MONGXDA EDITORIS. XXV 



burgi anno 1792. Permultas casijue pretiosas observationes, maxJme de generibus plantnnim , nec vero non 

 ctiam de specicbus quibusdam contiiient. Tamen a nobis non frequcnter excerpendae esse videbantur: partlm quod 

 ea, qnae continent, nounisi ad sermonem vivum autoris fnsaci calamo a discipulis conscripta sunt, nec ab ipso Linnaeo 

 promulgata, id quod re vcra criticam carum indolem dlminuit : partim vero quod opus pcculiare sistunt, extra cujus 

 nexum plurima ex iis non huc trahenda, immo leviora apparere possunt, partim etiam qnia hoc opus rcnntius et 

 intra botanicorum nianus etiaranunc cst. Praeterea etiam negari nc(|uit, haud pauca ab cditore (promuf^ujitc li- 

 hrum post 20 annos') cmendata, addita, mutataque videri, ita ut non vereamur, his praolectionibus valorem criticum 

 fere epistolis Linnaeauis aequalcm — tantummodo concedere. Plcruraqne cit avimus illud lectori; moiiemtts 

 tamen: ,,etiam in generibus, ubi non cilalur, plcrumque br evissimum aliquem char. specificum cujiis- 

 quegeneris cxtare in his pracleclionibus."' Omnino dignissimus liber, qui consulatur ab eo, qui sententiam 

 Linuaei de aliijuo genere vel specie, quasi familiari colloquio exhibitam, cognosccre velit! 



4. DissERTATioNRS LiNNABi, tJi Amoenitatibus academicis collcctae ab Ipso et Schrcbero, 

 magna ex parte a nobis conferendae erant, quum plus quam 70 ex iis magis miuusve ad expllcandas planlas Lin- 



naci valere possint. Quae niaxime hnc pertinent et fere absorbentur Codlce, supra commemoratae sunt sub //.26 



Reliquae, quibus majus momentum, iii Tab. l. uuncupatae sunt; ccterae in textu Codicis. Ubique vero /imocni- 

 tatum librum citamus , qui omnimn in manubus est, quum rf/ss. originales rarissimae sint. Tantummodo sicubi 

 nomen plantae cx eiusmodi dissertalione ortum, tunc hauc ad iiomen citamus, deiuccps vero nuncupamus locum 

 Amoenitatibus (c/. v. c. Jeronicam montanam Jl. angl,'). 



5. AcTA sociKTATUM KRUDiTARiM , Holmeusis ncmpe , Upsaliensis et Petropolitanae, varia.s 

 Linnaci elaborationes de plaiitis , novitates promulgatas et additamenta ad opera systematica continent , quae ex 

 parte conferenda cum Codicis textu , ex parte citanda tantum, ex parte vero reservanda erant , us^iue dum Opernm 

 Linnaeanorum Editione colligi qucant. Namque in hi.s quocjue plura sunt hodie quasi ahscondita neque valde cuni 

 orbe terrarum communicata (ut v. c. in Actis Ilolm ensibus tantum Succico ct ciira Kdstneri Gcrmnnico sermone 

 citantibus: paucis exccptis , quae latine reddidcre Analecta transatpina atque Gilibertus in Fundam. bot.'). 



6. Ki Opuscui.is Linnaei vix ni.si IMusa Cliffortiaua (cni di.ssertatiuncnlae praeter Musae monogra- 

 phiam plura v. e. de Scitamiiiearum quarundam char. genericis ad Codiccm pertinentia insunt) et Disquisitio 

 de sexu plantarum (in Jm. ac. tomo 10. recusa) huc duci poterant. — Sed praeterea commemorandum omnino, 

 quasi-Linnaeanos libros ac tcste Linnaei diario (Egcnh, Anteckningar ed. Afs.) „una ela.boratos" ab 

 eo cum autoribus esse Gr on oi'i( F/o r«m J' i r ginicam Tom. I. 1733. et Roy cni prodromum Fiorae 

 Leydcns is. 1739. Qnae utracine multarum plantarum inde a Linnaeo, in exarandis Spccicbus Pl. raaxime, de- 

 promptarum locos principes exhibent: adeo ut diu dubii haeserimus, annon propter eadcm Linnaei verba tam- 

 quam reliqui sub N. 11. enuinerali libri (n. 19 — 26.) intcgri conferendi essent. Sed profecto tunc etiam Sauva- 

 gesii, Gerardi, Kalmii , Osbeckii, Jacquini adeo aliorumque opera varia huc trahi simili jure potuissent, a quibus 

 Pater Botaniccs reccntioris magis minusve bona fide quaedam integra mutuo sumpserit. — Quod ad Ferberi hor- 

 tum A gerumen sem 1739. attinet, qui teste eodem diario .,totus Linnaei": totus iUe catalogus exscriptus est 

 ab editore ex horto Clilfortiano etc. ; vix vero Linuaei opus, nec alia re raemorabilis. 



IV. A 1 i c n a , 



i. e. aliorum autorura opera, quibus vera autoritas (authenticitatcm vocant) ad expllcan- 

 dam Linnaei senteutiam inest, adhibenda esse videbantur ad lectoris emolumentum et criticam locorum 

 diibiorum perficiendam. — Ex his summa saue autoritas apud autores Suecicos est , qni loca nat-ilia plint.<irnm 

 e Linnaei Kloiis Suecicis oriundarum investigarnnt. Maxime Jfahlenber g ii Flora Lapponica et Succica, inter- 

 dum eiusdem Flora l'psalicnsis et Carpatica huc pertinent, Fricsii Flora Ilallandica, IS'oviliac ftorac Succicae 

 (Ed. II.) earumque Mantissa , Jl^ahlb crgii Fl. Gothoburgcnsis. — E botanicis Anglis iiiclytiis Acr6an7 Linnacani 

 possessor lconibus plantarum hactcnus incditis allquas species illustravit , ct observatiunculas de varii.s exhibuit 

 in Floris suis lirittanicis , Linnacanac sociclatis actis , opusculis cpisiolisquc Linnacanis ab eoedilis, sparsis(]Ue 

 aliis locis, quae for.san non oinnia cognovimus. — Linnaei filii opera, quae vivente patre scripta siiiit, digni- 

 tatem eam , (juam propria fere Palris opuscula sub II. etlll. cnunierntn,' habeant neCv^sse est, seriora vero auto- 

 ritatem certe Kjus, cui plerumque ante oculos fuere spccimina Linnaeana. — Discipulos inter F.hrhartus raa- 

 xime, Schrcberus, Thunbergius, Hetzius, y^fselius, Gisekius, F abricius que ii erant, a qui- 

 bns Linnacana senteiitia communicari et servari poterat. — licccn ti or iini opera saepissime criticas controvcr- 

 sias de plantis Linnacanis movcrunt. quas sicubi respeximns, Jl'i II d enow i i maxiine , S chu Itcsi i, S pren ge- 

 lii , Brownei, Decandollei, Jtciclienba cJiii aliorumque opcra consulentes , ea nientc egimus, ut haec a 

 Codice non aliena, hrctoribus autem grata fore exislimaverimus. Quac si dis|iliceant , alia editionc lubenter omit- 

 lenius. Re vera eniin Codici» non est, recentioruni coutroversias agere , at(|ne fidem cjus infiingcremus, nbi 

 partium studiosi exi.steremus. Verum ubi Linnaeana dicta factai|ue ab ini(piis judicibus luirifice tonjueri et quasi 

 tironis hallucinationes et incertitiidinls perpctnos fontcs haberi vidimiis, certo vindices ejus esse dcbuimns. 

 Neipic ci tamen vindicavimus aliud (juiJ , iiisi ut Linuaeo tribuant similein ceiisuram parcmqiie justitiam quaiii sibi 

 i|Uis(pie a posleris expetunt. 



