XXVI MONENDA KDIT0BI8. 



CAPITT HI. 



A P II O R I S M I. 



1. BOTANICA RES qiio magis appropcrat ad id fastigiuin, qiio vctcrem coiifiisioiieni niiiiia rerum iiovarum 

 mole, iiimioque cogiiitioiiis et ambitu et iiiteiisitate (quam vocant) ipsa periclitetur: eo magis necesse est, certam 

 (ixaiiicjue basin Viri Docti sibi consenciit. — Fundamentum hoc posituiu in Ejus Scriptoiis operibus, a qiio 

 reformatio Scicntiae uaturalis indc a saeculi praeterlapsi mcdia parte cxorta cst iiitegra. — Linnaeo crcante 

 et diagnostice et n oin en cla t u ra botanica rccentior exorta e s t, eoque neglecto et seposito seriora 

 quacvis nccessario vacillant et in tenebras incommodasquc controversias aberrant. 



2. OPERA LINNAEI cum orbe t errarum communicata fundamentum CrJtices Linnaea- 

 nacexhibent: sola haec normam exhibcre possunt ab unoquoquc aguosccndara, quum cuiusque in maiiu 

 sint; solis liis |)eificiebatur illa rcforraatio, in nomenclatura et terraiiiologia , unde Autoritas Linnaeana 

 oriunda est. Nec tcmere conscripta sunt illa opera, scd consulto , summo cum studio et mira piobitate, et vix 

 iinquam levitate illa laborant, quae, dum alios furtiin sequitur, ipsa quid voluerit, nesciat. 



Obs. Opera dc quihus liic sermo est , quaequc itl, quort mundo communicare voluerit L., continent, maxime sunt S;iste- 

 mattca illa siili Ciiji. II. n. 1. enuinerala , ct qnae in his citaiitnr ex reHiiiiis. Classis prima Tabnlne I. mistrae cliro- 

 llolugtcae i. e. opera ante Spec. I. edita, secimitario taittnm viojnento critico iiaudent', scilicet ut explicent plantarum spccies, nialii- 

 feste ex his operilius illic rcceptas. Ceterum maximi momeuti oucra illa Linnaeana sunt, C/osse secttn(/« cuntenta , «6 nimo 1T53 — 

 CS. alita. 



3. INTEGRA ET CUNCTA opera haec ad bonura et justum judicium ferendum adhibcnda sunt. Ipsa sese 

 uivicera ubique explicant, supplent, emendant: posterioraque ubivis ad antccedentia respiciunt. Ncque in his ui- 

 tima eduio rcliquas tollit; etenim objecta diversa vel nova ratione contcmplata, {uti plantae novae vel eiempla- 

 ria meltora, vel notiic ab affinibus novis petitac), non subjectivae opinionis emendationcs , plcrnmque 

 omnibus hisce mutationibus subsunt. Praeterea vero etiam L. nuscjuam non priorura operum suorum respcctu ha- 

 bito scripsit, immo saepissimc ita loquutus est, ut elucescat, intelligi ab eo lectorera, qui proxime praecedcntes 

 editiones consulat, et eas iiovae vel novo libro conferat Id quod quavis Codicis pag. demonstratur. 



Obs. 1. .Sic e. gr. in Cpliio^lusso scandente verba Sp. II. „Fr oniles nun opiiusitae, sed conju gatae ctc." eo 

 pertinent , quod L. in priuiibus liliiis ubique in di.Tgiiosi scripserit „fromlihus oiiiiusitis", quod tandem in Sp. U. verbo „eonjugatis" 

 mutaveiit , rationera addeiis iu ea obseivatione. Simile quid in Hoideo nodoso cf. 



Obs. t!. Uubia saepe solum diversamra editionum collatione sulvi queunt. Ut v. c. iu Silene tuaperta. Hanc L. in 

 S. A. cuin iS. f« )(c»si junxcrat, itaque adscripserat „Sp. pl. l!l. 21." Ouum in Sp. II. rursuni utramque (sah IS.IA. •^.) di- 

 stinxisset et iiide in S. .\II. (iisd. mtm. ) recepisset, oblitus tiimen est, iii eo, quod loco manuscripti adbibuit, exemplari S. X., 

 delere illud „19. 21. ■, quod propterea in S. XIL et XIIL migravit, ubi , qui praecedcntia ignoret , mjsticos hosce numeros sibi 

 exphcare uon poterit. — Taii ratione editiunes illustrant Costiim urab. , Suticurniiim virffinicam , Daerhaoias , Aijrostides et pluri- 

 nias alias. Ita cxplicatur , cur unam tantuin , v. c. Spcc. I. vel II. editionera , tauquam principeiu ct uuice consuIeud:un, 



lleinu proponcre pussit. 



4. EXPLIC.\NTUR sy.stcmatica illa et autoritate Linnaeana praecipue praedita Opera 1. vagis locis in 

 cetcris opusculis ct rcliiiuiis au(oris,2. aliorum autorum ab ipso citatorum descriptionibus, iconibus, seii- 

 tentiisque , 3. hcrbarii Liunacam exem;ilaribus, 4. locis natalibus ab ipso indicatis, maxime lu plantis in- 

 digeius. Nulliim cx his per se reliijuis poiiderosius est, sed „in planlis Linnaeanis tletcrmlnandis nec de- 

 scripltum, nec siiiionymis, ncc hcrbario, ncc locis unice inhacrcndum, scd via cclcctica procedendum." Frics Nov. 

 i>. I 1. ct p. y5. 



5. HliuBARIUM LINNAEANUM saepc faUax, patris scncsceiitis filiique Linnaei dubiis pcr quindecim 

 ct quod cxcurrit aniios ab culmiue Luinacano obnoxium, — saepe specierum originalia iion eontinet, vel e 

 vivo dcscripta quondain, vel saepe in Cliffortii, Gronovii, Royeni, Burmanni, Burscri aliorumque herbariis 

 oomiiiirenda : — eorumijue loco saepe saepius forsitan fovet serius missa ab aliis exemplaria, male dctcrminata (ut 

 t« Cvmcle suratteiisij ct raptini a Luuiaeis hicptiore loco scposita, — vel prorsus carct plantis vulgaribus, quas 

 ob id ipsum forsan iiondum collegerat et exsitcaverat herbarii posscssor, vel quas aliis dono dederat originales suas, — 

 vel earuudem loco formas habitu affines (liodie vero spccie distiugucndas) intercalatas fovet, quas plantae 

 vulgari proxime colligendae comparare voluerat, et quas ob habiluin discrepantem servaverat (ut certitm est in 

 J lula htrla, Andropog. ischaemo, Agr ostide capillari aliisque hcrbarii Linnaeani plantis'). — 

 lu aliis contra (maxime e.xoticis) plantis suinmaui et genuinam autoritatcm ipsi tribuamus necesse est. 



Obs. 1. Uerbaria mronim tlocturnm hudieiiite suiit enmtque seniper ducument a iieiptc suinina aittoritate praedita, atqitc 

 horr'u dttbiornni , errunimtpie; et tiimis /itletiter piisscssoris ilomesticum uegliyentiiim ainieurumque iiifelicia stiulia prioata ser- 

 vdia pruduntiiuc tu posteris. stteiK iniquis ct Xemesiu csse iijnuruntibus. — Etciiim Ucrbtiriti „praestant quiUem 



