en zelfs talrijke reeds min of meer bekende vormen nog zoo onnaauwkeurig of onvolledig 

 beschreven of afgebeeld of wel niet afgebeeld zijn, dat het mij voorkwam, dat zelfs de ter 

 mijner beschikking zijnde voorwerpen, stof tot waarneming genoeg opleverden om de ken- 

 nis ten dezen opzigte te verrijken. 



Het is toch bekend, dat de hoofdwerken over de Bengaalsche visschen van Büchai^ah Ha- 

 MiLTOi^ en den heer J. MagCleiland, hoe verdienstelijk ook, in een systematisch opzigt geens- 

 zins beantwoorden aan eene behoorlijke bepaling der geslachten en dat de beschrijvingen 

 der soorten, voornameliik die van Buchasan Hamiltos, niettegenstaande ze soms vrij uitvoerig 

 zijn, zeer veel te wenschen overlaten. En hoezeer de arbeid van den heer Valei^cie^nes reeds 

 vee/ heeft toegebragt, om de werken van beide genoemde schrijvers beter te doen verstaan, 

 was de heer Vale^cieki^es, alhoewel bij beschikking had over den rijken inhoud van 

 het Parijssche Museum van Natuurlijke historie, niet in de gelegenheid, zeer talrijke Ben- 

 gaalsche vormen zelf waar te nemen, zoodat aan zijne kritiek van den arbeid van Bucha- 

 „AN Hamilton en den heer MacClella^d, niet altijd de voldoende kennis der soorten ten grond- 

 slag lag en gissingen naar de bestaande onvolledige beschrijvingen en gebrekkige afbeeldin- 

 gen, dikwerf in de plaats van een op waarneming naar de natuur gegrond oordeel moesten 



gesteld worden. 



Het kan niet anders dan bevreemding wekken, dat men tot heden toe geen algemeen over- 

 zigt van de ichthyologische verhoudingen van Hindostan en Bengalen bezit. Ik heb getracht 

 in deze leemte te voorzien, en hoezeer ik niet in de gelegenheid ben geweest zeer talrijke 

 merkwaardi-e en nog niet naauwkeurig beschrevene of afgebeelde soorten uit de stroomen 

 van Hindosl"an en Bengalen zelf te onderzoeken, vlei ik mij geen onnut werk te hebben 

 verrigt door de zamenstelling van eene algemeene lijst der thans bekende soorten van het 

 Indische Schiereiland. Een' hislorischen terugblik doe ik aan deze opsomming voorafgaan. 



De oudere schrijvers gaven zich geene moeite o>n de vindplaatsen der door hen beschre- 

 vene soorten aan te wijzen en vergenoegden zich veelal, bijvoorbeeld ten opzigfe van de soor- 

 ten van zuidelijk Azië, den Indischen Oceaan en den Indischen Archipel, met de algemeene 

 aanwijzing .India oriëntalist welke aanwijzingen voor de kennis der fauna van de verschil- 

 lende gewesten alzoo onbruikbaar zijn. 



Alzoo was tot op het jaar 1783 van de vischfauna van het groole Indische Schiereiland 

 weinig of niets bepaald bekend. De eerste noemenswaardige kennis ten dien opzigte heb- 

 ben wij te danken aan MARcm Eliezer Bloch, die in zijne Auslandische Fische ruim 40 

 soorten beschreef en deed afbeelden, welke hij voornamelijk van Tranquebar en Suratte had 

 ontvangen. Deze soorten, tot de nieuwere nomenklatuur teruggebragt, waren de volgende. 

 Serranus guttatus CV., Mesoprion Johnii CV., Polynemus plebejus Brouss., Pterois vol.tans 

 CV Platycephalus scaber CV., Plafycephalus insidiator BI., Corvina carutta CV , Corvina 

 anei CV., Chaetodon vagabundus L., Chaetodon auriga Forsk., Scafophagus argus CV., Ophi- 

 cephalus punetatus BI., Ophicephalus striatus BI., Mcgalaspis Rottlcri Blkr., Caranx Peromi 

 CVP (Scomber Kleinii BI.), Stromateus nigcr BI., Stromatcoïdcs c.nereus Blkr., Stromateoi- 



