^94 VERVOLG VAN DE BESCHRYVING 



Tab. myns oordeels, hec gene hy tracht aan te toonen , niet duidelyk genoeg 

 XXXVI. ° §.17. 



By al het voorgemelde moece ik nc^ ie^ts uit deze Memorie van den Heer 

 De Reaumur, pag. 484. aanhaalen. Die oplettende Natuuronderzoeker naara- 

 lyk heeft den Leg - Angel , waarmede de Galwespen voorzien zyn , ook naauw- 

 keurig waargenomen, en denzelven langer bevonden, dan hy in 't lyf der 

 Wespe plaats fchynt te konnen hebben. Ter dier gelegenheid legt hy 't 'er 

 op toe, om aan te toonen, hoe 't mogelyk zy, dat zulk een lange Angel, 

 in zo kort een lyf, meeilal, verborgen konne liggen. Zyne verklaaring, om 

 dezelve kortlyk te melden, komt hier op uit. ,Hy beweert, dat de Angel 

 j onzer Wespe een v/ortel heeft, dewelke ter plaatze, daar 't achterlyf zich 

 ,met de borll vereenigt, over den rug heen, tot aan 't achterlle , te rug 

 3 loopt , derwyze , dat de Wespe , wanneer zy haar achterlyf te zamen 

 , trekt, den Angel ongemeen lang konne uitftecken,- des het 'er even zo mede 

 , gelegen zoude zyn, als met de tong van den Specht. Deze Vogels konnen, 

 , als bekend is , hunne tong zeer verre buiten de nebbe uitfteeken ; fchoon die 

 , anders niet langer zy dan de nebbe zelve, waarin ze opgeflooten ligt; doch 

 jhet tongbeen, waaraan ze vafl zit, van achteren over den kop oploopende, 

 , reikt over denzelven heen tot voor aan de bovenneb, of den fnavel; en 

 jdoor middel van dit been kan de Specht de tong zo lang uitfteeken, 't Geen 

 jhier mi het tongbeen doet, gefchiedt by onze, Gal wespe door den wortel 

 ,des Angels., Ik wil gaeme bekennen, dat deze voortelling zeer waarfchyn- 

 ]yk is; en ik wenfchte wel, dat ze my ten dien tyde reets bekend ware 

 geweefl, toen ik de zaak zelve aan de Wespen had konnen onderzoeken: 

 want dan zou ik niet nagelaaten hebben, deze gefleltenis en ligging van den 

 Angel in eene Figuur duidelyk aan te toonen. Ondertuiïchen zal ik nu even- 

 wel dit onderzoek op een anderen tyd in 't werk trachten te ftellen, om 'er 

 een omftandig bericht van mede te konnen deelen. 



S. 18. 



Eindelyk ftaat my hier nog te melden, hoe ik, onder 'c nafpooren der 

 Galappelen, vernomen hebbe, dat 'er aan onze gemeene Eiken Galappels 

 groeien, en dat 'er aan éénen Eik veelerleie foorten van Galappelen konnen 

 voortkomen. Dit doet my denken, dat die Kruidkundigen, welken zommige 

 Eiken daar door van anderen willen onderfcheiden, en ze hierom Galappels- 

 draagende Eiken (Qjisrcus gallas ferens^ noemen, den oorfprong der Gal- 

 appelen niet wel begreepen hebben: want het is meer dan waarfchynlyk, dat 

 alle Eiken diergeiyke gewalFen konnen voortbrengen. Laat ik 'er ten (lot nog 

 kortlyk byvoegen, dat men deze Galappels, ni.-t alleen uiterlyk als een te 

 samentrekkend middci, maar ook inwendig tegen de koorts gebruikt. Hec. 



eer- 



