59 



In 1810 sclieidde Rafisesque een paar rjeslaclifen van Muraenen af van de overige gene- 

 ra, onder den naam van Dalophis en Nettastoma. De verken van Rafijiesque licb ik lot 

 nojj toe niet kunnen raadplegen en de diagnose van Neltastoma is mij zelfs geheel onbe- 

 kend (1). Dalophis kende ik sleclils uit de diagnosen van andere schrijvers^ doch in Cuvier's 

 Règne animal wordt gezegd, dat het zouden zijn Muraenen zonder tanden. Volgens de di- 

 agnosen van den heer MacClellatid daarenlegen zijn tot Dalophis te brengen die soorten 

 van Muraenen, bij welke rug- en- aarsvinnen aanwezig zijn, de borst- en staartvinncn ont- 

 breken en de kieuwopeningen laag aan den hals geplaatst zijn. Het komt mij voor, dat 

 Dalophis, zooals dit genus door den heer MacClelland is omschreven , behoort aangenomen 

 te worden, zooals reeds door den heer Gaintor is geschied, ofschoon met bijvoegselen tot 

 de diagnose, welke niet alle generische waarde hebben en alzoo dienen te vervallen. 



In i8oo stelde de heer Ruppell een nieuw geslacht van Muraenen voor, bij hetwelk 

 slechts de staartvin aanwezig is. Hij noemde dit genus Vroptery(jius en gaf als verdere 

 kenmeiken op, tweereijige tanden in de kaken, één grooten tand in het gehemelte, groote 

 bekspleet, ncusbui.sjes, kleine zijdelijke kieuwopening enz. Neemt men ter splitsing van 

 het groote geslacht Jlluracna de vinnen tot grondslag, dan kan men Uroptcri/giiis reeds 

 voldoende kenmerken door de woorden «staartvin alleen aanwezig." 



Voor zoover de tegenwoordige kennis van den vinbouw der Jluraenen reikt, laten 

 zich thans vier groote geslachten of afdeeliugcn aannemen, welke zich met weinige woor- 

 den laten kenschetsen, t. w. 



MuRAENA. Pinnae dorsalis, analis, caudalis. 

 Dalopjiis. Pinnae dorsalis, analis. 

 Lroptertgius. Pinna caudalis. 

 MuRAE?iOBLE?(?iA. Piiuiae nullae. 



Ik noemde zoo even deze 4 genera rjcalachten of afdeeliiKjen. Inderdaad, onderzoekt men 

 de soorten lot ze behooreiide, d^tn ontdekt men zoo groote en belangrijke verscheidenhe- 

 den in liaar tandenilelsel, dat men geneigd wordt, daarnaar meerdere nieuwe geslachten 



(1) Het kan niet ongepast ïijn, hier te herinneren de groote hinderpalen , welke in deze gewesten den beoefenaar der natuur- 

 wetenschappen in den weg staan, zoodra hij Toor zijne n.isporingen letterkundige hulpmiddelen noodig heeft. Toen ik de studie 

 der ichthyologische Oiuna Tan den Indischen Archipel begon, was het mij slechts mogelijk een eenig iohthyologisch plaatwerk 

 te raadplegen, daar in geheel Nederlandsch Indië, zelfs te Batavia, geen ander bestond dan de Ilistoire naturelle des Poissons 

 Tan LiCEriDE. Thans, na jaren lang aangewende moeite, is het mij nog niet gelukt, eene eenigzins Tolledige ichthTologische 

 literatuur bijeen te brengen en slechts wat de Tischfauna van Azië en Australië betreft zijn mijne hulpmiddelen tamelijk toI- 

 ledig. 



Tot nog toe heb ik Ketlastoma niet anders kunnen leeren kennen dan uit de beschriJTing en afbeelding Tan Keltastoma vit- 

 tata Richards. (Zool. Voy. Sulpli. Fish. p^ 114 tab. 53 fig. 7-9 en Zool. Voy. Ereb. Terror Fish. p. 96). Volgens deze beschriJ- 

 Ting komt het mij voor, dat Nettastoma meer behoort tol de Sijmbranchoïden dan tot de Muraenoiiien , en zulks wel op grond 

 Tan den bouw der kieuwen , achterwaartsche plaatsing van het hart en Tan den anus , enz. 



