X MONEXDA EDlToniS. 



Obs. 1. Ticvcs variationcs nomiiiis non notavimus, lUi v. c. in vocc, „caesprtosus" , aiitc Sp. II. 

 plurimiim sola littera „c" scripto. Sic L. iii Sp. II. scripsit ,.kc(lcr ifoliu' etc, contra ..hedcraefoUa" h\ Sp. I. 

 ct S. XIII. Quodsi melior aderat lcctio, eam elc{>imus: sin minus, Linnaeanam iion mulandam esse judicavimus. 



Ohs. 2. NOMINA TRIVIALIA exorta s u 11 1 a S p. I. ( cf. Aiiltur. ii. II. fVi;). ///. ; ISeque ex priore aliquo opere, 

 etittmsi verba etiilfni siiit , derivavlmus ca unquani ! Perperani fecisscnuis; etenlm arliitraria tunc sunt, iiec nomlna consulto 

 Imposita! Nec qulsquam scrlpserit „P/u«(«</o «injur Cainer." ,,Riibia linctonim Bauli." Multo vero pejor est corum con- 

 suctudo , ^iii nomiiia tricittlia IJnnaeana retro atlliilicnt , (liceat enim iladlcere), ad operaante noni. trlvialla (I7:M — 52.) 

 scripta! Et qucmadmudum scriptorum , Species pliintiinlm W i l Idc n otcii , non Inspectls libris Linnaeanis, exscrlhentlum, 

 levltas peperit „Cosluin arubicitm H. Cliff." „C;ii>enim rolundnm F l. Zeijl." etc. — Ita, nisl strcnue Itenimque monltl, scrlpto- 

 res hotanlci . mox per singularcm metliodum autorum Succicorum (Frics , Walilenh.) seducentur, ut scrilmnt" Cnrex leporinu Ft. 

 I.app." ..OrnilliuijtUnm minimum Fl. S. /. " f/ sic purro , licet ilil nusquara occurrant ejusmodi nuniina trivialia, scd uhiqiie 

 specifica tantuni , i. e. diaipiuscs. l'nile miraljllem auguranmr in re botanica i^onfusionem evasuram ! 



§. 21. DIAGiNOSES specierum deinde sequentes oiniiibus in libris accurate denuo com- 

 paraviinus, nusnuam (ut semper) fisi citalionibus Linnaeanis. Sequunlur illas «- 

 tata opcra, in quibus eaedem vel parum discrepaiiles inveuiunlur, citrswis ubi nos, rcctis 



litteris ubl Linn. cilavit. 



Obs. 1. In citandis diagnosibus scilicet L. initio finidera accnratus erat, donec eas ioco nominum 

 gpecificorum valere conteiideret: tanfum terminos earum interdum tacite mutavit. Sed inde a .*>;). p(. 1. 

 editis, tum ob nomina triv. introducta, tum quod rebus mauis (|Uam verbis studeret, valde levis csse in his in- 

 cepit; saepe totam diagnosin mutavit, adscrlptis tamen prioiibus citationibus: saepe etiam ipsam illam, Fl. S.IL 

 v.c, editionem, in qua primo nova quaedam diagnosis introducta est, ad veterem plirasin citavit, brevitatis 

 causa, quod ibi jam scriptum inveniret „Fl. S. /." citatum in exemplari quod recudi curavit priraae editioiiis. Quae 

 quidem a nobis ad ipsos libros cautissime et probissime correcta sunt. Addidimus praeterea citationem variorum 

 Systcmalis et .Spccierum Pl. editionum, accuratiss. collatarum. Et si tam diagnosis, quam numerus speciei 

 conveniret in omnibus cdit. , inde a Sp.L usque ad S. XUl, tunc brevitatis causa scripsimus: ,,.*»;>. / — S.XIL 

 n. 10." — Saepe etiam opus uiium alterumve ex iis, quae vulgo citat L., omissum est (^casu p lerumque et 

 fugaci calamo, perraro vero consilio) suo loco post diagnosin. Ibi vel in textu id cursivis litlcris usi citavimns, 

 vcl tantiim in notulis subditis recensuimus. 



Obs. 2. Paginas opcrum ad systema pertinentium non citamus, nisi ordo turbatus: in fiiie libri adjuncturi 

 clavem paginarum ad omnes has editioncs originales. 



Obs. 3. S. XIII. ubi non citatum, plane cum S. XII. convenit. (cf. Cap. U. n. 18.) 



§. 22. TEXTUS diagnoscs se([uens, plerumcjue e Sp. I. el IL depromptus est: inler- 



dum eliam ex Manlissis, e S. XIL addilamentis binis, vel e textu S. XlL XIIL, si qna noi^a 



species illic fiisius proposita., vel ex Ani. acad. etc. — In finehujus textus liiieae ulliinac 



dextram partem oecupant ijarentheses 2 rectae , opera unde totus ille sumptus est cltata inclu- 



denles , v. c. ^['S'^. /. //.]" 



Obs. 1. Textus liic, sijnonyma, locum natalem atque observationes Linnacnnas includens, interdum etiam in 

 operibus specialibus, v. c. Am. ac. , Floris etc. plane convenit, ita ut cae qnoque in parenthesi illa recta citari 

 potuerint, summa inde brevitate orta. 



Obs. 2. Divisimus huiic textum interdum , neque ratione commemorata commiscuimiis , sed tanquam 2 

 diversae species essent, scorsim (alterum post alterum) tradidimus, (ut in Panico alopecuroide, Sedo rubente, 

 Phlomide italica). Id factum, ubi verebamur, ne 2 diversae plantae iiitellectae fuerint, vel ubi adeo luultiplex ille 

 fuit, ut disjunctione magis perspicuus fieret. 



§. 23. SYi\0]NY3IA hoc textu solum ea recepimus, quae in operibus ad Systema naturae 

 speciatim jierlinenlibus (§. 5. 1.) leguulur. Si quod syn. addilum vel omissum in aliquo ex his, 

 litteris disc r e pant ibiis nolatum est, addita pareiithesi curn Ubri citatione (cf. §.12.). 



Obs. 1. Synonyma vocamus in notulis nostris praecipue aliena illa, nec Linnaeana (quippe quae L. ipse 

 quavis occasione repeterc solebat). Quodsi eigo scribimus ,,Fl. Lapp. syn. eadem", manifestum est , sermonera 

 non esse de illis operibus Liiinacanis vel Pseudolinnaeanis, quae textui insunt, post Floram Lapp. promulgatis, sed 

 dc synonymis aliorum, veterum sc, botanicoium. 



Obs. 2. Synonyma Hum phiana Linnaeus post Sp. I. primo addidit in opere S. X., indeque, nisi emenda- 

 verit, puia in Sp. II., recepit. Id quod verbo „(S. X sq.}" expressinms ')• 



Obs. 3. Syinjnyraa Florae Danicae (Oed. dan.) pauca in S.XII. (in Sp. II. paucissima) addidit Linnaens. 

 Plura in S. XIII. Murray , ut videtur, adjecit. — Tabulas Jacquini (amer.), in Sp. II. per pag. citati, plurimas 

 1m in S. XII. adjecit. 



]) Itumpliii opus pretiosum Linnacus anno 1753, a comite a Tessin inter alia pretiosa dona accepit , ut ipse testatur in Egenb. 

 Antechn. fcers. germ. p.oj.J. Hiiic , fcre fiiiito opere Spcc. pl. ed. I. , tantum in ultlmis Iiujus libri paginis tabulas Rumpbianas ci- 

 tare potjjit , addiditijtrc in calce lihri (Tom, II. Appcnd. pag. 1199.) scquentia , guae , qnnm meliurem locnm in tota nostra edilione 

 incenire nei/nenmits, hic inseriinus: „Opus exlmium heati Uumpfll cura ampliss. D. Burmannl orhi botanlco redditum, ad me accessit 

 „priniuni absoluto a t^pui^rapho opere, ciijus itaque s\non_vma alihi seorsim tradere animus cst. " — Huic consilio obtemperavit edita 

 diss. de lierhar. Ambuin. Vps. 1754 (Am. actttl tont. 4. «. 56>, per se j.im satis mcmurabili , et a nobis quuque coUata: 6ed 

 iiisuper omiies tahulas aptas citavlt in S^st, nat. ed.X., quod pro&imum erat opus majusculum editum. 



