een Vergrootglas, me: veel blydfchap, dat dezelven, zo als ik vermoedde, 

 wezenlyk met doornen bezet waren. Doch myne vreugde was kort van duur,' 

 en myne voorzorge omtrent het voeder zonder vrucht : want of ik ze fpruitjes 

 van die Boomen, of Heide, of andere Woud - gewalTen gave, zy vonden 'er 

 geen fmaak in; fchoon haare onruftige bewccging genoeg te kennen gave, 

 dat ze hongerig waren. Het gevolg hier van was, dat ze, dus drie of vier 

 dagen zonder voedzel doorgebi-agt hebbende, fticrven: en fchoon ik 'er meer 

 dan eens de proef van name, zo zag ik 'er toch nooit de gewenfchte uitwer- 

 king van. Wy zullen ons derhalve, na tien jnaren vergeeffche moeite aange- 

 wend te hebben, om de Rups en Pop van dezen Vlinder deelachtig te wor- 

 tJen, tot nog toe alleen met de Afbeelding van den Vlinder moeten ver- 

 genoegen*. 



§. 3- 



* Het is my met de ordtkking der Rupfen, waaruit deze Vlinders voortkomen, niit5gadei5 

 met derzelver Eieren, tot hier toe niet beter gegaan dsn den Heer Röfel. De kleine Eieren , 

 die mee» eene ror.dc dan kegelvormige gefialte hebben, mitsgaders de jorge Rupfen, 

 (welken echter met geen doornen, zo als de Heer /?»/¥■/ verkeerd opgeeft, maar met hairr- 

 jes bezet zyn,) hebbe ik ook gehad; doch ze zyn my mede, by gebrek van 't rechte 

 voedzel, afgeltorven. Miflchien krygen deze Rupfen nooit doornen; en veelligt beftaat haar 

 voedzcli in 't Woud -gras; want dit' gras dient aan verfcheiden Rupfen, die iii Dagvlinders 

 veranderen, tot vocdzeU 



?C I. E E M A N iV. 



Z e 



