DER RUPSEN EN VLINDERS. 195 



§. 16. 



In het Tweede Deel niyner Natuurlykc Hiftorie der Infeiften, in de be-TAK. 

 Fcliryving der Hommelcij en Wespen, T^ab. X. §. 4. hebbe ik gewag gemaakt •^'^^^,"" 

 van de roode builen , op de Wilgebladeren , die van eene Galwespe ontiiaan , en ' 

 gezegd, dat 'er insgelyks Sluipwespen in gevonden worden, welken de daar 

 in woonende Baftert-Rups met haare Eieren beleggen. De bovengenoemde 

 Heer Dé Reaumur heeft ook het zelfde aan onze Galappelen befpeurd ; nade- 

 maal hy 'er eene gantfch andere Wespe uit kreeg, dan die genen zyn, door 

 welker toedoen de Galappels voortkomen. Zy had vier vleugels, die eene 

 evenwydige ligging met het iyf hadden, kruisling over hetzelve heen lagen., 

 en het in lengte overtroffen. Haar Iyf en borflftuk waren fchoon groen, niet 

 ongelyk aan de zogenaamde gemcenfte Spaanfche vliegen. De pooten vond hy 

 geelachtig, en de iprieten kort en zwart; welke koleur ook de kop had; doch 

 het merkwaardigfte aan dezelven was eene foort van ftaart, die, in delengte, 

 zo groot was als de geheele Wespe, en 't cigenlyke kenteken dier Sluipwespen 

 is, welker jongen hun voedzel aan andere Infeften vinden. De Galappels, 

 met meer dan één Celletje voorzien, zo als 'er een op Tab. XXXVI. Fig. 10. 

 afgebeeld flaat, zyn den Heer De Reaumur mede onder 't oog gekomen, en 

 hy houdt de daarin zittende Maden voor eene andere foort, dan die genen, 

 welken alleen in 't midden van den Galappel huisveften, als uit zyn zeggen 

 in de voorgemelde Memorie pag. 454. blykt. De holen dezer Cellen ^ zegt hy, 

 zyn niet rond, zo ah de anderen, en loopen ordenlyk r-'nr hef viidden van 

 den ^ppel naauwer toe. In elk dezer holen zit ook een uleine IVorm, die 

 bygevolg insgelyks in eene kleiner Vliege of IVespe verandert. Menigmaal 

 zyn ""er in een Galappel meer dan 15 cf 10 holen, waarin men de dunfle 

 naald niet brengen kan \ ixjaaruit op te maaken is , hoe klein de fFespcn 

 weezen moeten, die uit deze gaatjes te voorfchyn komen; daar en tegen 

 heeft een Galappel, die maar ééne Celle heeft, ook maar één, doch veel 

 grooter hol. Dit flrekt ten bewyze, dat de Galappels, die van buiten eene 

 diergelyke gedaante hebben , oorfpronglyk zyn , van PFormen van eene andere 

 foort van Wespen; zelfs is het niet onmogelyk, dat fxeeërleie foorten van 

 Wormen een Galappel veroorzaaken. Ik hebbe menigmaal in V midden van 

 onze houten Galappelen (dus noemt hy naamlyk deze Galappels) eene groots 

 . ronde heiligheid gezien , waarin een Worm zat , wieits grootte evenredig 

 was aan die dezer holligheid; doch ten zelfden ty de ontdekte ik ook, tujfchen 

 deze holligheid en den buit en Jl en omtrek, eene menigte van kleiner holen, 

 welken niet meer aangroeiden, fchoon ze elk in 'x byzonder door een Worm 

 beivoond wierden. Uit deze laatfte woorden blykt genoegzaam, dat men ook 

 Gallen vindt, in welker midden eene groote holligheid is, die door veele 

 anderen omgeeven wordt; hoewel ik niet weete ooit een diergelykcn Galap- 

 pel gezien te hebben. Voor 't overige tracht de Heer De Reaumur dit ge- 

 Zegde met eene nevensgaande af beelding op te helderen,* doch dezelve brengt , 

 •^de Deel. \fie Stuk. Bb myns 



