Tab 

 XXXVe 



ï8i VERVOLG VAN de BESCHRYVING 



De Gal-Wespe, van ivelke de aan de Eikeboomen ^ tm- 

 fchen een blad en takje groeiende ^ groote en ronde Gal-appek 

 hun oorfprong hebben; benevens haar e verandering en > 

 andere Eigenfchappen. 



S. I. 



Dac 'er verfcbeiden Gewaden aan de Planten gevonden worden, die 

 hunnen oorfprong natuurlykerwyze niet van de Planten zclven hebben , 

 maar door een Infeft veroorzaakt worden; en welken de Schryvers, inzonder- 

 heid Malpigius en De Reaumur, Gallen of Galappels noemen, is airede in 

 het Tweede Deel, by de befchryving der Hommeien en Wespen (^bladz. 512.) 

 gezegd; wanneer ik tefFens aangetekend hebbe, dat dczelven, zo wel in geftalte 

 en koleur, als ten aanzien hunner andere Eigenfchappcn, zeer veel van elkander 

 verfchülen. Intuiïchen is 't echter te vermoeden dat 'er, onder alle Planten, geen een 

 gewas gevonden wordt, aan 't welke meer diergelyke Galgc waden voortkomen, 

 dan aan de Eiken ; van welken de Heer De Reaumur beweert , dat 'er zelfs alle 

 fooiten van Gallen aan te vinden zyn. Alhoewel ik nu die ftelling niet zoude 

 durven verdeedigen , noch konne zeggen , dat ik alle de foorten van Gallen 

 des Eikenbooms gevonden hebbe, kan ik echter melden, dat my reets zeven- 

 erleie gewaden aan denzelven voorgekomen zyn , welken van even zo vcelerleie 

 Wespen hunnen oorfprong hebben; die ik in dezen kortlyk zal aanhaalen. 



I. De eerde dezer Gallen is de groocc en ronde foort, van welke ik thaos 

 omftandiger meene te fpreeken; die doorgaans voortkomt in den hoek, wel- 

 ken het Eikeblad en het takje , daar 't aanzit , uitmaaken. 



ü. De tweede is eene iets kleiner foort, van gelyke koIcur als de voorige; 

 doch deze zit altoos aan de onderviakte van 't blad. 



3. De derde groeit ook aan de onderviakte, is t' cencniaal rond, maarniet 

 wel zo groot als eene Erwt. 



4. De vierde is eene half kogelronde of ecnig/.ins ingedrukte Galle; die 

 raet haare platte vlakte aan de onderzyde des blads zit. Men vindt dezelve, 

 voor dat ze nog tydig is, met hoogroode, verheven, rauwe en op een gecien 

 grond ftaande dwarsdreepen vercierd. Haare grootte evenaart die van eene 

 halve Zuiker-Erwt, of van een klein knoopje. 



5. Eene foort, welker gedalte en gedaante veel ovcreenkomd heeft met. 

 eene Hoppen - druif , of met den Zaadknop van eene Vlierbloem, is de vyfde, 

 welke de Heer De Pveaumur Artifchokcallen noemt. Dezelve wordt mecdal 

 aan 't uiterfte einde van een takje, zomvvylen enkeld, en ook wel twee oï 

 di-ievoüdig te zamen zittende, gezien, 



6. De 



