DER RUPSEN EN VLINDERS. ^if 



itieefta! afchgraauw, doch aan den buitenrand bruin,* welke koleur ook aan den Tab. 

 achterrand tamelyk breed gezien wordt. Ondertuiïchen zyn deze beide koleu-^^'* 

 ren, in de lengte, door een heldcrer flrcep gefcheidcn, hier en daar met 

 zwarte aderen doorweeven, en mee vlakken vcrcierd. De ondcrvleugcls zyn 

 meer bleekgraauw ; welke koleur omtrent de inleding echter in 'c geelachtig- 

 bruine vcrdreevcn is; voorts hebben zy aan den buitenrand een breeden hel- 

 <3eren zoom. Voor aan den kop vertoont zich cene foort van fniiit, die uit 

 twee aan elkander liggende deelen ichynt te bellaan; waartuflchen nochtans 

 ecrfl: de rechte en zeer kleine Ihuit verborgen is. De oogcn zyn bleek -graauw; 

 cn kort by dezclven (laan twee hairachtig- dunne fprieten, welken de Vlinder 

 in 'c zitten onder aan het lyf legt, waarom ze ook in de 5de Fig. niet ge- 

 zien konnen worden. Het voorlyf is op de bovenvlaktc bruinachtig, en by 

 zommigen met zwarte vlakken vercicrd; waaronder vooral die gene, welke 

 boven aan 'c einde van 'c voorlyf in 't midden flaat, het meeft verheven, ej> 

 gedeeltclyk wit is. ]3cze vlak vindt men zo beflcndig a;in alle Vlinders dezer 

 foorte, dut ze voor een zeker kenteken van dezelvcn gehouden moge worden. 

 Het achterlyf, 't welk aan 't Wyfje dikker is, dan aan 't Mannetje, heeft, 

 op zyne bovenvlakte, ook wel eene graauwe koleur; maar ieder lid is, door 

 een helderen okergcelen ring, van 't ander onderfcheiden ; waarvan 'er zeven 

 geteld konnen worden. De ondcrvlakt'e van dit achterlyf valt meer in 't rood- 

 bruine. 



s. 7. 



Wanneer deze Vlinders in een Byenkorf uitgekomen zyn, 't welk veelaï 

 des avonds, of by nacht, ge.'chiedt, zoeken zy, ten zelfden tyde, 'er uit te 

 ontvluchten : edoch , fchoon zy zeer fiiel konnen loopen , moeten echter veelen 

 hunner, die zich te vroegtydig op de vlucht willen begeeven, een even gelyk 

 noodlot, als de Rupfen, ondergaan," dat ze naamlyk van de Byen gedood, en 

 ten korve uitgeworpen worden. Zy paaren kort na hunne geboorte; en hec 

 bevruchte Wyfje, zich van zyne Eieren willende ontMen, zoekt wederom by 

 nacht in een Cyenkorf te komen; doch dit is niet volllrekt noodig; overmits 

 het zyne Eieren flechts tuflchen den Korf en de Plank, daar de Korf opftaat, 

 in de reeten behoeft te leggen; waarna de jonge Rupfen, als zy uit den dop 

 komen, ligtlyk 'm den Korf konnen kruipen, en 'er hun verblyf in neemen. 

 Ook hebbe ik zelf gezien, dat deze Vlinders meermaals dus te werk gaan; 

 want ik heb ze, by }.omcr avond, omtrent de Byenkorven wel in diervoege 

 bezig gevonden. En de Wyfjcs konnen hunne Eieren te gemaklyker op die 

 manier in de reeten leggen, fchoon dezelven nog zo klein waren; devvyl zy 

 aan 't einde van hun achterlyf eene dunne fpitfe hebben, niet ongelyk aan 

 etn Steek -Angel, welken zy verre weeten uit te fteeken, en waardoor de 

 Eieren geloft worden. Dit Angelachtig deel zien u-y in de 7<^« Fig-\ alwaar//^, f, 

 ik een ftuk van 't achterlyf mee den uitfteekenden Angel vertoonc. De Eieren 



3^ Deel. ifle Stuk, E e heb* 



