OE(i RUPSEN EN VLINDERS. 



Deze Vlinder komt irj onze Geweflen zelden voor; hy is 'er ten minfte Tab, 

 niet alle jaaren; en wanneer zulks geichicdt, vind: men hem gemeenlyk in^^^'^» 

 Jul^ en Augitjius. Nochcans ftaac my zeer wel voor, dat ik dcnzelven, om- 

 trent dien tyd van 'c jaar, toen ik niy, in myne jeugd, in Saxen bevond, 

 menigvuldig op de velden en weiden ,. daar het Vee graasde , gezien hcbbe ; 

 alwaar hy meellal op den meft, en inzonderheid op den koe-meft zat, om 

 'er zyn voedzel uit te haaien*. Dikwyls zag ik 'er zulk eene menigte op eenc 

 kocvlade, dat zy 'er gancfch door bedekt ware; en ze hebben my, voor dat 

 ik hen recht kende, wel eens doen fchrikken, wanneer ik hun te na kwam, 

 en zy met een gancfchcn zwerm opvloogen. Doch naderhand fchiep ik 'er 

 dikwyls vermaak in, om ze te zoeken, en op te jaagen; vermits my de fraaie 

 wcerichyn hunner vleugelen , als 'er in 't opvliegen de Zon op fcheen , onge- 

 meen geviel. 



S- 3. 



Welke moeite ik naderhand, toen ik my met de onderzoeking der Infefleii 

 bezig hield, aanwendde, om de Rups van dezen Vlinder te ontdekken, kan 

 zich niemand beter verbeelden, dan die genen, welken, ten opzichte dezer 

 Schepzelen, met my eene zelfde neiging gevoelen. Met dit oogmerk hebbe ik 

 de Wilgen, Elzen en Eiken oncelbaare maaien laaten beklimmen en doorzoe- 

 ken y 



• Deze fchoone Vlinders zetten zich oolc gaerne op den grocd der Wouden, op natte wegen, 

 neder; doch eenige Liefhebbers der Infcdten meenen opgemerkt te hebben; dat de donkere en 

 lieldere foorten nooit ■ of zeer zelden , by elkander in geielfcbap gevonden worden. De heldere 

 Ibort laat zich b; HaUe in Saxen , in de zogciiaam.lc Polver,\'cidc, menigmaalen reets in Jun'j 

 zien , en fchyntin Jul-j weder te vcrdwyncn ; waar tegen de donkere meelial in de Eikemvoudtn 

 van Saxeuland g-zien wordt, en niet eer te vooifchyn komt, dan in 't einde van ^a/j en 't 

 begin van Auguflm- De Rups dezer laatlle foorte zou, to men wil, het Eikeloof tot ipyze 

 gebruiken , en dezcltde weezen , welke de Heer Rófel in 't volgende Vierde Deel op Tab. 

 XXXI. Fig. 6, afgebeeld heeft. Ondatuflchen is het zeker, dat ze he: loof tan de Abeel - 

 o* Popelboomcn {Populus Tremula by C. Baiihin.) nuttigt; en even zo wel in de zwarte 

 en donkere foort dezer Dagvlinders, met een blaauwen weerfchyn, verandert, als in de 

 foort, die geen blaauwen weerfchyn, maar alle de overige koleurcn en vlakken bezit: en 

 die, gelyk de Heer Kófel §. 3. vermoedt, Teelligt het Vrouwlyk geflacht uitmaakt. Echter 

 wil men, dat de heldere bruine foort, met een blaauwen weerfchyn, mede uit de Man- 

 lyke foort van Rupfen voortkomt, die in 't Vierde Deel Tab. XXXI. Fig. 6. afgebeeld is; 

 fn dat deze Rups zich ook geneert met het loof van Wilgeboomen. Maar fchoon verfchei- 

 den Liefhebbers den oorfprong der donkere en heldere foorte dezer Vlinders, uit Rupfen 

 van eenerlei gedaante, afleiden; zo t^vyff«le ik 'tr nochtans aan , dat ze eenerlei en van dezelf- 

 de foort zyo; en ik houde tot heden elk voor eene byzondcrc foort. Wat ten laatfle de 

 Eieren dezer Vlinders nog betreft, dezelven zouden, gelyk de meefte Eieren der Dagvlinders 

 van de eerlte ClalTe, eenigiins iangkwerpig rond, uitgehoold, of groevig, en met ribbetjcs 

 voorzien zyn. 



Ec 3 K LEEMAN tJ, 



