MoNENDA EDITORIS. XI 



06s. 4. Reliqua Synonyma ex operibus minoribus (§. 5. 2, 3.) notis textui subjectis recensemus. 

 §. 24. LOCI KAT.\LKS e diclis operibus hausti (§. 5. 1.) ilem luinc texlum intraul, nddito 

 interduin uno aliove ex Ain. ac. 



ciales illiis locos natalcs Ftorarum Suecieaniin elc. recepimus, qiiippe qui operihus illis e 

 nplires cat;ilo^os red.ictis , insereiiili furent aliquundu eileliilis Operilius Liiinaeauis. Et iliic saiie 

 nmmaiiis speciatim rccensenili forent. 



§. 25. DESCR1PT10?^I''S ex libris (§. 5. n. 1.) ad sysleina per(inonlibus liunc textum se- 

 (juunlur, litteiis interduin iniuoribus excusae, spalii gratia. 



Obs. Des criptiones Operum minorum (§. 5. , 2, 3,) quantum ticri potuit omnes recepimus sub 

 textu illo typisque minoribus excudi curavimus: cxceplis tamen , quae nimis longae pro codiiis volumiiie at(|Ue ob 

 satis cognitam speciem, supervacaneae forent, ut v. c. pancac ex Fl. Lapp. et II, Cliff. Vix putamus siiigulas ex 

 omissis a iectoribus desideratum iri, atque ut hae quoque a cupidis evolvi et in codicis exemplar transsciibl pos- 

 sint , ipsos quoiiue citavimus verbo ,,c/. " addito. — Sed descriptiones et observationes ex operibus systematicis 

 (§. 5. 1. ) omnes in codice invenies. 



§. 26. KOTULAE, typis ininoribus excusae, cjuae jani sequunlur textiiin comine- 

 moralum (§.22. — 25.), ad reliijua opera conlerenda el crilicam cujuscumjue speciei absolvcudam 

 inserviuut. 



Obs. 1. Synonyma minorum operum (§. 5. 2,3.) ubi fere eadem sunt, brevissima methodo reddimus , ubi 

 plane cadem , verbis „syn. eadcm" indicamus, inldligcntes quidem synoni/ma autorum botunicorilm vclcrum (cf. 

 §. 23. obs. 1.). 



Obs. 2. Locos natales ex his minoribus operibus comparamus saepissiine in his notulis, si non maiiifesto 

 eupcrvacancum (§. 24. obs. ) id visum fuerit. 



Obs. 3. Descriptiones ct Animadversionesad botanicen diagnosticam pertincntes, qnantum lieri 

 potest cunctas Linnaeanas recepimus (cf. §. 25. obs. et §. 14.) e libris istis .>.pecialibus (§.5. 2.3.). 



Obs. 4. Tandem etiam ex libris recentioribus autori tate geniiina ad e.rplicandos locns Linnaca- 

 vos dubios pollcntibiis (v. c. Suecicis et Anglicis) locos excerpsimns vel sentcntias autorum breviter addidimus. — 

 Nostram vero opinionera brevissime et aplioristice tantum adjecimus, nequaquani ea fieti, et putius ad cxcitandas 

 V. D. disiiuisitioncs. Forsan alio tempore et loco, praecipue in Ephemeridibus botanicis, dubla quaeiiam LJ.jnaeaaa 

 illustrare in animo nobis est. 



§. 27. IUSTORICE traclari singulam quamtjue speciem, ila ut siugula opora slienuo 

 ordine chronologico citarentiir, et i/i tejctit ijiso, et in notulis: primo inluilu oplimum nobis vide- 

 Iiatur. Lectori certe commodissimum fuisset. Sed spalio (juam niaxime consulendum erall 

 Quare plerumijue ea opera, quae similliina, slalim post texlum ipsum (§.22.): reliijua, giiae ma^is 

 discreparent, serius recensuimus. Quod ue fjuis codice usuriis ini(jue feral, Conspeclum o ]) e- 

 rum chronologicum ( tab. I. ) addidimus. C)iiem si diligenter coiisulas L. B. (id (juod jam 

 vilare iion poteris!) suinmo einolumenlo cujusciuKjue speciei historiolam libimel ipse conslrues. 



Ohs. Ita evenit v. c. , ut sacpissime scripseriimis ,,.S>. /. //," ,.S. X. XII," licet intcr .Sp. I. et II. teinporis r.itione li.dii(a 

 Fl. S. 11. et S. X. intersit, et sic porro. SeJ his niox ailscuescet L. li ! 



§. 28. SIGjVA et ABBREVIATIONES recepiinus ea, cjuae inler bolanicos vulgaria nunc 

 sunt: et nostra explicavimus illa Tab. II., lias tab. I. et II. 



Obs. Ipse L. signis varium in modum utebatur in diversis operibus. Ita in S. I. signum f Ccniis nouum 

 Linnacanum denotat (id (juod nos, praeeunte S. l\., littera ,,L." expressimus ubicuiKpie in S. I. inveueramus), — 

 contra * inc ertum ab autoribus reccptum (i|Uod nos verbis). — In Gen. pl. * sign. plantam vivam, et -J- 

 (tinod nos in -)<; mutavimus) siccam ciaminatam. — In FI. Lapp. eadem * et f ad specierum diagiioses adJuu- 

 tur; ubi quid indiccnt, inccrtiim cst, teste Smith in Fl. Lapp. ed. II. praefat. Konne vero rursiis siccam et 

 vivam plantam denotare pntes? Praeterea a.sterisci * ad subdivisiones classium generumve sacpe adliibentur. — 

 Signum -f in Sp. I — S. XIII. indicat plantam dubiam, s. inco gnitam , qnod nos retiiiuimus : idein -j- in 

 Conspectubus ad classes singulas (ex Syst. X — XIII.) denotat anomalas plantas ex.aliis classibus. — Signum 

 * in Spec. pl. adhibitum, teste praefatione siguificit descriptionem in aliquo citato opere dari (ijuod nos 

 verbo „(desc.)" reddidimus Hoc signo nonnulli, qui leviter inspexeranl Specics Plantarum, decepti sunt , ut cre- 

 derent opus praecipuum et prae ceteris fiduin eo indicari, id quod nunquam in mentem venit Linnaeo. 



Obs. 2. Abbreviationes Linnaei, nt par cst, nostris commutavLnus. Ita v. c. Generum pl. edlt. I. 

 in Musa Clilf. citatur „Characteres", iii Fl. Lapp. „C. C." Rursus in S. X. „Gen. pl." signifuat editionein Vtam, 

 in S. Xn. cditionem Vltam. Nos ergo sciipsimus „C. /." „C. /'." etc. — Porro i.i Spec. I. „/'7. Suec. 55" 

 denotat ,,F1. Suecicae edit. I. n. 55", et in Sp. II. scribitur „Fl. Suec. 55. , 61.", quod nos „Fl. S. I. n. 55., 

 1/. n. 61." 



06s. 3. Quae nunc vulgariasunt sigua et abbreviationes iiiter botanicos, nullibi explicavimus , quia hoc 

 gupervacancum fuisset. 



