LXXVI 



medestichter was van de Academie der Lyncei te Rome (deze 

 bijdrage zal in D. VII hare plaats vinden). 



De Heer Knoop vestigde de aandacht op een vaak bespro- 

 ken feit, namelijk den Slag van St. Denis. Hij verklaarde de 

 aanleiding tot dien slag, ging het beloop daarvan na, toonde 

 aan dat de Nederlanders de overwinning behaald hebben en 

 behandelde de vraag, of de Prins (Willem Hl) kennis droeg 

 van den op 10 Augustus 1678 te Nijmegen gesloten vrede, 

 toen hij den 14<ien Augustus daaraanvolgende den vijand aan- 

 viel ( Versl. en Medd. VI, 299). Liet de Heer Knoop twijfel 

 over aan de schuld van den Prins, de zaak werd van nieuws 

 onderzocht door den Heer R. Fruin, die ^s Prinsen karakter 

 op dit punt van elke smet trachtte te zuiveren. Hij betoogde 

 dat de aantijging op zwakke gronden steunt, en dat de 

 toedragt der feiten het gedrag van den Prins volkomen wettigt. 



De Heer Brill leverJe eene critiek van eenige bronnen 

 der geschiedenis van de laatste dagen van het leven van 

 Hendrik IV van Frankrijk [Versl. en Medd. VI, 264). 



Naar veel vroegere tijden verplaatste de Heer Leemans zijn 

 gehoor iii een drietal archaeologische bijdragen. Een daarvan 

 was gewijd aan de beschrijving van een Egyptischen Papyrus 

 in hieratisch schrift uit 's Rijks museum te Leiden, die in de 

 Egyptische monumenten, Afl. 24 — 27, door hem uitgegeven 

 is {Verst, en Medd. NI, 277j ; eene andere betrof verschillende 

 voorwerpen uit eene terp in Frieslan.l in 's Rijks museum van 

 Oudheden overgebragt, vooral een bronzen voorwerp, dat door 

 hem voor den knop van een beveihebbersstaf of scepter wordt 

 gehouden {Versl. en Medd. VI, 180), terwijl in de derde de 

 aandacht gevestigd werd op vele voorwerpen in het Stads- 

 museum te Maintz en op een Latijnsch opschrift in den gevel 

 van de kapel te Steenwijk [Versl. en Medd. VI, 112). 



De Heraldiek leverde aan den Heer Sloet, de Numisma- 

 tiek aan den Heer Six stof tot behandeling op. De eerste 

 wees in de bloem die men in het wapen der eerste Graven 

 van Gelre en Zutphen vindt, den sneeuwbal, ook Geldersche 

 roos geheeten, aan {Versl. en Medd. VI, 201); de ander sprak 

 over de oudste munten van verscheiden steden in Phoeuicië, 



