Hierdoor is een sieraad aan het Gcnootschnp en aan Ncdcrlandsch Iiidië ontnomen^ en 

 niet ligt zal het Genootschap tot wedcroprigting^ van zoodanij museum besluiten^ ten zij 

 eenmaal zijne fondsen door edelmoedige giflen of Icjjafen gekapitaliseerd kunnen Avordcn 

 en zich weder meerdere mannen in Nederlandsch-Indië bevinden, welke de studie der fau- 

 na van deze gewesten ter harte gaat. 



Die intrekking van het Museum was echter slechts gedeeltelijk, en bij het besluit daar- 

 toe, stelde men tevens vast, dat men met des te meer ijver zicli zou toeleggen op de 

 verrijking van zijne geologische, mineralogischc, archacologische en ethnologische afdeelingen. 



Met het jaar 1838 brak voor Nederlandsch Indié een nieuw tijdperk aan. Tot dien tijd 

 loe was het Genootschap de eenige vertegenwoordiger van kunsten en wetenschappen in deze 

 gewesten, die zich wel is waar nu eens bloeijend en dan eens kwijnend, maar toch onaf- 

 gebroken, onder de staatsstormen van het laatst der 18'' en het begin der 19" eeuw gedu- 

 rende een zestigtal jaren had staande gehouden. Tot op zijn 60° jaar had het Genoot- 

 schap in meerdere of mindere mate voldaan aan de geringe behoefte der Europesche maat- 

 schappij en omvatte alles wat in Indié goeds was, wetenschap en kunst en zuiver maatschap- 

 pelijke belangen. Maar thans een anderhalf tiental jaren geleden, nam de Europcesch In- 

 dische maatschappij eene hoogere vlugt en had behoefte, haar voller leven uit te storten en 

 op eene uitgebreidere schaal naar builen te werken. Tijdschriften en jaarboekjes en dag- 

 bladen ontstonden en bloeiden en vergingen en herleefden , en deden eene letterkundige 

 en wetenschappelijke bedrijvigheid ontstaan, welke voor het groote publiek de werkzaamliedcn 

 des Genootscliaps slechts op den aciitergrond deed ontwaren, omdat de werken van het Ge- 

 nootschap niet op zoo snel op elkander volgende tijdstippen liet licht zagen, want na de 

 uitgave (in 1839) van het 17° deel had men de werken weder bundelsgewijze uitgegeven, 

 omdat door verschillende omstandigheden de losse verhandelingen van dat deel niet alge- 

 meen bijeengehouden konden worden en dus vele exemplaren er van onvolledig werden. 



Velen onzer zullen zich nog herinneren, dat er waren, welke in die opkomst van zoo 

 talrijke periodieke geschriften over alle takken van wetenschap en letterkunde, eene op 

 handen zijnde verwelking van het Genootschap zagen, maar wie dieper blikte in het Ave- 

 zen der maatscliappij , vond er stof in tot verblijding, niet alleen voor de wetenschap in 

 het algemeen maar ook voor het Genootschap in het bijzonder. Waut het is een algemeen 

 verschijnsel, dat de wetenschappelijke werkzaamheid wordt 0{)gewekt in evenredigheid van 

 de bestaande hulpmiddelen om ze tot openbaarheid te brengen; en zoo oordeelde men, dat 

 ook voor de werken onzer instelling de stof zou toenemen, naarmate er meer organen 

 naast haar werden in het leven geroepen. En dit verschijnsel heeft ook weder met liet 

 Genootschap plaats gehad. Er is geen tijd geweest in de geschiedenis dezer kolonie, van 

 grootere wetenschappelijke werkzaamheid, dan die na 1838. Wij zagen ontstaan het Tijd- 

 schrift voor Nederlandsch-Indië-„ de Kopiist, het Indisch Magazijn, liet Natuur- en genees- 

 kundig archief voor Nederlandsch Iiidië, de Lakschmi, het Tijdschrift ter bevordering van 

 christelijkeu zin, het Indisch Archief, het Regt in Nederlandsch Indië^ de Waruasarie, de 



