DER RUPSEN EN VLINDERS. 1^9 



•er verfcheiden maaien rn gevonden hebbe, toe eene wooning dfent. Op- zc-Tau. 

 keren tyd vond ik 'er een Idein, bleekbruin Houckcvertje in; liec welk niyj'^^^y^p 

 byna deed denken, dac mifleliien hec Mannetje dezer Gal-Wespe de geftalre 

 eens Kevers had, te meer, om dat ik het beiderlei geflacht op verre na niet 

 van elkander onderfcheiden kon. Maar 't al te groot verfchil dezer beide 

 Schep/.elen leidde my wel dra tot andere gedachten,- en toen ik de zaak wat 

 mder onderzoclu, zag ik, dat de Kever met den kop naar 't binneufte hol 

 des Galappels zat; en met zyn lyf nog in 't uitgegraaven kanaal, als naar 't 

 hol toeloopende; het welk my ten bewyze diende, dat de Kever cerll naar 

 de plaats der VVespe , die 'er te vooren in gewoond had , raoefl: gekroopen zyn. 

 Wat het gedachts kenmerk der Wespe zelve aangaat;, ik hebbe 'er, ondanks 

 alle aangewende moeite, geen ander uiterlyk kenteken des geflachts aan kon- 

 nen befpeureD-, dan dat het achterlyf, gelyk by andere Infeden, ook hier aan 

 't Wyfjc dikker is, dan aan 't Mannetje: want den Angel van 't Wyfje kan 

 ik niet wel voor een uitwendig kenteken opgeeven; doordien dezelve niet 

 zo duidelyk in 't oog valt. In de lö^'e Fig. zien wy 't Wyfje dezer Wespe, F''^. lö. 

 en in de 17^0 Fig. is 't Mansetje afgebeeld. De 18 Je Fig. vertoont een'7<'«i8. 

 doorgefneeden rypen Galappel , daar de Wefp reets uitgekroopen is ; en wiens 

 niiddelfte hollijiheid, zo wel als de weg, diende Wefp gemaakt heeft, gantfch 

 ledig is. In de eerde vindt men altoos de beide huiden of balgen , die ter 

 zyden vaft gehecht zyn, en welktn het Infesft, eer het in eene Wespe ver- 

 anderd was, afgelegd heeft. Men kan dezelvcn zeer ligt onderkennen, wan- 

 neer men ze een weinigje in water weekt en ontwikkelt; de een is de 

 Madenbalg , en de ander die, waarmede de Wespe in de gedaante vao- 

 Pop bekleed was. Laat ons nu deze Wespe eens wat nader befchouwen. 



Celykerwyze de Galwespen in 't algemeen, door haare uiterlyke gedaante- 

 en koleur, van elkander verfchillen, zo is ook de tegenwoordige, reets by 't 

 uiterlyk aanzien , van de overigen onderfcheiden. Boven al flaat 'er ten haaren 

 opzichte aan te merken, dat ze een kleinen, helder - bruinen kop heeft, dien- 

 ze iets nedergeboogen draagt; en waar aan twee tedere en korte Sprietjes 

 zonder kolf jes zitten. Het Voorlyf , of BorfTfluk , is zeer verheven en tamelyk 

 ftomp; het heeft eene helder-bruine grondverwe, die, in de lengte, mee 

 tedere liniën, cierl'yke doortoogen is. Achter hetzelve ziet men van boven, 

 tulTchen de inleding der vleugelen, een half ronden platten fluithoek van ge- 

 lyke koleur. De zes pooten hebben , volgens gewoonte , hunne inleding onder 

 't borftiluk, en zyn oranje -geel. Voorts vindt men het achterlyf buiten^remeen 

 dik, en meer rond dan lang; het is blinkend glad, en deszelfs kt)kur valt 

 meerendeels in 't oranje - geele ; dat van boven , daar het lyf met de borfl te- 

 zamen hangt, ongemerkt in 't zwarte verdwynt. Wyders heeft deze Galwespe,. 

 gclyk alle andere foorten van Wespen, vier vleugelen; welken aan deze in- 

 Aa 3^ ZOlTr- 



