LEVENSBERICHT 



VAN 



PIETER BLEEKER, 



DOOR HEMZELVEN. 



VOORWOORD 



(van de hand van den Heer P. Harting.) 



De Akadeiuie heeft de gewoonte — en het is eene goede 

 gewoonte — om, wanneer een harer leden haar door den 

 dood ontvalt, aan een der overigblijvende leden de taak op 

 te dragen van den overledene eene levensschets te geven 

 en hem tevens eene laatste hulde te brengen, wegens de 

 verdiensten die hij zich jegens de wetenschap heeft ver- 

 worven. 



Ditmaal kan de Akademie zich ontslagen rekenen van het 

 eerste gedeelte dezer taak. Ons medelid P. Bleeker, wiens 

 te vroegen dood wij betreuren, heeft, als had hy een voorge- 

 voel dat hem niet veel levenstijd langer gegund zoude zijn, 

 haar zelf vervuld door het schrijven der hierachter volgende 

 autobiographie. 



Maar daarom mag de Akademie zich nog geenszins ont- 

 slagen rekenen van den plicht, den man, die als lid een 

 harer sieraden was, die als natuuronderzoeker zich, op het 

 bepaalde veld zijner werkzaamheid, eenen Europeeschen naam 

 heeft verworven, en op wiens bezit Nederland jaren lang 

 recht heeft gehad trotsch te zyn, een laatst vaarwel toe te 



