8 



van Claiias aan ; en men vindt er reeds eene soort van Notopterus, enkele Symbranchoï- 

 den en reeds talrijke soorlen van Osphromenoïden en Ophicephaloïden. 



In de onderstaande lijst heb ik opgenomen alle Japansche soorten^ welke uit verschil- 

 lende schrijvers en eigen verzamelingen ter mijner kennis zijn gekomen. Ik behoef naau- 

 welijks te melden^ dat ik daarbij niet overgenomen heb de talrijke foutieve opgaven van 

 Biocii in zijn groot viscliwerk, waar herhaaldelijk Japan en Java met elkander verward zijn 

 en vele echt Javasche vormen als Japansche zijn opgegeven. Bij het zamenstellen dier 

 lijst, welke het aantal Japansclie soorten tot meer dan 400 brengt^ heb ik enkele soor- 

 ten tot door mij voorgestelde geslachten, alsook andere soorten, in de Fauna japonica min- 

 der juist geplaatst, tot hunne eigenlijke genera teruggebragt. Zoo passen Mullus chrijso- 

 pleura T. Schl., Mullus bensasi T. Schl. en Mullus subvitlatus T. Schl. in mijn genus Upe- 

 neoïdes; Upeneus japonicus CV. in mijn qcïius Mul loïdes. — Caranx trachurus japonicus T. Schl. 

 en Caranx equula T. Schl. behooren (ot Selar Blkr. ; Caranx muroadsi T. Schl. en Caranx 

 maroadsi T. Schl. tot Decapterus Blkr. ; Caranx ciliaris CV. en Blepharis indicus CV. tot 

 Carangoïdes Blkr.; Stromaleus punctatissimus T. Schl. tot Stromateoïdes Blkr. — Voorts is 

 Erijthrichlhijs T. Schl. hetzelfde genus als Emvielichthijs Richards., Scarodon T. Schl. hetzelfde 

 als IlopIec/natJius Richards. lerwijl Aulopus elongatus T. Schl. dezelfde soort is als Saurida tom- 

 bil CV., Clupea melanoslicta T. Schl. dezelfde als Harengula punctata CV. — Clupea kowal 

 ï. Schl. behoort waarschijnlijk lot Kowala CV., Clupea gracilis T. Schl. waarschijnlyk tot 

 Spratelloïdes Blkr.; terwijl Clupea micropus T. Schl. tot een eigen geslacht behoort, het- 

 welk zich van Dussumieria CV. slechts onderscheidt door zijne ploegbeenstanden en hetwelk 

 ik naar den Japanschen naam der soort Etmimeus genoemd heb. 



In de rangschikking der soorten heb ik grootendeels die van Cuvier en Vaiei^giendes ge- 

 volgd. De klassifikatie der visschen, zelfs de nieuwste, is nog ver van aan de eischen der 

 natuurlijke verwantschappen te voldoen en registers van plaatselijke faunen zijn nog het ge- 

 makkelijkste te raadplegen, wanneer ze in den vorm zijn gegoten van de meest gebruike 

 lijke stelsels. De geslachten Scombrops en Acropoma van de Fauna japonica mij voorge 

 komen zijnde het meest overeen te komen met Cheilodipterus CV. en Apogon CV., heb ik 

 ze beneden de soorten van Apogon in de lijst plaats gegeven. 



i 



