«54 VERVOLG van de BESCHRYVING 



y«.Ln. zevenerleie foorten van Galgewaflèn der Eiken bekend waren, en nu volgt de 

 tweede, op de eerde, waar van ik toen gewag maakte. Deze tegenwoordige 

 onderfcheidt zich van de andere, alleen daar door, dat de Galappel akoos aan 

 de onderzyde van 't blad zit; waartegen de eerlle tufTchen het blad en den 

 tak gevonden wordt. \'oor 't overige zyn ze elkander zo gelyk, dat, wanneer 

 iemand dezelven , van den Eikeboom afgevallen , te zien kreeg , hy 'er bezwaarlyk 

 eenig verfchil in zonde konncn ontdekken. Daarom zou menig een, uit dien 

 hoofde , mogen vermoeden , dat deze bciderleie gewafTen hunnen oorfprong van 

 eencrieie Wcspe hadden; gelyk reets zommige Schryvers over de Galappelen 

 gemeend hebben: doch zy zullen, zo ze de volgende faefchryving leczen, wel 

 haait begrypen, dat ze misleid gewecft zyn. 



Was de menigte der Gallen, die wy, in den HerfTt van 't jaar 1750, aan 

 -onze Eikcboomcn ontdekten, zo groot, dat men 'er zich met recht over ver- 

 wonderen moeite; her getal dier Galappelen, waar van wy thans voorncemens 

 zyn te fpreeken, was omtrent dien tyd, in het jaar 1751, niet minder. VVan- 

 Tieer ik dezelven eerft ontdekte, en zag, dat ze niet, gelyk de anderen, 

 tufTchen den tak en 't blad ftonden , of uit een zogenaamd oog of fpruitje 

 gegroeid waren; maar dat ze, zonder fteel, aan de onderlte zyde der blade- 

 ren, en wel aan de zytakjes der middelde ribbe, hingen, achtte ik dezelve» 

 terftond een verder onderzoek waardig; aangezien ik gedachten had, 'er eene 

 byzondere foort van Wespen in te vinden. Zy waren aan de zyde, daar de 

 Zon haar befchynen kon, hoog-rooder van koleur, dan de voorens befchree- 

 ven; en het groene van de andere zyde wierd, by toeneemende rypheid, 

 allengskens geeler. Maar gelyk ze alle geen eenerleie koleur en grootte had- 

 den, doordien zommigen klein en geelachtig- groen bleeven; zo zag men 'er 

 ook aan 't eene blad meer, aan 't andere minder; invoege dat, als 'er aan 

 't eene blad zeven of acht zaten, men 'er aan 't andere wel negen of 

 tien befpeurde; doch aan andere bladen wederom veel minder; en in OQober 

 waren ze alle volwaflèn. Aan zommige takjes zaten ze zo digt en hoog op elkan- 

 Fi£- 1. der, dat ze een trosje Druiven vertoonden. \n de i^e Fig. zien wy een takje 

 met zodanig een blad. Deze Gallen hadden, in de maanden July en Augufius^ 

 Lelt. a. de grootte van eene groene Erwt, zo als 'er hier een by Lett. a. vertoond 

 wordt. Binnen 14 dagen hadden zy de grootte der genen, die door de Let- 

 Lett. b ters b b b. aangeduid worden ,• doch in 't begin van September v/aren ze , zo 

 **• wel op zich zclven, als in kolcuren, zo verfchillende, als ze in deze Fig. 

 Lett. Cf met de Letters cccc- getekend zyn. Ook befpeurde men aan zommigen ver- 

 «: C' fcbeiden ongdykheden en wra«eni terwyl de overigen glad en rond bleeven. 



