DER RUPSEN üN VLINDERS. 183 



6. De ^genaamde knoppen, by de Vcrwcrs wel bekend, doordien ze de-T/«. 

 zelven menymaal beter dan de wezenlyke Galappels konnen gebruiken, is de?!;j|^^^J" 

 zesde foorc. D jzen moeten aan de vrachten van den Eikenboom , of aan de ' ' ' 

 Eikels zelven groeien, om dat 'er altoos iets van den Eikel aan zit, Dezelvcn 



zyn by ons zeldzaam, maar worden uit Hongaryen en Moravië by menigte 

 tot ons overgebragt; en zyn, naar 't Ichync, noch aan Malpigius, noch 

 aan De Reaumur bekend geweell. 



7. Eindelyk hebbe ik ook nog aan de tedere takjes of uitfpruitzels van den 

 Eikenboom een zwamachtig gewas ontdekt,- het welk ruiiw en bruin van 

 koleur, doch week op het gevoel, en niets anders is, dan eene foort van 

 Gallen. In den Zomer is hetzelve vol Maden,- en in den Hcrfli vindt men 

 het geheel doorboord , of vol gaten. Ik zal dit uitwas in 't vervolg omflandiger 

 befchryven ; wanneer ik de overige Galgewaflèn naauwkeuriger nafpooren, 

 en 'er meer berichts van geeven zal. OndcrtufTchen zullen wy nu de eerile 

 foort eens wat nader belchouwen. 



Zo bekend als de Galappels anders zyn, doordien men weet, dat ze tot 

 het maaken van lukt en het zwartverwen gebruikt, en uit Turkyen tot ons 

 overgebragt worden , zo min weeten doorgaans de meefte menfchen , waar ze 

 van daan komen , of waar uit ze ontftaan. Dit is ons inzonderheid in 't jaar 

 1750. gebleeken. Onze Eikeboomen waren toen zeer vol van zodanige Galge- 

 waflèn, die den Turkfchen Galappelen veelal gelyk zyn,- en die, als gezegd 

 is, in de hoeken tuflchen de blaadjes en takjes zitten. Men zag 'er meer 

 zulke Galappels dan Eikels aan; en zy vielen des te eer in 't oog, gemerkt ze 

 alleen aan de onderlle takjes van den flam en aan de jonge uitfpruitzels zaten; 

 en wel zo digt aan elkander, dat 'er zomtyds zes, ook wel tien, aan een 

 klein takje gevonden wierden, die echter zo wel in grootte als m rypheid 

 verfchilden. Dit baarde by veelen, niet alleen eene groote verwondering , maar 

 men hoorde ook allerhande gilfingen en voorfpellingen daar uit opmaaken; 

 zelfs wil^ het Bygeloof, greerig naar wonderen , 'er veele voorzeggingen van 

 treurige toevallen uit af te leiden. Ondertuflchen zyn deze Galappels "zo zeld- 

 zaam by ons niet , of ze worden nog al veelmaals aan de Eikeboomen ge- 

 vonden; maar aangezien zy meeftal flechts enkelvoudig voorkomen, vallen ze 

 niet zo ligt in 't oog. De oorzaak van derzelver groote menigte in 't voor- 

 noemde jaar was naaildenkelyk deze; wy hadden ettelyke jaaren achter een 

 warme zomers gehad ; en hier door zyn miflchien de in andere Landen raenigr 

 vuldiger Infeften, gelyk de Springkhaanen , naar onze gewcften gelokt. 



§.3. 

 Van hoedanig eene gedaante deeze Galappels eigenlyk zyn , vertoont ons de 



XXXVlie 



