N O M I K A. 197 



Novis e. c. detectis Generibus nova nomina aptissime 

 conficiuntur , et iisdem imponuntur. 



Antiquum si dirimatur genus in plura , consultum est nova 

 non effingere nomina generica, quamdiu digna in pha- 

 lange synonymorum specierum supersint. 



(245. Nomen genericum unius generis, nisi super- 

 vacaneum (215-217), in aliud transferri noa 

 debet , licet eidem aptius competeret. 

 Quis iongo aevo recepta vocabula commutaret hodie cuni 

 Patrum? 

 Hyacinthus veterum est Bclphinium» 



Tribuius Fagonia. ♦* 



Opuius Humuluf, 



Botanici saeculo XVI. inquirentes veterum vocabula , Bo- 



tanicen fere perdiderant. 

 Notissima sint genera A. B. C. D. secundum nostra ge- 

 nera plantarum. 



A. Lithospennum, 



B. Myosotis, 



C. Alfine, 



D. Cerastium, 



Tournefortius genus B sub A comprehendit , adeoque 

 nomen B in D transtulit. 



Ruppius distinxit genera A , et B , et nomen Myosotis T. 

 revocavit a D ad B , et g^^nus D sub C reduxit. 



Dillenius genus C ab D distinxit cum Tournefortio, nec 

 D uniit cum C , uti Ruppius ; Genera etiam A , et B 

 distincta cum Ruppio servabat , nec ut Tournefortius 

 haec A B miscuit ; adeoque nomen Myosotis plantas 

 B concessit , novum autem (Cerastium) D imposuit. 



Tyro qui antea conjunxit vocabulum Myosotis cum 

 genere D ex sententia Tournefortii , nunc verb tene- 

 tur idem combinare cum B secundum Ruppium , hae- 

 sitat semper , utrum hoc cum B aut D conjungat. 



246, Si Genus receptum secundum ju^ naturae (162), 

 et artis (164) , in plura dirimi debet; tum no- 

 men antea commune manebit vulgatissimae , et 

 officinali plantae. 

 CoRNi genus supponatur dividi in tria: 

 A. Arbor floribus involucratis , umbellatis. 



N 3 Her- 



