Praefationes Linnakanae. 



9 



PRAEFATIO GENERUM PLANTARUM >). 



Haec Dol 

 Vulgaris , 

 Seil Lab( 

 Pustposu 



sola mlhi patefectt opinio ramae 

 quaesita lihris nec lectiu priscis , 

 r et Stuilium , quibus otia longa dierum 

 , exptrtnm rebnx dofnere pri}hatnm. 



[Cin. /. //., et, omlsi. ull., G. V. !"/.] 



Ratio Operis "^). 



1. Omxia, qiiae a nobis vere dlgnosci possunt, dcpen- 

 dent a clara Methodo, qua distini;uiiuus simllia a dissiaiiri- 

 bus. Haec Methodus ijuo niagis naturales comprehendit 

 distinctiones , eo clarior reruin nobis nascitur idea. Quo 

 circa plura versatur noster conccptus objecta, eo ditficilius 

 elaboratur raethodus, at magis iiecessaria evadit. Nullibi 

 tot objecta humaiiis sensibus objecit Sunimus Conditor, ac 

 in Regno Vegetabili, quod totum istum, quem iuhabilamus, 

 globum tegit, replet. Ergo si ullibi pura methodus e re 

 est, sanehic; si Vegetabilium claram ideam obtinere spe- 

 rabimus: hiiic Caesalpiuua: ,,Nisi in ordines redigan- 

 tur, et velut caitrorura acies distribuantur in suas classes, 

 omnia fluctuari necesse est. " 



2. Nota itaque ei suiit Vegetabilia, qui (§. 1) similia simi- 

 llbus conjungere, et dlssimllia a dissimilibus separare novit. 



3. BoT.iNicis est ille, qui Vegetabllia similia siraHibus, 

 et distincta dislinctis Nomluibus, cuicunque intelligibUibus, 

 iiuscit (§ 2) nomlnare. 



■i. NosiiN* (§. 3) Plantarum sunt Gkneric.v et ( ubi 

 plures species) Spkcific.i. Haec de!)eiit esse certa et fun- 

 data, necvaga, lubrica vel varle applicabUia; qualla ante- 

 quam esse possunt, necesse cst ut sint imposita eertis iiec 

 vagis generibus (§. 2. §. 6) : hls enira vacillantibus vacll- 

 lant et Nomina, ac per coiisequensDoctiinaBotauici (§. 3). 



5. Si'iiciKs tot sunt, quot dlversas et constantcs (Cr. 

 J'l.) foriiias in hoc globo (G. 11.) ab inltlo produxit 

 Jntiiiitum Ens; quae deiiide formae secundum generationls 

 iiidltas leges produ.^ere pliires, sibi similes, quain quae 

 fuere ab inltio '-). Ergo Species tot sunt, qiiot diversae 

 formae seu structurae Plantarum, rejectis istis, quas lucus 

 vel casus parum dilTereiites (Varietates) exhibult, hodle- 

 iium occurrunt. 



6. GnNERA autem tot sunt, quot attributa communia pro- 

 xima distlnctarum specieruin (§. 5) , secunduin quae iii pii- 

 mordio creata fuere : confirmant liaec revelata , iiiveiita, 

 observata. Ulnc 



Omula Genera et Species {Q'. G. VI.) naturalla suiit. 

 Non enlm llcet conjungere sub eodem genere Ei|Uuin et 

 Suem, llcet aiubae inonuiigulae sint ; nec Capreoluiu, Uan- 

 glferum el Alcen genere distinguere, llcet coruuuni tigura 

 dllTeraut Generum itaque limites attenta et sedula obser- 

 vatione inqulrere debemus, cum a prioii difticillus determi- 

 nentur, licet hoc opus, hic esset labor, nam ,, Confusis ge- 

 neribus omnla confundi necesse est. '' Caesalp. 



7. A FuLCTiKiCATioMi plantas distinguere in genera 

 (§. 6) InfinltaeSapIentlae placulsse dete.xlt posterior aetas. 



et quidem primus, saccull sul Ornamentum, Conradus Ges- 

 nerus , uti patet cx Eplstolls ejus po.>thuiiiis, ex tabulis 

 per Cameraiium editis. At primus, qui suinmum hoc in- 

 ventum citm publico communicavit (■9'. G. 11.) \»que usum 

 deduxit, Andreas Caesalplnus fuit. At exspirasset mox, nisi 

 Roberti .Morisoni cura resuscitatiim fuisset, et a Josepho 

 PiUono Tournefurtio ad Regulas Systematicas puras enu- 

 trltum. Contirmarunt hoc deiiiceps quotquot fuere in arte 

 Heroes. 



8. Uato liocce fundainento (§ 7), hocce puncto fixo, 

 raox in usuin vertere, mox Systema struere allaborarunt 

 omiies hisce laboribus apti ; oniiies quidem eodem animo, 

 et in eundem finem ; at non omiies eodeiu cuin succcssu. 

 Paucis qulppe notus fuit Canoii fundamentalis, quem si noii 

 observant aedlles, illico ruit prima oborta teinpestate splen- 

 didls.sinium quamvis aedlficium: Boerii Inst. 31. Docenti 

 proccdcndum a generalibus ud singularia quacque, dum 

 invcnta eiplicat ; utlnvcntori, conira, a singulnribus 

 ad generalia eundumfuit. Assumpserunt enlm Vaiii di- 

 versas partes Kructificatlonis pro prlnnlpio Systematlco, et 

 cura eo secundum dlvlsionls leges a Classibus per Ordines 

 descenderunt ad Specles usque , et hypothetlcls ac arbitra- 

 riis his priiiclpiis fregerunt et dilacerarunt naturaiia, ncc 

 arbilraria (&. G. V. 11.) (§ 6) geuera; iiaturaeque vim 

 intulcriint: e. gr. allus a Kructu negat genere conjungi 

 posse Persicam et Amygdaluin ; alius a regulaiitate Peta- 

 lorum negat Valerianam et Valerianoidem Kn. 

 (G. V. II.; Capraiiain Boerh. et Fevlllaei G. /. //.) ; alius 

 a Numero negai Linum et Radiolam DIII. ; alius a Loculis 

 Agrifolium '/'. et Uodonaeum Pl. (Jt. G 17., ubi ipscL. dis- 

 junxil); alius a Sexu negat Urticam androgynam et se.xu 

 distlnctain etc. Geiieie inter se cumblnari posse ; quod si, 

 dicuiit, non tiasse coiijuiigi possunt, mutto mliius genere ; 

 sed noii observant se coiistruxlssc Classes qualescunque, 

 ipsiiin vero Creatorem Genera. Hiiic tot falsa genera! 

 tot controverslae inter Authores! tot mala nomina! taiita 

 confusio ! Imo eo tandera redacta est res , ut, quuties sur- 

 gat nuvus Systeinaticus, toties horreat orbis Butanicorum. 

 Et nesclo sane ipse, num plus damiii vel eiuolumcnti attu- 

 leriiit Systeinatlcl; certe si iiidocil conferantur cum doctis, 

 longe plurts fuere. Doleiit haec fataMedlci, Pliannaco- 

 poei, Hortulani, nec sine ratione. Fateor Theoria eoruiii 

 quud optiina e.sset , si niodo Summo condltori placulsset 

 onines Ffuctificatlones ejusdein geiieris aeque slmlles inter 

 se produxisse ac indlvidua ejusdein speciei. Quod cum 

 factum non slt, nihil superest aufugil , quin Nos, qui na- 

 turae .Maglstii esse noii possumus , iiec spcunduin nustrum 

 conceptum omnes plantas iterum creare, Nusmetipsos Na- 

 turae subjiclamus, Notasque plautis inscriptas soleiti stu- 

 dio Ipgere addiscamus. Si siugula dilferens nota fructifi- 

 catlunls siifficiens dljudicaretur pro dlstinguendo genere, 

 quid haesitaremus extemplo tot proclamare geueia , quut 

 fere sunt species , vix enim noti uobis sunl duarum specle- 

 ruiii flores, inter se adeo siinlles, quin allqua intercedat 

 difl^erentla. Et allaboravi quoquc iiuondain a solo flore 

 ctlaiu diirerentlas specificas tradere omnes , ficet. facilior 

 cum detur via , minus fructuoso conamlne. Agnoscenda 

 itaque suadeo omuibus Botanicis sanis, si quae certitudu 



1) Ob s. : Perpancis mutnlis, rptae noiacimus, eadem in Gcner. 

 <kl. /. — »7. 



2) Cnriosnm satis nobis videbatur Dedicationes variarum 

 Editionnm reprodurere , tpiae set/uentes sujit. 



Gen. /. .- Viro illustriss, summoque medico Hermanno Boer- 

 h.-iave. ^ulluin profecto decet quaerere aliud patrocinium , quod 

 hosce tueri posset fiores , quam tuum , Vir Illustris, praeclaruni 

 Tiomen. Tu eniin primus et unicus fuisti , qui in constituendis 

 plantarum ^enerihus partes omne.s fructificationis , rejectis ludicris 

 iconitius, adhibuisti. Ouantum promoveris rem botanicam, al>unde 

 testatur Hortus Lugduno - Batavus , per Te numero plantarum du- 

 plu auctior. Tua vel in frigidis terris resonantia merita stimulus 

 addidere mihi , ut Tui ad exeinplum solis observationilius innitens 

 husce per decennium haud defati'^andus cimtiniiaverim labores. In- 

 Anitas Tibi jam dudum persolverunt grates vel suinmi in .Vrte Viri, 

 qilod divina Tua cum nrbe litterariu cummunicare vulueris siii;;u]art 

 eruditione et concinna dictione claborata Scripta. IVonne Tilii 

 quuque debetur summa iaus , quod egregia pracclarissimorum vi- 



ronim opcra jamjam pericura dederis hnmortalitati , Vaillantii vi- 

 delicet, Sivamuierdammii, ut taccam Aliorum? Tu igitur qui .Vlioruni 

 opera tantu studio prosequeris, ncc hocce parvum opusculum tueri 

 dedigneris. .\ccipias illud, ut me hactcnus consuevisti, serena fronte, 

 nec eum , qui Tuus esse studet , favure prosequi de3inas. Vale. 



G e n. //., V. : Excellentiss. Celsissimoque comiti , Uom, Carolo 

 Gustavo Tessin, regis rei;iiique Sueciae Senatori, Maecenati ma\imo 



— ob summa et plaiie Divina in me coilata heneficia, gratus 

 haec genera, in perennem mciuoriam, devoti;sima mente consecro. 



Gen. VI.: Esceilentiss. Cclsissirooque C;imiti ac Dom, , Dom. 

 Andr, J. v. Kopken , Regis Rcgnique Senalori , Regiae Cancella- 

 riae Praesidi, .4cad. Upsal. Canccllario, Ord. reg. Equiti et Com- 

 mendatori, In perennera gratiam erga optinium Everj;etam, qui 

 solvit senescentcm mature equura, ne curreret ad extremum ridea- 

 dus et ilia duceret , hoc opus devotissime consecrat — C. v. h. 

 3) Ante Ed. VI. contrarium enwiciarit L. udiiiis cerbis .■ 



— prod. plures, at sibi .semper siiuiles, ut species nunc nobis non 

 sint plures , quaiu quae fuere ,ab iiiitiu. 



