DER RUPSEN EN VLINDERS. 



243 



niet weder gezien; en kan dus niet zeggen, of zy nog grooter worde, dan Tab. ' 

 ze hier afgebeeld is*. XLVirr, 



Zy was, toen ik haar kreeg, a duimen lang; de ringen of leden van haar 

 lyf waren tamelyk diep ingekorven ; en op ieder derzelven zag men omtrent 

 10 verheven, blinkeude, kleine, zwarte knopjes of flippen. De kop, benevens 

 de hals , de nafchuivers en de twee laatfte pooten , waren git zwart. Eene 

 diergelyke koleur hadden ook de zes voorpooten; waartegen de acht buik- 

 pooten, welken, wegens hunne kortheid, niet veel van 't lyf uitfteeken , eene 

 bleekbruine koleur hadden, zo als het gantfche lyf. 



De fchoone hoog-geele Hout -Rups, die zich in de Appel- 

 hoornen onthoudt, en tot de tweede Clajje det Nacht- 

 vlinders behoort. 



Myn waarde Vriend, de Heer Mei.m, uit Bremen, een Man zeer kundig 

 in de Natuurlyke Hillorie, heeft my twee dezer byzondere Hout-Rupfen toe- 

 gezonden ,• en alhoewel zy een tamelyk verren weg moeden reizen , hebbe ik 

 ze nochtans leevend ontvangen. Zy waren door den Heer J. A. Urhoff, 

 een Koopman, op de volgende wyze, in den uveejaarigen tak van een Ap- 



pel- 



' In de maand M^i d« jaari 1765 wierd dei.e Rup-;, door zeker Tuinman, uit de aarde 

 gegraaven. Hy vond ze onder eene zoode, die met zuuring, gras, breede en fmaUe Wceg^ 

 breebladeren begroeid vvis. 7,y had rccti de grootte van die der Röfelfche afbeelJinge, en 

 geneerde zich met de Wortelen dezer Kruiden, doch inzonderheid met die van de 7.uuring 

 en de Weegbree. 



In 't jaar 1768. den 23 Jul^ heeft de Heer KSiner my, uit Frankfort, bericht, hoc 

 deze loort van Ruplen zich gaerne aan vermolmde Ypen-, Olmen-, Popel -en Denneboo- 

 men onthoudt; en dat het daarom geen wonder is , dat de Rups van den Heer Röfel een 

 ftuk van eene ïermolmJe Dennen -of Greenen - plank tot haar verblyf genomen had; waar- 

 aan derzelver Vlinder een Ei gelegd kon hebben. Nog een ander Begunftiger van myne 

 Werken heeft my, eerft in 't voorige jaar 1773. den II Mat, gemeld, dat zeker Dagloo- 

 uer onlange, by 't omf, ittcn van zynen Hof, eenigc vermolmde planken met gaten uitge- 

 graaven had, waar van deze Rups, 'er insgelyk» in gehuisveft zynde, zich tot voedzel be«- 

 diende: dei deze Rups zich, zo wel met vermolmd Hout, als met de Wortelen van ver- 

 scheiden Planten gtneere. Dewyl ik nu den Vlinder van deze Rups deelachtig geworde» 

 ben , zal ik denzelven ook in myne B^voegzelen mededeeleii. 



Hh a KtEfiMANN, 



